📌امام رضا (ع):

🌙هر کس نتواند ما را زیارت کند، پس دوستان و پیروان شایسته ی ما را زیارت کند، تا پاداش زیارت ما برایش نوشته شود.
📚مسند الامام الرضا ع، ج 2، ص 254 

🔹تقوا کمش هم زیاد است

کمی از تقوا آثار بسیار ارزشمندی در زندگی دارد. نباید در مقولۀ تقوا به دنبال همه یا هیچ باشیم. این فریب ابلیس است که تا بی تقوایی می‌کنیم ما را از دینداری مأیوس می‌کند. کمی صبر بخاطر خدا، کمی عبادت مخلصانه، کمی ترک گناه و کمی محبت به اولیاء خدا می‌تواند انسان را از مهلکات نجات دهد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 استاد پناهیان

🔹سهم ثابت ما از لذت

اگر باور کنیم سهم ما از لذت در دنیا هیچ‌گاه کم نمی‌شود و طبق مقدرات الهی سهمیۀ خود را دریافت خواهیم کرد، هیچ‌گاه گناه نخواهیم کرد. هرچه از طریق گناه بناست به ما برسد از راه صواب بهترش به ما خواهد رسید. گناه فقط سهمیۀ ما را از لذت کم می‌کند، و راه درست، سهمیۀ ما را افزایش هم می‌دهد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
استاد پناهیان
 

🔹مهمترین محک تشخیص صفای باطن

 بسیاری از اوقات باطن آدم‌ها با ظاهرشان تفاوت دارد؛ حتی خودِ آدم‌ها هم اکثرا خود را نمی‌شناسند. برخی ظاهر بدی دارند ولی باطنشان خوب است و بعضی‌ها برعکسند. مهمترین محک تشخیص صفای باطن، قدرت است. هر چقدر قدرت، عقل کسی را بیشتر افزایش دهد و هواپرستی او را بیشتر کاهش دهد، صفای باطن بیشتری دارد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 استاد پناهیان
 

امام خامنه ای:

حجاب مایه‌ی تشخص و آزادی زن است؛ برخلاف تبلیغات ابلهانه و ظاهربینانه‌ی مادیگرایان، مایه‌ی اسارت زن نیست.

۱۳۹۱/۰۲/۲۳

سر زند هر بامداد از طرف بامت آفتاب
می كند هر روز از مشرق سلامت آفتاب

سر برون می آورد هر روز و پنهان می شود
تا دو نوبت از افق بر احترامت آفتاب

گر تو بگشایی نقاب از چهره، ای شمس الشموس
كمتر است از ذره در پیش مقامت آفتاب

هر كجا خورشید می تابد نشان روی توست
می رساند بر همه عالم پیامت آفتاب

ای مه برج ولایت، ای رضا خورشید دین
ای كه باشد كمترین عبد و غلامت آفتاب

گر كشد قهر تو روزی تیغ بر روی فلك
كی توان گردد سپر پیش حسامت آفتاب

گر دهی فرمان كه سر از چاه مشرق برمیار
حاش لله سر بپیچد از كلامت آفتاب

تا بماند جاودان این روشنایی می كند
توتیای دیده، خاك زیر گامت آفتاب

روز محشر زان سبب سوزنده تر آید پدید
تا كه بستاند زدشمن انتقامت آفتاب

نی عجب گر شعر «خسرو» روشنی بخشد به دل
روشنی افزون كند از فیض نامت آفتاب

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا...

دل‌ها  که آرزوی امام رضا کنند
گویا زیارت علی مرتضی کنند

در سینه می‌تپد دل شیدای شیعیان
هر دم که آرزوی امام رضا کنند

در حسرت طواف تو ای آشیان قدس
مرغان شکسته پر، چه پرها که وا کنند

زان کیمیای گنبد و گلدسته طلا
مس‌های قلب خویش، فقیران طلا کنند

یک کاروان شوق به سودای مشهدند
کآن صحن را به شور و نوا کربلا کنند

چاوش اگر به اهل قبور این صلا دهند
خیزند مردگان و قیامت به پا کنند

ما را جواب کرده طبیبان می‌رویم
آنجا که دردها را به نگاهی دوا کنند

فرض است آن زیارت و باید ادا به وقت
خوبان چرا نماز خدا را قضا کنند؟

بیگانه را چه ذوق غم و لذت حضور
این‌ها حکایتی که با آشنا کنند

آن چشمه‌های ذوق غم و صفا‌گوی خدا را
چشمی هم از کرم به من بی‌صفا کنند

ای کعبه توشه طلبی با پیادگان
تا چند التماس به باد صبا کنند

سودای اهل بیت برد سود عاقبت
سوداگران، معامله‌ گو با خدا کنند

زان لعل و خط سبز، نباتی و مصحفی
تا اهل دل مصالحه با ماسوا کنند

با شاه عرضه کن سخن عشق شهریار
اما نه زاهدانه که روی و ریا کنندد

کنکاش نمودم چو صداهای دلم را
دیدم ضربانش همه تکرار "رضا" بود

هر کس به مقامات رسید از همه دهر
در زندگی اش نوکر دربار "رضا" بود 

حاضر شود آزاده به صحرای قیامت
آن کس که همه عمر گرفتار "رضا"بود 

از پل به سلامت گذرد روز قیامت
آن کس که به عمرش همه بیمار "رضا" بود

هر لطف و عنایت که به من شد همه عمر
کاویدم و دیدم که همه کار "رضا" بود

هر جا سخن از عشق شنیدیم برفتیم
مقصود فقط زین همه دیدار "رضا" بود

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا ..

چیزی به جز نامت برای ما سند نیست
جز حرف عاشق هیچ چیزی مستند نیست

این خانه لو رفته ست در جمع گدایان
اینجا کسى که دست خالى می رود نیست

بیچاره ای دیدم نشسته در مسیرت
بیچاره جز اینجا که جایی را بلد نیست

گیرم بخواهم بشمرم فضل رضا را
اندازه ی فضل و کراماتش عدد نیست

ما تجربه کردیم چندین بار ، دیدیم
پشت در این خانه هم انگار بد نیست

این آبروداری که ماها می شناسیم
هر چه بلد هست آبروریزی بلد نیست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا ..

ت

چای روضہ قلب عاشق راهوایی مےکند
یادبی آبی دلم رانینوایی میکند

غالبادر روضہ ارباب مشهدمیدهند
اکثرا مارا رضا کرب و بلایی میکند