سازمان اداری پنتاگون از ۷ لایه حفاظتی تشکیل شده است

که از این میان ۴ لایه به طور خاص مربوط به کنترل ارتباطات با شخص

وزیر دفاع یا رییس پنتاگون می باشد.

کمی بعد از نامه اوباما نامه ای از تمام این لایه های امنیتی،

اطلاعاتی و حفاظتی عبور کرده و مستقیم، روی میز کار وزیر دفاع

یعنی لئون پانتا قرار می­ گیرد.

ظاهر ساده نامه که هیچ آرمی از سازمان های مرتبط با پنتاگون در آن

به چشم نمی خورد توجه وزیر را جلب کرده و وی آن را از روی میز برمی دارد.

با باز کردن نامه و خواندن آن عرق سردی بر چهره پانتا می نشیند!  

یک نامه با سربرگ رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران…

نامه حاوی عبارتی بود که قطعا برای رییس پنتاگون با آن عظمت حفاظتی

باورکردنی نبود! :

«اگر لازم باشد از این هم نزدیک تر خواهیم شد.»

امضا: قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس جمهوری اسلامی ایران

سید مجتبی علمدار، مداحی را جایی یاد نگرفت.

در جبهه بین مداحی های دیگران میانداری می کرد؛

تا این که آهسته آهسته تمرین کرد و یاد گرفت.

سید صدا نداشت، اما صدایش یک سوز خاصی داشت،

که اصلا آدم را می گرفت و شیفته خود می کرد در مداحی سبک خوبی هم داشت؛

می گفت: دنبال سبکی می گردم که جوانها را جذب کند و با محتوا هم باشد.

می گفت: باید با این جوانها کار کرد و نگذاشت تا آنها گرفتار تهاجم فرهنگی شوند.

اما بعضی مداح ها سبک هایی می خوانند آدم شرمش می شود وقتی آنرا می شنود!

من خودم تا به حال مثل سید مجتبی علمدار، ندیده ام؛ آدم عجیبی بود!

وقتی درباره مصیبت ائمه می خواند، انگار آن صحنه ها را می دید!

بعضی مداحها فقط حالت گریه می گیرند،

اما سید اول خودش گریه می کرد و مردم هم از گریه ی او گریه می کردند.

وقتی زیارت عاشورا را شروع می کرد، همینطور اشک می ریخت...

عاشق مصیبت حضرت رقیه سلام الله علیها بود وقتی می گفت:

تو گوشش زدند! از حال گریه اش احساس کردم او این صحنه را می بیند.

راوی: حمید رضا فضل اللهی

مادر دست هایش را در دستانت گره بسته

گمانم در خیالش باز می بندد حنای تو

پس از چشم انتظاری ها به اشک خویش می شوید

پلاکی جامه ای یا استخوانی را به جای تو

این روزها که به لطف خدا و به برکت انقلاب، شور حسینی در سرتاسر کشور به چشم می خورد و همه در عزای حسین علیه السلام گریه می کنند و نوحه سر می دهند، چقدر خوب است که این شور با شعور حسینی و این گریستن ها با نگریستن همراه باشد و شعور حسینی یعنی عمل به نهضت اباعبدالله و رسالتی که ایشان بر دوش شیعیان و رهروان گذاشتند. رسالتی که اگر به آن عمل شود خیلی از مشکلات در جامعه رفع می شود.

آن رسالت چیست؟ اجازه بدهید که این سوال را از خود امام حسین علیه السلام بپرسیم.

چرا شما قیام کردید؟

قال الحسین علیه السلام:

أَنِّی لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا مُفْسِداً وَ لَا ظَالِماً وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ‏ لِطَلَبِ‏ الْإِصْلَاحِ‏ فِی أُمَّةِ جَدِّی أُرِیدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ الْمُنْکَرِوَ أَسِیرَ بِسِیرَةِ جَدِّی وَ أَبِی‏

(بحار الأنوار (ط - بیروت) / ج‏44 /ص 329 )

مسأله امر به معروف از همان روزهاى اول بعثت در مکّه مورد عنایت اسلام بوده است. بعنوان مثال در سوره والعصر که شعار مسلمانان به هنگام جدایى از یکدیگر بود و در اوائل بعثت در مکه نازل شده است، در جمله: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ و تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»، اشاره به امر به معروف می کند.

اولین وظیفه انبیا

قرآن، اولین وظیفه همه انبیا را امر به معروف و نهى از منکر می‏داند و میفرماید:

و لقد بعثنا فى کلّ امة رسولًا ان اعبدواالله و اجتنبواالطاغوت‏

(نحل، 36)

ما در میان هر امّتى، پیامبرى را مبعوث کردیم که مهمترین وظیفه آنان دو چیز بود: یکى امر به یکتاپرستى که بزرگ‏ترین معروف‏هاست‏(انِ اعْبُدُوااللَّه)، و دوم نهى از اطاعت طاغوتها که بزرگ ترین منکرهاست‏ (اجْتَنِبُوا الطَّاغوتَ)

درسوره اعراف‏ نیز میخوانیم: پیامبر اسلام که نام و نشانش در تورات و انجیل آمده، اوّلین وظیفه‏ اش امر به معروف و نهى از منکر است. ( اعراف، 157)

سعی کنید که گناه نکنید.

اول چیزی که قلب انسان را کدر می کند گناه است.

همین کوچک شمردن گناه، بزرگ ترین گناه است.

این که بگوییم این گناه کوچک چیزی نیست

موجب می شود که قدم های بعدی برداشته شود.

امام خمینی (ره)