موضوع : جایگاه کار و تلاش در آموزه های دینی
منطقی ترین فضای عمومی جامعه این است كه ملت نیازمندی های خود را به آسانی تمام به مسئولان گوشزد كنند، و دست اندركاران و كارگزاران هم بدون ابهام داده های آماری و اطلاع رسانی را از متن جامعه دریافت نمایند، و در نتیجه زمینه سازی مشاركت و فراخوانی مردم برای رفع نیازها، توفیق می یابد. نص و دستورالعمل زیر را می توان نمونه ای روشن از این روابط شفاف و بی پیرایه دانست: گروهی از حوزه مأموریت تو نزد من آمدند و چنین اظهار كردند كه اگر نهر متروك و غیرقابل استفاده آنها لایروبی و حفاری شود، بلاد آنها آباد، بر ادای خراج توانمند و درآمد مسلمین از این جهت افزوده می شود و از من درخواست كردند برای تو نامه ای بنگارم، كه در انجام چنین كاری آنها را جمع كنی و نیروی آنها را در حفر و عمران نهر و تأمین هزینه آن به كارگیری. اما دوست ندارم كسی را به كاری مجبور سازی كه از آن كراهت دارد و بدان بی میل است. اگر نهر، آن چنان است كه آنها گفتند، من اجابت خواست آنها را به تو ارجاع می دهم، هركس كه دوست دارد در این عمران مشاركت كند، از او بخواه كه تلاش كند. در نتیجه، نهر از آن كسانی است كه كار كرده اند، نه افرادی كه نسبت به آن، رغبتی نشان ندادند، و اگر دست به عمران نهر زدند و وضعیت مالی آنها تقویت شد، از نظر من بهتر است تا این كه در ضعف درآمد مالی باقی بمانند.(۳۱) نكاتی كه از این سخنان نغز و راهگشا می توان دریافت، بدین قرارند:
لينک مطلب