موضوعات اصلي
در اهمّيّت اين رويداد تاريخى، همين اندازه كافى است كه اين واقعه تاريخى را صد و ده تن از صحابه پيامبر(صلى الله عليه وآله) نقل كرده اند.(13)
البتّه اين جمله نه به آن معنى است كه از آن گروه عظيم، تنها همين افراد، اين حادثه را نقل كرده اند; بلكه منظور اين است تنها در كتاب هاى دانشمندان اهل تسنّن، نام صد و ده تن به چشم مى خورد.
در قرن دوّم اسلامى كه عصر تابعان ناميده مى شود، هشتاد و نه تن از آنان به نقل اين حديث پرداخته اند.
راويان حديث غدير، در قرن هاى بعد نيز از علما و دانشمندان اهل تسنّن مى باشند. سيصد و شصت تن از آنها اين حديث را در كتاب هاى خود گردآورده و گروه زيادى به صحّت و استوارى سند حديث اعتراف نموده اند.
گروهى تنها به نقل اين حديث اكتفا نكرده، بلكه پيرامون اسناد و مفاد آن مستقلاًّ كتاب هايى نوشته اند.
عجيب اين كه مورّخ بزرگ اسلامى، طبرى، كتابى به نام «الولاية فى طرق حديث الغدير» نوشته و اين حديث را از هفتاد و پنج طريق از پيامبر نقل كرده است!
ابن عقده كوفى، در رساله «ولايت»، اين حديث را از صد و پنج تن نقل كرده است.
ابوبكر محمّد بن عمر بغدادى، معروف به جمعانى، اين حديث را از بيست و پنج طريق نقل نموده است.
* * *
از مشاهير اهل سنت:
احمد بن حنبل شيبانى
ابن حجر عسقلانى
جزرى شافعى
ابوسعيد سجستانى
امير محمد يمنى
نسائى
ابوالعلاء همدانى
و ابوالعرفان حبان
اين حديث را به اسناد زيادى(14) نقل كرده اند.
دانشمندان شيعه نيز پيرامون اين واقعه تاريخى، كتاب هاى ارزنده فراوانى نگاشته اند و به منابع مهمّ اهل سنّت نيز اشاره كرده اند كه جامع ترين آنها كتاب تاريخى «الغدير» است كه به خامه تواناى نويسنده نامى اسلامى، علاّمه مجاهد، مرحوم آية اللّه امينى نگارش يافته است
«يَا أيُّها الرَّسُولُ بَلِّغْ ما اُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ(3); اى رسول! آنچه كه از سوى خدا به تو فرستاده شده، به مردم ابلاغ كن. و اگر ابلاغ نكنى رسالت خدا را تكميل نكرده اى، خداوند تو را از آسيب مردم حفظ مى كند!»
لحن آيه حاكى از آن است كه خداوند انجام امر خطيرى رابر عهده پيامبر(صلى الله عليه وآله) گذارده است كه هم سنگ رسالت، و موجب يأس دشمنان اسلام بوده است، چه امر خطيرى بالاتر از اين كه در برابر ديدگان بيش از صدهزار نفر، على(عليه السلام) را به مقام خلافت و وصايت و جانشينى نصب كند؟!
از اين نظر، دستور توقّف صادر شد. كسانى كه جلو كاروان بودند، از حركت باز ايستادند، و آنها كه دنبال كاروان بودند، به آنها پيوستند. وقت ظهر و هوا به شدّت گرم بود، تا آنجا كه گروهى از مردم قسمتى از رداى خود را بر سر، و قسمتى را زير پا مى افكندند. براى پيامبر سايبانى، به وسيله چادرى كه روى درخت افكنده بودند، تشكيل شد، آن حضرت بر روى نقطه بلندى كه از جهاز شتر ترتيب داده شده بود، قرار گرفت و با صداى بلند و رسا خطبه اى ايرد كرد كه عصاره اش اين بود:
برای خواندن ادامه داستان بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را
داستان غدير خم
سال دهم هجرت بود و پيامبر از آخرين سفر حج خود باز مي گشت، گروه انبوهي كه تعدادشان را تا صد و بيست هزار رقم زده اند او را بدرقه مي كردند تا اين كه به پهنه بي آبي به نام غدير خم رسيدند.
