در دهه 1950 شخصي به نام الويس پريسلي سبك جديدي در موسيقي به نام «راك اند رول»[1] را ابداع نمود. اين موسيقي حاصل تركيب نوعي موسيقي آفريقايي با عنوان «بلوز» و موسيقي «پاپ» بود.  در دهة 1960 اين موسيقي كه تا حدودي تند و خشن بود، دست‌ماية گروه‏هاي معترض دانشجويي قرار گرفت و سبك موسيقي خشن‌تري به نام «متال» را از دل «راك» به‌وجود آوردند. اين گروه‏ها در ابتدا در آمريكا و در اعتراض به مسئلة جنگ آمريكا عليه ويتنام، تشكيل شد و بعدا دامنة آن به كشورهاي اروپايي نيز كشيده شد. اين گروه‏ها آرمان‏هاي مناسبي همچون بهبود روابط انساني، ‌اعتدال در مسائل اخلاقي، اعتراض به سرمايه‌داري و اختلاف طبقاتي و حتّي معنويت‌خواهي را دنبال مي‏نمودند. حركت اعتراض‌آميز اين جنبش‏ها مي‏توانست منجر به انقراض نظام ليبرال-سرمايه‌داري در غرب گردد، به همين جهت مراكز پنهاني قدرت در غرب همچون انجمني به نام كميته 300 و گروه‏هاي ماسوني وابسته به آن را بر آن داشت تا با اجراي يكي از طرح‏هاي پژوهشي خود به نام «مجموعه مطالعات عصر آكواريوس» كه به سفارش مؤسسة روابط انساني تاويستاك از مدّت‏ها قبل براي مقابله با چنين وضعيتي انجام شده بود، شروع به هدايت اين اعتراضات به سمتي غير از جهت آرماني اوّليه و صحيح اين گروه‏ها نمودند،[2] كه ترغيب اين گروه‏ها به استفاده از موسيقي متال و استفاده از خشونت و مسائل غيراخلاقي در حركت‏هاي اعتراضيشان يكي از ابزارهاي هدايت نامحسوس بود، چرا كه براي جلوگيري از وصول يك گروه به آرمان‏هايش كافي است شيوة نادرستي براي رسيدن به اهدافش را ميان آن گروه ترويج نمود.

دست‏هاي پنهاني كه اين نمايش را هدايت مي‏كردند، از نيمة دوم 1970، فاز جديدي را در مهار اين بحران آغاز نمودند و آن جهت‌دهي افكار ملت‏ها در شرايط ناامن و بحراني بود. يكي از ابزارهاي مهم در اين فاز، طرح ايدة شيطان‏پرستي بود، ‌كه به سرچشمة خلاقيت هنري و مهار انرژي جوانان و بازگشت آرامش به جامعه تبديل گشت. البته ظرفيت‌هاي موسيقي متال براي رفتن به سمت شيطان‌گرايي را نبايد نديده گرفت. اعتراض به نهادهاي اجتماعي و برهم زدن نظم، ابراز خشونت و کلمات رکيک در ترانه‌ها و از همه مهم‌تر اهانت به مقدسات؛ که شايد علت آن حمايت کليسا از حکومت‌ها بود. زيرا در تفکّر مسيحي خداوند دين را به کليسا سپرده و حکومت را به قيصر و از‌اين‌رو دولت و حکومت نوعي تقدّس دارد و بنا به روش مسيح بايد رنج را پذيرفت و اعتراض نکرد. با اين تعاليم کليسا، جوانان حق داشتند که زير بار آن نروند، امّا اهانت به مقدسّات آن‏ها را در برابر شيطان‌پرستي نفوذپذير کرد.

اين دوران كه مقارن با گسترش چشمگير سيطرة رسانه‏هاي صوتي و تصويري در دنيا بود، ظرفيت‏هاي جديدي را ايجاد كرد تا مراكز پنهاني جريان‌ساز در آن زمان با ترفندهايي همچون كشاندن گروه‏هاي معترض موسيقي به استوديوها و تجاري نمودن آن‏ها و همچنين ستاره‌سازي از افراد اين گروه‏ها، ‌شهرت و ثروت هنگفت را به آنان هديه دهند، و با اين كار آرمان‏هاي والاي اين گروه‏ها همچون مخالفت با سرمايه‌داري و نظام طبقاتي را كاملاً واژگون نموده و اين گروه‏ها را مبدّل به مبلغيني بزرگ براي ارزش‏هاي نظام سرمايه‌داري نمايند.

در اواخر دهة هفتاد اين تبليغات مؤثّر واقع شد و گروه‌هاي ديگر که ديدند بازار شيطان‌گرايي داغ است و راه رسيدن به شهرت و ثروت از آن مي‌گذرد، داوطلبانه شيطان‌پرستي را برگزيدند. در آغاز پذيرش هويت شيطاني از سوي اين گروه‌ها به استفاده از نماد‌ها، سبک، ادبيات و فضاي شيطاني محدود مي‌شد، که براي نمونه مي‌توان به گروه‌هاي «متاليکا»، «منووار» و «رولينگ استون» و حتّي خود گروه «بلک‌سبث» اشاره کرد که به سبک‌هاي اسپيدمتال، ترش‌متال و پاور‌متال روي آوردند. بعد از آن به تدريج گروه‌ها و افرادي پيدا شدند که آشکارا از شيطان‏پرستي و حتّي حلول شيطان در خودشان سخن گفتند. اين روند به پيدايش سبک‌هاي بلک متال، دث متال و متال صنعتي کشيده شد و گروه‌هايي مثل گروه «مرلين منسون»، «ديسايد» و «امپرور» به‌وجود آمدند.

در سال‏هاي اخير برگزاري جشنواره‌هاي متعدّدي نظير «ووداستاک»[3]و «اوزي فست» براي موسيقي راک و متال برگزار مي‌شود و بعضي از شاخه‌هاي متال مثل «آلترناتيو متال» جشنواره‌هاي خاص دارند. گذشته از اين‌ها به منظور شناسايي استعدادها و ادامة روند ستاره‌سازي و بازي ستاره‌هاي موسيقي جشنوارة گروه‌هاي زيرزميني از سال 2000 پايه‌گذاري شده که باعث جذب هر چه بيشتر جوانان به موسيقي شيطاني و شکل‌گيري اين قبيل گروه‌ها در تمام کشورهاي دنيا شده است.

ايجاد گروه‌هاي بومي در کشورهاي مختلف براي نمونه گروه‌هاي بلک‌متال هلند، بلک‌متال نروژ و بازسازي گروه «قاتل خدا»[4] و گروه‌هاي ديگر در ايران، محصول اين جشنواره‌ها و شور و هيجاني است که بين جوانان جهان به راه انداخته‌اند. و نيرويي را که مي‌تواند به تغيير تمدن و سبک زندگي ظالمانة روزگار ما و تحوّل در تاريخ منجر شود، در جهت تثبيت سلطة خود و حفظ وضع موجود به کار گرفته‌اند.[5]

(به نقل از: کتاب تحليلي بر عرفان‏هاي نوظهور (راه و بي‌راهه، شماره 1)، حمزه شريفي‌دوست، انتشارات معارف)

_______________________________________

​​​​البته ناگفته نماند که امروزه سازمان فراماسونری از هیچ امکاناتی برای تبلیغ آیین خود و زیر سوال بردن آیین های راستين دریغ نمیکند پس مواظب باشیم.