-
پنج شنبه 30 مهر 1388
11:30 AM
نظرات(0)
نكته خيلي مهم
:
ذكر
مورد استعمال داروهاي گياهي تنها بر اساس وظيفه اطلاع رساني اين سايت ميباشد و به هيچ عنوان به معناي تجويز يا تكذيب مورد درماني ذكر شده نمي باشد .
يونجه
Alfalfa
نام علمی
Medicago sativa
كليات گياه شناسي
يونجه گياهي است علفي و چند ساله كه ارتفاع آن تا يك متر ميرسد برگهاي آن داراي سه برگچه مي باشد برگچه هاي نوك تيز، سبز رنگ و بيضي شكل است .
گلهاي يونجه بشكل سبز و برنگ بنفش تيره يا آبي روشن است ميوه يونجه مانند صدف بوده و دانه داخل ميوه مانند لوبيا ولي كوچكتر از آنزمي باشد .
يونجه ريشه اي بسيار عميق درد و ريشه آن تا سه متر بداخل زمين نفوذ مي كند و بنابراين منبع ويتامين ها و مواد معدني است كه از خاك مي گيرد .
يونجه از زمانهاي بسيار قديم در ايران كشت مي شده است و در حدود پنج قرن قبل از ميلاد مسيح از ياران به يونان برده شد و در قرن هفتم بعد از ميلاد به اروپا راه يافت . يونجه در ايران در مناطق مركزي و جنوبي به مقدر بسيار زياد كشت مي شود .
زنبور عسل گل يونجه را دوست درد واز آن شهد زيادي بدست مي آورد و تبديل به عسل مي كند .
پرورش اين گياه در قديم براي تهيه علوفه چهارپايان بوده ولي در حال خاضر بعلت درا بودن مواد مغذي به مصرف غذايي نيز مي رسد .
يونجه سرشار از ويتامين هاي A,C,E,K و همچنين داراي آميلاز كه انزيم مخصوص هضم مواد نشاسته اي است مي باشد .
آنزيم هاي بسياري در يونجه يافت مي شود بعنوان مثال مي توان از امولسين ،اينورتاز ، و پكتياز نام برد .
يونجه داراي حدود 20%پروتئين مي باشد پروتئين هاي موجود در يونجه عبارتند از :
ليزين ،آرژنين ، هيستيدين ، آدنين ، فنيل آلانين ،آسپاراژين و سيستين . يونجه داراي اسيد فسفريك نيز هست
يونجه همچنين داراي منيزيوم ، آهن و مقدر جزئي ارسنيك و سيليس است
بنابراين يونجه از نظر مواد غذايي بسيار قوي است و غذاي خوبي براي انسان و حيوانات است .
يونجه از نظر طب قديم ايران گرم است . البته تاره آن گرم و تر و خشك شده آن گرم و خشك است
1)يونجه از نظر اينكه داراي بسياري از مواد معدني مي باشد شيره آن براي بچه هايي كه در حال رشد هستند و اسخوان بندي محكمي ندارند بسيار مفيد است . حتي امروزه پودر اين گياه را در داروخانه ها مي فروشند كه آنرا مي توان براي بچه هاي شير خوار مصرف كرد .
براي تهيه شيره يونجه بايد مقدر 300 گرم يونجه را در يك ليتر آب ريخت و آنرا جوشانيد تا مقدر آب آن به نصف تقليل يابد سپس آنرا صاف كرده و مقدر كمي عسل به آن اضافه كنيد كه بصورت شربت دارايد . مقدر مصرف براي طافال 200 گرم در روز است و براي اطفال شيرخوار حدود 50 گرم يم باشد كه مي توان به شير آنها اضافه نمود .
اشخاص بزرگسال هم براي بالا بردن انرژي مي توانند از اين شيره استفاده كنند
2) يونجه رابصورت تازه و يا جوانه آنها رابا سالاد ميل كنيد . جوانه يونجه را بصورت بسته بندي شده مي توانيد از سوپر ماركتها خريدري كنيد .