نيم روز هيجدهم ذي الحجه بود كه ناگهان پيك وحي بر رسول خدا صلی الله عليه و آله نازل شد و از جانب خدا پيام آورده كه: «اي رسول آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده به گوش مردم برسان و اگر چنين نكني رسالت او را ابلاغ نكرده اي و خداوند تو را از گزند مردمان حفظ خواهد كرد» پيامبر دستور توقف دادند و همگان در آن بيابان بي آب و در زير آفتاب سوزان صحرا فرود آمدند و منبري از جهاز شتران براي پيامبر ساختند و رسول خدا بر فراز آن رفته و روي به مردم كردند. ابتدا خداي را سپاس فرموده و از بديهاي نفس اماره به او پناه جست و فرمود: اي مردم بزودي من از ميان شما رخت بر مي بندم، آنگاه مي افزايد چه كسي بر مومنين در ارزيابي مصلحت ها و شناخت و تصرف در امور سزاوارتر است همه يك سخن مي گويند خدا و پيامبر داناترند. .
نیازبه ارتباط با اینترنت در رایانه خود داشته باشندضمنا امکان جستو جو و سایر امکانات
این نرم افزار به کاربران این امکان را می دهد که تمام سوالات و امکاناتی را که در بخش
استفتاءات پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیة الله العظمی مکارم شیرازی مشاهده میکنند، بدون
در این نرم افزار موجود می باشد
دانلود
نه تنها خطبا و گويندگان، بلكه «شعرا»، از اين واقعه الهام گرفته و ذوق ادبى خود را از تفكّر و انديشه پيرامون اين حادثه و از فزونى اخلاص به صاحب ولايت، پرفروغ سازند، و عالى ترين اشعار را به صورت هاى گوناگون و به زبان هاى مختلف از خود به يادگار بگذارند. (مرحوم علاّمه امينى بخش مهمّى از اشعار غديريّه را قرن به قرن در تاريخ اسلام با شرح حالات اين سرايندگان در مجلّدات يازدگانه الغدير از منابع معروف اسلامى آورده است).
به تعبير ديگر، كمتر واقعه تاريخى در جهان، بسان رويداد «غدير»، مورد توجّه طبقات مختلف، از محدّث و مفسّر و متكلّم و فيلسوف، و خطيب و شاعر، و مورّخ و سيره نويس واقع شده است.
يكى از علل جاودانى بودن اين حديث، نزول دو آيه(7) از آيات قرآن پيرامون اين واقعه است، و تا قرآن ابدى و جاودانى است، اين واقعه تاريخى نيز از خاطره ها محو نخواهد شد.
«اى مردم! اكنون فرشته وحى بر من نازل گرديد و اين آيه را آورد: «اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِى وَ رَضيتُ لَكُمُ الإِسْلامَ ديناً(15); امروز دين شما را كامل نمودم، و نعمت خود را بر شما تمام كردم و اسلام را براى شما يگانه آيين انتخاب كرده و پسنديدم.»
در اين موقع صداى تكبير پيامبر(صلى الله عليه وآله) بلند شد. و فرمود:
«خدا را سپاس مى گذارم كه آيين خود را كامل كرد و نعمت خود را به كمال رسانيد، و از وصايت و ولايت و جانشينى على پس از من خشنود گشت.»
سپس پيامبر(صلى الله عليه وآله) از آن نقطه مرتفع فرود آمد و به على(عليه السلام) فرمود:
«در زير خيمه اى بنشين، تا سران و شخصيّت هاى بارز اسلام با تو بيعت كنند و تبريك گويند».
پيش از همه، شيخين (عمر و ابوبكر) به على(عليه السلام) تبريك گفتند و او را مولاى خود خواندند!
حسان بن ثابت، فرصت را مغتنم شمرد، با كسب اجازه از محضر پيامبر(صلى الله عليه وآله)، اشعارى سرود و در برابر پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)خواند، كه ما فقط دوبيت آن را در اينجا نقل مى كنيم كه بسيار گوياست:
فقال لَهُ قم يا علىُّ فانّنى
رضيتك من بعدى إماماً و هادياً
فمن كنت مولاه فهذا وليّه
فكونوا له اتباع صدق موالياً
يعنى: «به على فرمود برخيز كه من تو را براى جانشينى و راهنمايى مردم پس از خويش انتخاب كردم.
هر كس من مولا و سرپرست او هستم على مولاى او است و شما در حالى كه او را از صميم دل دوست مى داريد، از پيروان او باشيد».(16)
اين حديث از بزرگ ترين شواهد بر فضيلت و برترى امام على(عليه السلام) بر تمام صحابه پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) بوده است.
