8- اندازه گيري از راه دور ( تله متري )

دستگاه اندازه گيري از راه دور كه در فضاپيماها مورد استفاده قرار مي گيرد، تشكيل شده است از: خود اندازه گير، يك ضبط نوار،‌ و يك فرستنده راديوئي، هنگامي كه فضاپيما در فضا گردش مي كند، اطلاعات مختلف را به صورت امواج و علائم بسيار كوتاه و كوچك در خود ضبط مي نمايد، هر گاه دانشمندي براي حل مسئله اي به اطلاعات نيازمند باشد، رمز سوال را توسط امواج مخصوص به فضا مي فرستند، ‌اين علامت موجي كليد ضبط نوار را روشن نموده نوار را به عقب بر مي گرداند، تا اطلاعات ضبط شده را از اول پخش كند و به وسيله فرستنده راديوئي به زمين بفرستد. دانشمند مربوط اطلاعات را گرفته با محاسبه به اندازه اصلي تبديل مي نمايد، يا به صورت عكس در مي آورد.

9-چگونگي تهيه نيرو در فضا پيماها

مي دانيد كه همه دستگاه هاي داخل فضا پيما، از قبيل ضبط نوار، فرستنده راديوئي و ديگر دستگاه ها براي كار كردن به نيروي برق نياز دارند، و در آنجا استفاده از باطري هاي معمولي نيز امكان ندارد، زيرا پس از تخليه نيروي آن،‌راهي جهت پركردن ( شارژ ) مجدد آنها وجود ندارد. در اين صورت بيشتر فضاپيماها از باطري هاي خورشيدي استفاده مي كنند. چون تابش خورشيد در آن فضا بالاتر دائمي است. پره هائي كه معمولا در اطراف يك فضا پيما ديده مي شود. باطري خورشيدي هستند كه از صدها سلول (واحد باطري) تشكيل شده است.
منابع ديگري كه گاهي درفضا پيما استفاده مي شود، سلول ها بنزيني (يا داراي سوخت مايع) مي باشند يا توليد كننده راديواكتيو هستند. سلول هاي بنزيني را از تركيب اكسيژن و هيدروژن آب مي سازند و براي توليد راديو اكتيو، از ميله اي كه توسط راديو اكتيو نيرو گرفته (مانند پلوتونيوم) استفاده مي شود، كه در حقيقت مدت هاي زيادي كار مي كند.

10- سفينه هاي فضائي

ما تا اين جا فضاپيماهائي را مورد مطالعه قرارداديم كه به يكي از مدار هاي زمين فرستاده مي شوند و در آن مدار باقي مي مانند، يعني اقمار مصنوعي، ولي فضاپيماهاي بسياري وجود دارند كه از مدارهاي زمين دورتر رفته به كره ماه يا سيارات ديگر داخل مي شوند. اين فضاپيماهاي دور را سفينه فضائي ناميده اند، كه به زبان روسي آن را(زوند) گويند. سفاين مجهز به دستگاه هاي بسيار كامل و وسايل اندازه گيري درجه حرارت، تشعشعات، و امواج مغناطيسي و ديگر چيزها مي باشند كه اطلاعات به دست آورده را به زمين مخابره مي نمايد، بعضي از اين سفاين به دوربين هاي تلويزيوني مجهز مي باشند، تا تصاويري را از اطلاعات به زمين بفرستند.

11- سفاين ماه نشين ( قمري )

نخستين سفينه قمري، ‌به سادگي توانست در اطراف ماه پرواز كند و از سطح كره ما عكس برداري نمايد، در مرحله بعد سفينه ها نوعي رنجر بودند كه پس از گرفتن تصاوير روشن و بزرگ از ماه فاصله كوتاه به ماه سقوط مي كردند كه بدون سرنشين بودند.
بعد از مرحله دوم، از سفاين تجسسي استفاده مي كردند كه به آرامي در سطح كره ماه فرود آمدند و كارشان بسيار موفقيت آميز بود، حتي بعضي از اين سفاين، آزمايشگاه كوچكي جهت تجزيه و تحليل خاك كره ماه را با خود همراه داشتند و عكس هاي ديگري هم از بررسي هاي انجام شده در سطح كره ماه توسط سفاين ديگر تهيه گرديده است.
تا اينكه اولين سفينه ماه نورد از شوروي به نام (لوناي 10) به مدار ماه رسيد، ولي سفينه آمريكائي بود كه از نظر گرفتن عكس و تحقيق درباره ماهو موفقيت چشمگيري به دست آورد. به هر حال روس ها هم كوشش خود را روي پياده كردن ارابه هاي بدون مسافر درماه و نمونه برداري از خاك كره ماه توسط آدم هاي آهني و آوردن آن به زمين متمركز نمودند، سفينه هاي لوناي 16 و 20 بدين منظور به سطح زمين فرود آمدند. ارابه لونا دركره ماه حركت كرد.

12- سفاين سياره پيما

اشكالات فرستادن سفينه به سياره بسيار بيشتر از اشكالاتي است كه در فرستادن سفينه اي به ماه وجود دارد از قبيل فاصله زياد، هدف گيري، كنترل حركت، هدايت و ارتباط با سفينه را به طور غير قابل تصوري مشكل مي سازد.
نزديكترين سياره ها به زمين يكي از زهره و ديگري مريخ مي باشد كه هركدام آنها به ترتيب 42 ميليون و 56 ميليون كيلومتر از زمين دور هستند. اين دو سياره مشخصات بسيار مشابهي با كره زمين دارد. لكن اطلاعات به دست آمده، توسط تعدادي از اين سفينه ها، نشان داد كه هيچگونه موجود زنده در آن دو سياره يافت نمي شود.