وضو در معراج
در حديثِ سدير صيرفي از امام صادق نقل شده كه فرمودند: خداوند عزوجل چون پيامبرش را به آسمانهاي هفتگانه برد... پس آن حضرت فرمودند كه به من گفته شد: اي محمدs سرت را بلند كن و چون سرم را بلند كردم، پردهها بالا رفت. سپس به من گفته شد: ... اي محمّدs براي هر صورتي مثالي است، آنگاه به من وحي كرد كه به "صاد" نزديك شو، اعضاي سجدۀ خويش را بشوي و آنها را پاك گردان و بر پروردگارت نماز بگذار. پس رسول خداs به "صاد" نزديك شد ـ صاد، آبي است كه از ساق راست عرش جاري است1 ـ و با دست راست آب را برگرفت. بدين سبب وضو با دست راست انجام ميگيرد. سپس خداوند به او وحي كرد: صورت خود را بشوي كه عظمت مرا خواهي نگريست، پس از آن، دو ذراع راست و چپ را بشوي كه با دستت كلام مرا خواهي گرفت، سپس با باقي ماندۀ همان آب دست، سر و پا را تا برآمدگي مسح كن، كه من بر تو فرخنده ميگردانم و گامهايت را به جايي ميرسانم كه جز تو هيچ كس آنجا گام ننهاده باشد، اين است علت وضو.2
آنچه انسان را به اين مقام ميرساند باطن و سرّ وضو است كه امري تكويني و غير اعتباري است. بديهي است وضوي اعتباري از هر نمازگزاري ساخته است؛ ولي به باطن وضو هر كسي دست نمییابد.
[1]. و به آن آب حیات میگویند.خداوند با اشاره به آن فرمود:"ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْر" (ص:1).
[2] (کافی، ج 3، ص 485)