حتّى اميرمؤمنان، در مجلس شوراى خلافت -كه پس از درگذشت خليفه دوّم منعقد گرديد(17)- و نيز در دوران خلافت عثمان، و ايّام خلافت خويش; به آن احتجاج كرده است.(18)
از اين گذشته، شخصيّت هاى بزرگى مانند حضرت زهرا(عليها السلام)، همواره به اين حديث در برابر مخالفان و منكران مقام والاى على(عليه السلام) استدلال كرده اند.
واژه ي«رادار» از حروف اول چند كلمه ي انگليسي به معناي آشكارسازي و فاصله يابي راديويي درست شده است. پس، رادار به دستگاهي مي گويند كه بتـواند وجـود چيزي را كشف و فاصله آن را نيز تعيين نمايد. البته چنين كاري بايد به وسيله امواج راديويي انجام پذيرد تا بتوان نام آن دستگاه را رادار نهاد. براي آشنايي با كار رادار بهتر است كه آن را با يك چراغ قوه مقايسه كنيم. مثلاً شما در جاي تاريكي هستيد و چراغ قوه اي هم در دست داريد. همين كه آن را روشن مي كنيد مي بينيد امواج نور به صورت يك تابه، فضاي تاريك را مي شكافد و در جهتي متمركز مي شود كه شما چراغ را به آن سو نگاه داشته ايد. آيا مي دانيد در آن شب تار چه چيزي روي داده تا شما را قادر به ديدن كرده است؟ در زماني كمتر از يك ميليونيم ثانيه، نور چراغ قوه شما به درخت يا جسم ديگري برخورد مي كند، دوباره نور برمي گردد و به چشم شما مي رسد. در اين صورت شما قادر به ديدن آن ها مي شويد. البته در آن منطقه درختان ديگر يا اجسام ديگري هم هستند، ولي چون تابه نور چراغ به آن ها نرسيده است، شما نمي توانيد آن ها را هم ببينيد. دستگاه رادار نيز عيناً همين گونه كار مي كند، با اين تفاوت كه به جاي«امواج نور» كه از چراغ قوه بر مي خيزد، از رادار امواج راديويي پخش مي گردد. «امواج نور» را مي توان با چشم ديد، ولي«امواج راديويي» نامرئي مي باشند. موج نور و موج راديويي هر دو از امواج برقاطيس به شمار مي روند. اختلاف امواج نور با امواج راديويي، فقط در طول موج شان است. رادار امواج بسيار كوتاهي دارد كه طول شان فقط به چند سانتي متر مي رسد. از اين رو آن ها را مايكرويو يعني امواج بسياركوتاه، مي خوانند. از آن جا كه طول اين دو نوع موج با هم فرق دارد؛ پس هر كدام به گونه اي خاص عمـل مي كنند. براي مثال، امواج راديويي رادار از ابرهاي نزديك افق ما نيز عبور مي كند، ولي امواج نور هرگز نه. هم چنين ما نمي توانيم با چشم، گوش يا ساير حواس خود و بدون به كار گرفتن دستـگاه خاصي امواج راديويي را درك كنيم. اما نور را با چشم هم مي توان ديد. دانشمندان براي گرفتن امواج راديويي به دستگاه مخصوصي نياز دارند. ضمناً با اندكي چرخاندن تابه رادار مي توان وجود چيزهاي ديگر را نيز كه در اطراف آن جسـم قرار گرفته اند، دريافت. 
زمان بازگـشت موج رادار با واحد يك ميليونيم ثانيه تعيين مي شود. پس بايد حساب كنيم و ببينيم كه موج، پس از برخورد با جسم مورد نظر، در چه مدتي به سوي دستگاه رادار بازگشته است. با تعيين اين مدت مي توان فاصله ي مكاني آن جسم را نسبت به خودمان نيز محاسبه كنيم. آيا به وسيله ي رادار مي توان بزرگي يا كوچكي جسم را نيز تعيين كرد؟ بلي. زيرا هر چه جسم، بزرگ تر باشد؛ رادار امواج بيشتري را بازتاب مي نمايد. رادار در راهنمايي هواپيماها و كشتي ها نقش مهمي بازي مي كند. به وسيله رادار است كه هواپيما يا كشتي غول پيكري راه خود را در ميان ابر و مه به خوبي مي يابد و از برخورد با موانع خطرناك به موقع مي گريزد.
