|
|
هنگام می و فصل گل و گشت چمن شد در بار بهاری تهی از زاغ و زغن شد از ابر كرم، خطه ی ری رشک ختن شد دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد چه كج رفتاری ای چرخ چه بد كرداری ای چرخ سر كین داری ای چرخ نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ
از خون جوانان وطن لاله دمیده از ماتم سرو قدشان، سرو خمیده در سایه گل بلبل از این غصه خزیده گل نیز چو من در غمشان جامه دریده چه كج رفتاری ای چرخ چه بد كرداری ای چرخ سر كین داری ای چرخ نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ ادامه مطلب
دید در معرض تهدید دل و دینش را رفت با مرگ خود احیا کند آیینش را رفت و حتّی کسی از جبهه نیاورد به شهر چفیه و قمقمه اش، کوله و پوتینش را
رفت و یک قاصدک سوخته تنها آورد مشت خاکستری از حادثه ی مینش را استخوانهای نحیفی که گواهی می داد سن و سال کم از بیست به پایینش را
ماند سردرگم و حیران که بگیرد خورشید زیر تابوت سبک یا غم سنگینش را؟ بود ناچیزتر از آن که فقط جمجمه ای کند آرام دل مادر غمگینش را…
باز هم خنده به لب داشت کدر کرد و کبود تلخی غربت اگر چهره ی شیرینش را شب آخر پس از اتمام مناجات انگار گفته بود از همه مشتاق تر آمینش را
ماجرای تو خدا خواست کند تازه عزیز! قصه یوسف و پیراهن خونینش را کفن پاک تو سجاده، پلاکت تسبیح… ابتدا بوسه صواب است کدامینش را؟ آرزومان کربلا بود و نجف جان و سر دادیم در راه هدف چفیه هایمان رنگ و بوی یاس داشت رنگ و بوی بیرق عباس داشت یاد شبهایی که ما بودیم و مین جستجوی مرگ در زیر زمین همدم شبهایمان سجاده بود حمله کردن خط شکستن ساده بود حسرت رفتن در این دل مانده است دست و پایم سخت در گل مانده است عاشقان رفتند و ما جا مانده ایم زیر بار غصه ها وا مانده ایم
پرنده! دعا كن كه طاقت ندارم براى پريدن شهامت ندارم چگونه نمانم كه حتى كمى هم به چشمان پاكت شباهت ندارم صدا می زنى نام من را وليكن زبانى براى اجابت ندارم ببين از تو پنهان نباشد كه حتى براى پريدن لياقت ندارم دعا كن كه من ديگر آتش بگيرم دعا كن پرنده! كه طاقت ندارم چگونه بگويم برايت برادر مجالى براى شهادت ندارم رفته بودم سفرى، سمت ديار شهدا كه طوافى بكنم گرد مزار شهدا به اميدى كه دل خسته هوايى بخورد متبرک شود از گرد و غبار شهدا هر چه زد خنجر احساس به سرچشمى چشم شرمگينم كه نشد اشک، نثار شهدا خشكى چشم عطش خورده، از آنجاست كه من آبيارى نشدم، فصل بهار شهدا چون نشد شمع كه سوزد دل سنگم شب عشق كاش می شد كه شود سنگ مزار شهدا آخرين خط وصاياى دل من اين است كه به خاكم بسپاريد كنار شهدا
|
|
|
