کربلا یعنی تولا داشتن               مهر حیدر عشق زهرا داشتن

کربلا یعنی تبرای شدید               از پلیدی های دوران و یزید

کربلا یعنی اطاعت از امام           گه به حکم او نشستن گه قیام

کربلا یعنی که یار رهبری          از حسین عصر خود فرمانبری

کربلا یعنی تحول در وجود       جامه ی زهد و حیا را تار و پود

نام من سرباز کوی عترت است

دوره آموزشی ام هيئت است

پادگانم چـادری شـد وصـله دار

سر درش عکس علی با ذوالفقار

ارتش حيــدر محــل خدمتم

بهر جانبازی پی هر فرصتم

نقش سردوشي من يا فاطمه است

قمقمه ام پر ز آب علقمه است

رنـگ پيراهــن نه رنگ خاکی است

زينب آن را دوخته پس مشکی است

اسـم رمز حمله ام ياس علـی

افسر مافوقم عباس علی (ع)

 برادری به تعداد نیست به وفاداری است

یوسف یازده برادر داشت و  حسین  تنها عباس را...

از آن خوشم که شدم نوکر سرای حسین

منم غلام کسی که بود گدای حسین

دو چشم داده خداوند تا که گریه کنم

یکی برای حسن آن یکی برای حسین

یقین که آتش دوزخ حرام گردیده

به جسم آنکه بود یار آشنای حسین

برای بخشش کوه گناه یک راه است

بریز قطره ی اشکی تو در عزای حسین

کبوتر دل عشاق هر شب جمعه

نشسته است روی گنبد طلای حسین

خدا کند که شبی زائر حرم گردیم

و جان دهیم همان شب به کربلای حسین

به گوش جان تو اگر بشنوی هنوز آید

ز زیر نیزه و تیغ و سنان، صدای حسین

فدای صداقت اون بیسوادی که ازش پرسیدن عشق چند حرفه؟

گفت: چهار حرف...

همه بهش خندیدند اما...

اون زیر لب می گفت:

حسین مگه چند حرفه ؟؟؟؟

شبی ساکت و دلگیر

خودم بودم و قلبی که ز غم بسته به زنجیر

و نزدیک اذان بود که پیچید در آفاق

همه نغمه ی تکبیر

نوشتند که هنگام اذان دست به دامان خدا باش

و مشغول دعا باش

که باز است به درگاه الهی در رحمت

و گفتم به خدا بین دعایم

که دلتنگ اذان حرم کرب و بلایم ...