.
مي دانيد كه ما امروز در عصري زندگي مي كنيم كه نام عصر فضا به خود گرفته است تسخير فضا نشان دهنده اين واقعيت است كه خداوند توانا و حكيم در سرنوشت انسان ها نيروي خلاقه اي به وديعت گذارده كه نه تنها تمام نقاط زمين را از صحاري و كوه ها گرفته تا اعماق اقيانوس ها كشف نموده بلكه با منتهاي شهامت و جسارت به فكر تسخير فضاي لايتناهي نيز افتاده است و در زمان كوتاهي موفق شده كه همه موانع طبيعي را از پيش پاي خود برداشته و مثلا دركره ماه پياده شود.
از تاريخ فرستادن نخستين قمر مصنوعي ( به نام اسپوت نيك اول )
(Spot-Nik-1) توسط شوروي در 4 اكتبر 1957 ميلادي تاكنون كه حدود 30 سال مي گذرد تاكنون صدها فضا پيما بدون سرنشين يا با سرنشين به فضا فرستاده شده است. البته رفتن به فضا كار آساني نيست پس بايد در اين مورد عميقانه بررسي و تحقيق كنيم تا بدانيم يك موشك چگونه به فضا پرتاب مي شود؟ و براي جدا كردن موشك از زمين چه مشكلاتي وجود دارد. و اين موشك چگونه در سايه تلاش مداوم دانشمندان برطرف شده و باز هم بدانيم كه يك قمر مصنوعي چگونه مدت هاي طولاني در فضا معلق مي ماند. يك سفينه يا قمر مصنوعي براساس سرعت زياد براي خنثي كردن اثر نيروهاي جاذبه زمين بايد تنظيم شود يعني حداقل سرعت يك سفينه بايد در حدود 28000 كيلومتر در ساعت باشد. همانطوري كه قبلا گفتيم براي بلند كردن يك شي بسيار سنگين از زمين كه لازمه اش خنثي كردن نيروي جاذبه زمين و همچنين سرعت دادن به آن شي به نيروي بسيار زياد احتياج است، هيچ موشك به تنهائي قدرت انجام اين دو كار (بلند كردن و سرعت دادن) را يك جا ندارد، به همين جهت بود كه مهندسين از موشك هاي مركب چند مرحله اي براي اين كار استفاده نمودند. بدين نحو كه موشك انتهائي كه به نام موشك مرحله اول (بوستر Booster) معروف است، نيروي كافي به موشك هاي ديگر مي دهد و آنها را از زمين جدا مي سازد و با سرعت زياد آنها را به حركت در مي آورد.
اين سرعت نسبت به سرعت تندروترين هواپيماي جت جنگنده كه امروزه كمي بيش از 3000 كيلومتر در ساعت مي باشد قابل ملاحظه است.
اگر كسي سوال كند كه چطور مي توان موشك را به چنين سرعت حيرت انگيز رساند؟ جواب اين سوال در ساختمان موتورهاي موشك نهفته است. بلي، اين تنها موتور نيرومندي است كه تاكنون قادر به حمل و پرتاب اقمار مصنوعي با آن عظمت و سنگيني مي باشد، مهمتر آنكه تنها اين موتور است كه مي تواند در فضا به خوبي كار كند، كه كيفيت آن را درزير بيان مي كنيم: 
1- موشك هاي مرحله اي
14-مرحله برخاستن موشك از زمين
معمولا پنج روز از بلند شدن موشك از زمين شمارش معكوس توسط متخصصين شروع مي شود. همه قسمت هاي مختلف دستگاه ها با دقت هر چه تمام تر آزمايش مي گردند، ويك روز قبل از ساعت حركت (شماره صفر) مخازن بزرگ و حجيم موشك ها سوخت گيري مي شوند، چند ساعت قبل از پرواز فضانوردان بايك آسانسور به داخل مدول فرمان، داخل مي شوند،آنها هم بررسي هاي لازم را انجام داده آماده پروازمي گردند.
15- مرحله رسيدن به ماه
درمدار توقف، تمام سيستم هاي اصلي آزمايش مي شوند، در صورت حصول اطمينان از خوب كار كردن آنها، موشك مرحله سوم دوباره روشن مي شود و به مدت پنج دقيقه سرعت فضاپيما را به ( 38000 كيلومتر در ساعت) مي رساند. اين سرعت فضاپيما ي آپولو را در مدرا ماه قرار مي دهد.
