دل من دیر زمانی است که می پندارد:
« دوستی » نیز گلی است ؛
مثل نیلوفر و ناز ،
ساقه ترد ظریفی دارد .
بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد
جان این ساقه نازک را - دانسته- بیازارد !

فریدون‌مشیری 
🍃

من امشب 
تا سحر خوابم نخواهد برد
همه اندیشه ام اندیشه ی فرداست
وجودم از تمنای تو سرشار است
زمان در بستر شب 
خواب و بیدار است

شراب شعر چشمان تو
هوا آرام، 
شب خاموش، 
راه آسمان ها باز
خیالم چون کبوترهای وحشی
می کند پرواز...

فریدون‌مشیری 

 این منم تنها و حیران، نیمه شب ؛
کرده ام همراز خود، 
مهتاب را…

گویم امشب بینم آن گل را به خواب؟
من مگر در خواب بینم ،
خواب را

فریدون‌مشیری 
🍂

آیت‌الله بهجت قدس‌سره:
خدا اعجاز انبیا، اوصیا، اولیا و علما را هم اگر مصلحت بداند، ظاهر می‌کند؛ کما اینکه در سامره کرد. کأنه همه در معرض طاعون بودند و همه‌گیر شده بود. آقا سید محمد فشارکی رضوان‌الله‌علیه با آن کراماتش و مقامات علمیه و عملیه‌، گفت: «من بر همۀ شیعه حکم ‌می‌کنم که سه روز روزه بگیرند ـ‌البته روزه مظنونم است و یقینی نیست‌ـ و در این سه روز، زیارت عاشورا را بخوانند؛ خداوند به‌واسطه این کارشان، این بلا را از شیعه رفع می‌کند». اهل سامرا دیدند فوج‌فوج از غیر شیعه وفات می‌کنند، ولی یک نفر از شیعه وفات نمی‌کند. البته یک نفر در تمام جمعیت شیعه وفات کرد، ولی نه به طاعون. یک پاره‌دوزی به یک مرض دیگری وفات کرد والّا احدی به طاعون وفات نکرد و این‌ها تعجب ‌کردند که این چه بلایی است که مخصوص غیر شیعه است و فوج‌فوج از غیر شیعه، به طاعون وفات می‌کنند.
لذا آن‌ها می‌آمدند در صحن عسکریین و می‌گفتند: «یَا عَلِیٌ الهَادِی، نُسَلِّمُ عَلَیْکَ، مِثْلْ مَا یُسَلِّمُ الشِیعَة»؛ هر طوری که شیعه سلام می‌کنند، ما هم به همان نیت و همان‌طور سلام می‌کنیم، درباره ما هم شفاعت بکن، کما اینکه شیعه را می‌بینیم که با طاعون کشته نمی‌شوند. 
کأنه در طاعون نوشته شده بود: «برای غیر شیعه». این هم از اعجاز است.
ملاحظه می‌کنید؟ بااینکه حقانیت روشن بود، ولی ایمان نمی‌آورند و ریشۀ مطلب را که زیارت عاشورا بود، دنبال نمی‌کردند. 
رحمت واسعه، ص۲۰۸

📢آیت‌الله بهجت قدس‌سره:

آقا سید جمال‌الدین گلپایگانی رحمه‌الله به آقازاده خود می‌فرمود: اگر نماز شب نخوانی، عاقت می‌کنم! پسر ایشان خیلی ناراحت می‌شود و می‌گوید: برای ترک مستحب چرا عاقم می‌کنی؟ ایشان می‌فرماید: منظورم این است که تا می‌توانی نماز شب را ترک نکنی.
برای ترک مستحب فرزندش را عاق می‌کند. در حقیقت با این کار آتیه فرزندش را تأمین می‌کرده است؛ زیرا هر راهی جز آن، چه مال و چه زمین و ملک و چه گوسفند و دام و… فناپذیر است.
در محضر بهجت، ج۲، ص۱۶۹

📢آیت‌الله بهجت قدس‌سره:
 
پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌‌وسلم مظهر صفت خاصۀ رحمت حضرت حق تبارک‌وتعالی و «بِالْمُؤْمِنِینَ رَئُوفٌ رحِیمٌ؛ نسبت به مؤمنان بسیار مهربان و دلسوز» و آیینه‌دار جمال حق است که نور رحمت در او به ظهور پیوسته و از او به دیگران می‌تابد. نظیر آیینه‌ای که نور آفتاب در آن تابش نماید و از آن به دیگری منعکس شود، که در حقیقت روشنی آفتاب است، نه آیینه. 

