سربلندی اذان گویان در قیامت (2)

قال رسول الله -(ص):
اذا کان یوم القیامة و جمع الله - عز و جل - الناس فی صعید واحد بعث الله عز و جل الی المؤذنین بملائکة من نور معهم الویة و اعلام من نور یقودون جنائب ارمتها زبرجد اخضر حقائبها المسک الاذفر، یرکبها المؤذنون فیقومون علیها قیاما تقودهم الملائکة ینادون باعلی صوتهم بالاذان ؛ ‏
هنگامی که روز قیامت شود و خداوند همه انسانها را در یک زمین محشور کند، خداوند فرشتگان نور را با پرچمها و علمهایی از نور به سوی اذان گوها بفرستد و آن فرشتگان شترها (یا اسبها) بهشتی را همراه خود به سوی اذان گوها روانه سازند که مهار آن‏ها از... و ترکه آنها از مشک بسیار نفیس می‏باشد. اذان گوها بر آن مرکبها سوار می‏شوند و بر پشت آنها می‏ایستند، فرشتگان (از روی تجلیل و احترام) مهار آن مرکبها را می‏کشند و اذان گوها با صدای بلند اذان می‏گویند.
(وسائل الشیعه، ج 4، ص 615)