3)يونجه ملين است
4)يونجه دو برابر اسفناج آهنم درد بنابراين خونساز است و براي كسانيكه به كم خوني مبتلا هستند مفيد است
5)يونجه بعلت درا بودن آهن براي درمان بيماير راشيتيسم بكار مي رود
6)عوارض كمبود ويتامين ث با خوردن يونجه از بين ميرود
7)يونجه تازه در بسياري از كشورها مانند چين و روسيه و آمريكا به مقدر زياد بجاري اسفناج مصرف مي شود
8)يونجه را در داروخانه ها و فروشگاههاي گياهان دارويي و يا برخي از داروخانه ها بصورت پودر ، كپسول و قرص بفروش مي رسانند . مقدرمصرف آن سه قرص در روز است
9)با همه مزايايي كه يونجه درد در خوردن تازه آن نبايد زياده روي كرد زيرا بسيار نفاخ است و حتي حيواناتي كه به مقدر زيا د از آن مي خورند بعلت گاز زياد ممكن است تلف شوند
10)ضماد پخته يونجه را اگر روزي چند بار روي اعضايي كه رعضه دارند بگذاريد آنها را شفا مي دهد
11)تخم يونجه قاعده آور است و براي اين منظور تخم يونجه را بصورت دم كرده مصرف كنيد
12)دم كرده يونجه درمان اسهال است
13)براي نرم كردن سينه و تسكين سرفه روزي 2-3 فنجان دم كرده تخم يونجه را مصرف كنيد
14)براي درمان لقوه و رعشه تخم يونجه را در روغن زيتون بريزيد و مدت يك هفته جلوي آفتاب بگذاريد سپس آنرا صاف كنيد و روزي چند قاشق از آنرا بخوريد و همچنين روي اعضايي كه رعشه دارند بماليد.
15)يونجه حاوي مقدرزيادي ويتامين است . كوبيده آن زخم را بسرعت اليتام داده و از خونريزي جلوگيري مي كند .
به مبحث نسخه پيچي گياهان دارويي براي بيماري مورد نظر مراجعه نماييد
مضرات خاصي براي آن بيان نشده است .
تركيبات شيميايي:
خواص داروئي:
طرز استفاده:
مضرات :
-
پنج شنبه 30 مهر 1388
11:23 AM
نظرات(0)
ميوه مؤثر در تقويت خون بدن ،ازگيل، ميوه درختي است كه در اواخر پاييز و اوايل زمستان مي رسد.گل هاي درخت ازگيل، سفيد و ميوهآن شبيه زالزالك است، با اين تفاوت كه ميوه ازگيل درشت تر و قهوه اي رنگ و طعمش شيرين و كمي گس است. هسته آن را مي كارند و درخت ازگيل را به درخت گلابي نيز پيوند مي زنند.
قسمت هاي مورد استفاده درخت ازگيل، برگ و ميوه آن است. اسم فارسي ازگيل «اردف» و «گيل»بوده است.
خواص ازگيل :
ازگيل سرشار از ويتامين هاي «ب» و «ث» و قند، تانن و سلولز و اسيد سيتريك است.
ازگيل داراي مقدار زيادي هيدرات …
ميوه مؤثر در تقويت خون بدن
ازگيل، ميوه درختي است كه در اواخر پاييز و اوايل زمستان مي رسد.گل هاي درخت ازگيل، سفيد و ميوهآن شبيه زالزالك است، با اين تفاوت كه ميوه ازگيل درشت تر و قهوه اي رنگ و طعمش شيرين و كمي گس است. هسته آن را مي كارند و درخت ازگيل را به درخت گلابي نيز پيوند مي زنند.
-
چهارشنبه 29 مهر 1388
12:20 PM
نظرات(0)
آشنایی با خواص دارویی گیاه خار مريم Milk Thistle
خار مريم Milk Thistle
خار مريم به رفع علايم هپاتيت، سيروز و حالات التهابي كبد كمك مي كند. خار مريم يكي از مهمترين گياهان دارويي معروف به درمان اختلالات كبدي محسوب مي شود. حتي يونانيان باستان نيز مي دانستند كه خار مريم در درمان يرقان مفيد است.
