عوامل سلب توفیق از نماز صبح و نماز شب

عوامل سلب توفیق از نماز صبح و هم‌ چنین نماز شب به دو گروه عمده ی عوامل معنوی و دیگری عوامل مادی دسته‌بندی می‌شود، که ما در این پست فقط بهیکی از زیر شاخه های عوامل معنوی می پردازیم:

ضعف در خداشناسی

یکی از مهم‌ترین عوامل معنوی که موجب می‌شود تا انسان نسبت به نماز صبح به سختی از خواب بیدار گردد‌، عدم معرفت و شناخت نسبت به خداوند متعال و الطاف وی می‌باشد.

فرض کنید اگر با یکی از مسؤولین که حل مشکل‌تان در دست اوست قراری گذاشته‌اید، و یقین دارید که وی در همان ساعت مقرر منتظر شما است، آیا واقعا شب به راحتی می‌خوابید و دیر بر سر قرار حاضر شده و یا با کسلی با ویمواجه می‌شوید؟

حضرت عیسی (ع) نقش دنیا‌ زدگی را در بی‌حوصلگی افراد نسبت به عبادات‌، این‌چنین ترسیم می‌نماید: هم‌چنان که بیمار بر غذاى لذیذ نگاه می‌کند و به‌‌دلیل شدت درد لذّت آن را نمى‏ چشد، هم‌چنان فرد عاشق مال دنیا، نه لذّتى از عبادت مى‏ برد و نه شیرینى و حلاوتش را مى‏ چشد.

وضو گرفتن‌، خواندن سوره‌های توحید و معوذتین‌، ذکر صلوات و تسبیحات اربعه و تسبیح حضرت زهرا (س)، آیت‌الکرسی، به‌‌خصوص خواندن آیه آخر سوره کهف و نیز توسل به امام زمان (عج) برای محروم نماندن از فیض نماز اول وقت و ... از جمله اموری است که خواب مؤمن را همراه با هدف و انگیزه می‌کند و این توجه وهدفمندی در بیداری صبح تأثیرگذار خواهد بود .

اگر انسان واقعا نسبت به الطاف الهی کم‌ترین معرفتی داشته باشد و بداند که کسی که قرار است به هنگام نماز با وی صحبت کند همانی است که ما را از نیستی به دنیا آورده و تمامی نعمت‌های خود را نیز بر ما ارزانی داشته تا بهنهایت کمال و درجات بالای بهشتی دست پیدا کنیم، اوست که اختیار کمی و زیادی روزی ما را دارد؛

او همانی است که مرگ و زندگی ما در ید قدرت اوست و... با این حال آیا نسبت به نماز با بی‌حالی برخورد خواهیم کرد و یا آن‌ که سر از پا نشناخته وبا تمام وجود به اقامه نماز عاشقانه خواهیم پرداخت.

پی نوشت:

ورام ابن ابى فراس‏، مجموعة ورام (تنبیه الخواطر)، مکتبه فقیه‏‌، قم‏، اول‏، ج‏1، ص47 .