جهاد با نفس در نماز

شیخ عز الدین شوشتری از فقها و علمای مبرز و محدث توانای شیعه بود . وی پسری به نام« مولی حسن علی » داشت که بسیار به او علاقه مند بود . اتفاقاً او بهبیماری سختی مبتلا شد . شیخ بسیار متألم گردید و همواره در اندیشه ی سلامتی وی بود.

روزجمعه فرارسید . شیخ به نماز جمعه رفت تا مردم به امامت ایشان نماز را برگزار نمایند . شنیدند او در نماز ، پس از سوره ی حمد سوره ی منافقون را تلاوت می کند .

وقتیبه آیه ی نهم سوره رسید که «ای کسانی که ایمان آورده اید ، مال و فرزندان ،شما را سرگرم و غافل از یاد خدا نسازد و کسانی که چنین کنند ، از زیانکاران هستند .»

شیخپی در پی ، این آیه را با سوز و گداز می خواند . بعد از نماز ، از علت تکرار این آیه پرسیدند. در پاسخ گفت : «وقتی به این آیه رسیدم ، به یاد فرزندم افتادم . با نفس خود جهاد می کردم و آیه را تکرار می نمودم ، تا به حالتی رسیدم که فرض کردم فرزندم مرده و جنازه اش روبروی من است . به این ترتیب یاد فرزندم را از دلم کندم ، آنگاه آیات بعدی را خواندم.»

منبع: کتاب قصه های نماز، حسن جلالی عزیزیان، ص73