ابوعلی سینا و نماز

مرحومکافی(ره) در اربعین کرج، حین یکی از سخنرانی ها می گوید: یک روز که در همدان برای مطالعه در کتابخانه ی نزدیک قبر بو علی سینا رفته بودم، کتابی را برداشتم و تاریخجه  ی حالات بو علی سینا را خواندم. بو علی سینا با آن مغز متفکر، با آن مغز شکافنده ی مشکلات علمی، هضم کننده ی معظلات، با آن فکر و هوش و استعداد می گوید:« هروقت به مشکلی از مشکلات علمی گیر می کردم ومغزم تیغش کند می شد، نمی توانست ببرد و می ماندم و معمایی غیر قابل حل برای من می شد و به هدف و جان حرف نیم توانستم برسم، پا می شدم. می آمدم وضو می گرفتم، یک مقداری تربت امام حسین(ع) می گذاشتم جلویم و مقابل قبله می ایستادم و دو رکعت نماز می خواندم و پناه به خدای عقل، به خدای فهم می بردم. از دهنده  ی عقل و مغز و فهم استمداد می کردم و حل این مشکل علمی را از او می خواستم. بعد از نماز با یک توجه و توسل به خدا، دوباره صفحه را مطالعه می کردم، الهامات مقزی و فکر ی به من می شد و مشکلات علمی من حل می شد.»

ببینیدغرور علمی اورا با آن همه علم و دانش نگرفته است. می گوید: هروقت به مشکلات عقلی و علمی گیر می کردم، پناه به نماز و بندگی خدا می بردم.

منبع: کتاب گنجینه معارف1، محمد رحمتی شهرضا، ص741