پزشكان قرون وسطي از اين گياه در درمان ناراحتيهاي كبد و ساير ناراحتيها استفاده مي كردند و مادران شيرده نيز از برگ خار مريم براي افزايش شير خود براي تغذيه كودكشان استفاده مي كردند. ميوه خار مريمحاوي عنصر فعالي به نام “سيلي مارين” است. سيلي مرين تركيبي حفاظت كننده از كبد در درون خار مريم است. اين عنصر سلولهاي آسيب ديده كبد را كه در اثر الكل و ساير مواد سمي صورت مي پذيرد ترميم مي بخشد. عنصر مزبور از نابودي سلولهاي جديد كبد در اثر مواد مشابه پيشگيري مي كند. معرفي گياه خار مريم اصالتاً بومي منطقه مديترانه است. اين گياه امروزه در سرتاسر نقاط دنيا از اروپا تا آسيا و از آفريقا تا آمريكاي شمالي گسترده شده است. اين گياه تنومند معمولاً در مناطق خشك و آفتابي رشد مي كند. ساقة اين گياه در قسمتهاي فوقاني خود شاخه مي دهند و ارتفاع و طول اين گياه از ۴ تا ۱۰ پا مي رسد. برگهاي اين گياه پهن و داراي خالها يا رگه هاي سفيد است. گلهاي آن قرمز ارغواني است. ميوة ريز و پوست سفت آن قهوه اي، لك دار و براق است. اين گياه به آساني رشد مي كند و در طول كمتر از يك سال به سرعت به بلوغ مي رسد.
-
چهارشنبه 29 مهر 1388
12:18 PM
نظرات(0)
اشنایی با خواص داروئي عرق گياهان داروئي عرق کاکوتی: ضد عفونی کننده، ضد اسپاسم درناراحتی های گوارشی ،ضد اسهال ،مقوی معده ،خلط آور.
بهار نارنچ : معطر ، مقوي اعصاب و قلب ، آرام بخش ، ضد نفخ .
زيره سبز : ضد چاقي ، چربي ، تنگي نفس ، باد شكن ، هضم غذا ، زياد كننده شير مادران .
نسترن : تقويت قلب و اعصاب ، رفع سردي ، دفع كرم روده ، درد معده ، سنگ كليه و اسهال .
عرق زینان:ضد نفخ ،درمان سوء هاضمه، ضد تهوع ،خلط آور، مدر، ضد کرم ،ضد اسپاسم، رفع ترشی معده.
عرق مخلوط زیره:نیرو دهنده، ضد نفخ ،مقوی معده، درمان سوئ هاضمه، اشتهاآور ،افزایش دهنده شیر.
شيرين بيان : طعم و طرز مصرف عرق شيرين بيان از پودر و عصاره آن بهتر است.
عرق کلپوره:مقوی ،رفع سردرد، درمان ضعف عمل دستگاه گوارش، رفع ناراحتی های هاضمه ودل درد ،رفع درد ناحیه قلب ،تب بر.
كرفس : درد شكم ، تنگي نفس ، تقويت كننده معده .
عرق اسطو خودوس:معطر، مقوی ،آرام بخش ،خواب آور ملایم، ازبین برنده نفخ واسهال ،کاهش دهنده سرفه ،مدر.
عرق رازیانه :مدر، ضد اسپهاسم عضلات ،ضد نفخ، مقوی قلب مقوی معده درمان سوء هاضمه خلط آورافزایش دهنده شیر.
آويشن : هاضم غذا ، محرك قواي رئيسه ، ضد درد عادت ماهانه .
شاتره : سردي ، مقوي ، تقويت كننده پوست ،آرام بخش، ضد خارش ، اشتها آور، صفرا بر برخي غدد سلطاني با نشاء اپي تيلوم .
شربت سکنجبین:رفع عطش وگرما زدگی، دارای خواص سرکه ی سیب.
عرق شنبلیله:نیرو دهنده، رفع کم خونی ،ضد دیابت ،کاهش دهنده قند خون.
شويد : انو اع چربي بدن - هضم غذا طعم دهنده، معطر، نیرو دهنده ،هضم کننده، مقوی معده، افزایش دهنده شیر، درمان سوء هاضمه به ویژه کودکان ،رفع استفراغ ،مسکن ،مدر ،کاهش دهنده چربی خون.
آبلیمو:چاشنی ، سرشاراز ویتامین ث ،ضداسکوربوت، ضدعفونی کننده.
گلاب : مقوي اعصاب و قلب - پوست - نيكو ي رخسا ر .
بيدمشك: تقويت كننده قلب و معده ، ملين آرامبخش و خونساز است ضد سر درد و دردهاي عضلاني .
شربت توت فرنگی:سرشار از ویتامین ث ،حاوی کلسیم وویتامین آ .
نعنا: باد شكن معالج بواسير ،پيچ شكم ، رفع اسهال و استفراغ معده .
شويد : انو اع چربي بدن - هضم غذا طعم دهنده، معطر، نیرو دهنده ،هضم کننده، مقوی معده، افزایش دهنده شیر، درمان سوء هاضمه به ویژه کودکان ،رفع استفراغ ،مسکن ،مدر ،کاهش دهنده چربی خون.
