نام‏ها و اوصاف نماز

در قرآن کریم چند نام و وصف برای نماز بیان شده است: قرآن، ایمان، حسنه .
قرآن کریم می‏فرماید: و ما کان الله لیضیع ایمانکم (1) قبله ی مسلمانان در صدر اسلام و در ایامی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در مکه تشریف داشتند و حتی بعد از مدت کوتاهی در مدینه به طرف بیت المقدس بود، ولی بعد از آن مسلمانان به طرف کعبه متوجه شدند و کعبه ی معظمه قبله ی مسلمانان شد و این تغییر قبله به دلیل این بود که یهودی‏ها به مسلمانان اعتراض می‏کردند و می‏گفتند شما استقلال ندارید و به طرف قبله ی ما نماز می‏خوانید . بعد از این که قبله تغییر پیدا کرد، این ذهنیت برای مسلمانان پیش آمد که نمازهایی که به طرف بیت المقدس خوانده‏ایم باطل است، در اینجا بود که آیه نازل شد و قرآن کریم بشارت داد که: خداوند ایمان شما را ضایع نمی‏سازد؛ یعنی نمازهای شما همگی درست است، بنابراین در آیه ی شریفه به نماز اطلاق ایمان شده است و این به دلیل اهمیت و ارزش و قداست نماز است .
وصف دیگر نماز حسنه است . قرآن کریم می‏فرماید: و أقم الصلوة طرفی النهار و زلفا من اللیل ... ان الحسنات یذهبن السیئات.(2)
هم چنین به نماز، قرآن فجر اطلاق شده است؛ و قرءان الفجر ان قرءان الفجر کان مشهودا . در اهمیت نماز صبح همین بس که هم اطلاق قرآن بر آن شده و هم به طور جداگانه از نمازهای دیگر بیان شده است . چون می‏فرماید: أقم الصلوة لدلوک الشمس الی غسق اللیل ، که در این آیه نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا در یک جمله بیان شده است، اما نماز صبح به طور ویژه و خاص بیان شده است . دلوک شمس یعنی زوال خورشید که مقصود موقع ظهر است و غسق اللیل تاریکی شب است، بنابراین اقامه ی نماز از هنگام زوال خورشید تا تاریکی شب شامل چهار نماز می‏شود: ظهر و عصر و مغرب و عشا.

پی نوشت ها:
1) بقره / 143 .
2) هود / 114 .