16- مرحله تجسس در سطح ماه
اولين وظيفه يكي از فضانوردان جمع آوري نمونه هائي از خاك و سنگ اطراف خود در ماه مي باشد، بعد هم وسايلي علمي خود را از داخل مدول به سطح ماه آورده، آنها را در نزديكي مدول مستقر و آماده كار مي كنند. همچنين وسيله نقليه مخصوص ماه را از مدول جدا ساخته آن را آزمايش مي كنند. اين وسيله مخصوص به نام Moondagg طوري طراحي شده كه بتواند دو فضا نوردي را با وسايل آنها با سرعتي معادل 15 كيلومتر در ساعت حمل نمايد.
آسانسور از موشك جدا مي شود، آخرين لحظات مي گذرد، موشك روشن مي شود، شعله دود از انتهاي موشك زبانه مي كشد، غول عظيم الجثه بالا مي رود، اولين مرحله سوخت موشك دو دقيقه طول مي كشد، كه در هر ثانيه پانزده تن سوخت مصرف مي نمايد.
دراين دو دقيقه موشك به شصت و پنج كيلومتري زمين رسيده (از زمين 65 كيلومتر فاصله گرفته) و سرعتش معادل ده هزار كيلومتر در ساعت مي باشد. مرحله دوم شروع مي شود و به مدت دو دقيقه ديگر فضا پيما را به اعماق فضا مي راند و بالاخره با جدا شدن برج قرار از موشك اصلي مرحله سوم فضا پيما را به ارتفاع 185 كيلومتري مي رساند. دراين حال سرعت فضاپيما معادل 2800 كيلومتر در ساعت مي باشد. با اين سرعت در مدار توقف (پاركينگ) قرار مي گيرد.
پس از حركت و مانور، سه مدول را براي نشستن به طور ترتيب در روي سطح ماه تنظيم مي كنند، در اين هنگام مدول فرمان، و مدول سرويس، از مدول مه نورد جدا مي شود، و مدول فرمان پس از زدن يك دور به مدول ماه نشين متصل مي گردد. دراين موقع قسمت بالاي مدول فرمان، با مدول ماه نشين متصل است. در آن هنگام، موشك مرحله سوم جدا مي شود، و مدول ها به طرف ماه مي روند.
و براي كنترل مسير صحيح از اين پس موتورهاي جانبي مدول سرويس روشن مي شوند. و به محض رسيدن آپولو به ماه فضانوردان فضاپيما را 180 درجه گردانده، موتورهاي ترمز كننده را روشن مي كنند كه سرعت را به 5800 كيلومتر در ساعت، برسانند. در اين سرعت است كه دو نفر فضانوردان به مدول مه نشين مي روند،پس از آزمايش دستگاه ها، مدول ماه نشين از مدول مادر جدا مي شود و با همان موتورهاي كاهش دهنده سرعت (موتورهاي ترمز كننده) مدول ماه نشين را به سطح ماه فرود مي آورند.
پس از نشستن درماه و چند ساعت استراحت، اولين ماموريت خود را با استفاده از وسايل محركه اضافي E.V.A شروع مي كنند. آن وسايلي ايمني را از قبيل لباس فضائي، كپسول اكسيژن، دستگاه ارتباطي راديوئي و غيره را آزمايش مي كنند و پس از آن فشار داخل مدول را تخليه مي نمايند و از مدول پياده شده به سطح ماه قدم مي گذارند. 
روي اين وسيله نقليه يك دوربين تلويزيوني سوار شده كه تصاوير بسيار روشني از كار ها و عمليات فضانوردان را به زمين و به كنترل كنندگان زميني مي فرستند. سفر فضانوردان در سطح ماه طبق يك مسير تعيين شده و توقف هاي پي درپي پيش بيني شده،كه براي جمع آوري نمونه هاي رسوبات و سنگ هاي معدني جهت آزمايش انجام مي گيرد.
لازمه نمونه برداري خوب آن است كه يك لوله توخالي كه فضانوردان با خود حمل مي كنند، به سطح ماه فرود مي برند، تا خاك و مواد نسبتا عميق تري نسبت به لايه خارجي در آن جمع شوند، در همين اثناء فضانورد ديگر، مرتبا عكس برداري كرده، چيزهاي جالب و ديدني را گزارش مي نمايد.