خداوند متعال خطاب به آن حضرت می‌فرماید: «لَعَلک بَاخِعٌ نفْسَک أَلا یکونُواْ مُؤْمِنِینَ؛ چه‌بسا برای اینکه آنان ایمان نمی‌آورند، جان خود را می‌فرسایی».

و نیز می‌فرماید: «فَلاَ تَذْهَبْ نَفْسُک عَلَیهِمْ حَسَرَاتٍ؛ مبادا جان تو به‌خاطر آنها از روی حسرت‌های پی‌درپی بفرساید»؛ یعنی مگر می‌خواهی از سختی و ناراحتی جان دهی که این‌گونه از شدت رحمت و رأفت بر مؤمنین، در هدایت و ایمان‌آوردن آنها خودخوری می‌کنی؟!

در محضر بهجت، ج۱، ص۳۰۹

📢آیت‌الله بهجت قدس‌سره:
مهم‌تر از دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف، دعا برای بقای ایمان و ثبات قدم در عقیده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او می‌باشد؛ زیرا مردن، تنها قطع حیاتِ دنیای چند روزه فانی است، اما بیرون رفتن از عقیده صحیح، موجب هلاکت ابدی از حیات جاوید آخرت و خلود در جهنم است؛ لذا حضرت امیر علیه‌السلام در لیلةُالمَبیت از رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم می‌پرسد: «أَفِی سَلامَةٍ مِنْ دِینِی؟؛ آیا دین من سالم خواهد بود؟».
یعنی از استقامت در دین و ثبات ایمان و عقیده تا مرز شهادت را ـ که از خود شهادت بالاتر است ـ از آن حضرت سؤال می‌کند.

✅این دعا خیلی عالی است که دستور داده شده است در زمان غیبت خوانده شود، که: «یا أَلله‏ُ یا رَحْمانُ یا رَحِیمُ! یا مُقَلبَ الْقُلُوبِ، ثَبتْ قَلْبِی عَلی دِینِک؛ ای خدا، ای رحمت‌گستر، ای مهربان، ای گرداننده دل‌ها، دل مرا بر دینت ثابت و استوار بدار».
در محضر بهجت، ج۲، ص۱۰۱

امام علي عليه السلام:

 همنشيني با بدان بدگماني به نيكان را در پي دارد. 

مُجَالَسَةُ الأَشرَارِ تُورِثُ سُوءَ الظَّنِّ بِالأَخيَارِ. 

📚بحار الانوار، ج ۷۴، ص ۱۹۷

🍃رسول خدا روزي پس از اداي نماز صبح در مسجد ، رو به اصحاب کرده و از حال مردمي که نامشان را يک به يک برد، پرسيد که آيا اينان به جماعت حاضر شده اند؟
(فلانی؟
فلانی؟)
اصحاب عرض کردند: 
نه يا رسول الله!

حضرت با تعجب پرسيد:
 آيا غايب اند؟ 
بعد فرمود:
«به راستي که هيچ نمازي بر منافقان از اين نماز صبح و نماز عشا، دشوارتر نخواهد بود»

📚 وسائل الشيعه، شيخ حر عاملي، ج5، ص378

امام ابوالحسن الرضا (علیه السلام) فرمود:

 هفت چیز در صورتی که بدون هفت چیز دیگر باشد از استهزاء و مسخرگی است

آن کس که به زبان، از خدا آمرزش طلبد و در دل از گناه کردن پشیمان نباشد، خود را به مسخره گرفته است. 

آن کس که از خدا درخواست توفیق و کارسازی کند، ولی کوشش و تلاش ننماید خود را مسخره کرده است. 

آن کس که هوشیاری و احتیاط بجوید و پرهیز نکند خود را استهزاء کرده باشد. 

آن کس که از خدا بهشت بطلبد و بر شداید و سختیها پایدار و شکیبا نباشد خود را استهزاء نموده است. 

آن کس که از آتش دوزخ به خدا پناه جوید و شهوات دنیا را ترک نکند خود را به مسخره گرفته است. 

آن کس که به یاد مرگ افتد وخود را مهیای آن نسازد خود را مسخره کرده است. 

آن کس که خدا را یاد کند و به دیدار او شایق نگردد خود را استهزاء نموده است. 

📚بحارالانوار ۳۵۶: ۷۸