كاسني : سردي مقوي معده ، تب بر ، بيماري هاي كبدي و كليوي .
عرق ختمی:نرم کننده مخاط ها وداوای بیماریهای ریوی، سینه سرفه وگلو، رفع تحریکات جلدی.
عرق چهار گیاه:ضد نفخ، رفع سوء هاضمه ،بادشکن، ضد دل پیچه ،مقوی معده ،رفع اسهال های عادی.
بيد : اثر قاطع ولي كند بر تبهاي مداوم دارد و خواب آور ، آرامش بخش ، رماتيسم، ضد يرقان .
برگ گردو : درمان درد مفاصل ، ضد ديابت ( قند ) .
بابونه : صفرا بر - مدر - بادشكن - اشتها آور - قاعده آور.
پونه : ضد سرما خوردگي ، سرفه ،عفونت .
خارشتر : طبيعت سرد دارد مدر قوي، تصفيه خون و كبد ، سنگ كليه و مثانه و سياه سرفه .
عرق گشنیز:طعم دهنده، ضد اسپاسم، ضد نفخ، بادشکن.
عرق زیره سیاه:معطر، طعم دهنده، ضد نفخ ،ضداسپاسم، ضدمیکرب، قابض ،رفع قلنج نفخی کودکان.
بو مادران : درد شكم، بواسير، ضد عفونت ، سرماخوردگي .
گزنه : ضد قند ، درمان بالا رفتن فشار خون ، كبد ، چربي خون و كلسترول.
عرق دارچین زنجبیل:معطر ،طعم دهنده ،محرک ،بادشکن ،مغذی ،ضد تهوع واسپاسم.
گاو زبان : مقوي ، نيكوي رخسار، اعصاب و روان تنگي نفس، نشاط آور ، كليه و مثانه .
مرزه : درمان نقرس ، اسهال ، قلنج ، مقوي نيروي هاضمه ، نرمي استخوان .
برگ چنار : بسيار سرد ، تب بر ، معالج تنگي نفس ، چاق كننده ، اعصاب و رعشه .
چهار عرق گرم : تقويت كننده ، مفيد به حال مسرودين ، هضم غذا ناراحتيهاي معده و شكم .
تارونه : يسيار آرام بخش ، مسكن اعصاب ، درد مفاصل ، خواب آور .
-
چهارشنبه 29 مهر 1388
12:14 PM
نظرات(0)
تـوت فرنگی ،میوه ای با ارزش توت فرنگی گياهي است با نام علمي FRAGARIA VESCA از خانواده گل سرخ ROSACACEAE كه دو نوع ساقه راست و خوابيده دارد. گلهاي آن منظم و به رنگ سفيد ميباشد.قسمت مورد استفاده خوراكي توت فرنگي در حقيقت نهنج گل آن است كه به تدريج بزرگ شده و به اصطلاح به عنوان ميوه توت فرنگي معروف است. توت فرنگي به حالت خودرو در بعضي نواحي شمالي ايران وجود دارد و بعضي اوقات به دليل خوش طعمي، ميوه آن را به طور مصنوعي پرورش ميدهند. از ديرباز همه قسمتهاي اين گياه مصرف دارويي داشته است و از برگ و ريشه آن كه حاوي مقدار قابل ملاحظهاي تانن است به عنوان ضد اسهال و ادرارآور استفاده ميشده است. توت فرنگي، ميوه اي شبيه توت است ولي كمي درشت تر، رنگش قرمز و طعم آن ترش و مطبوع است. بوته اش كوتاه و داراي برگهايي درشت و ساقه هايي باريك و خزنده است كه روي زمين مي خوابد و ريشه مي دواند. قسمت هايي كه از بوته توت فرنگي مورد استفاده قرار مي گيرند، عبارتند از: ميوه ، برگ و ريشه .
توت فرنگي به صورت هاي گوناگون مورد استفاده قرار مي گيرد: خام، جوشانده، مربا، شربت و بستني.
-
چهارشنبه 29 مهر 1388
11:52 AM
نظرات(0)
بابونه آلمانی German Chamomile مصريها، روميها و يونانيان باستان از گلهاي بابونه براي درمان آفتابزدگي، تب ها و قولنج استفاده مي كردند. آلمانيها براي توصيف بابونه از عبارتي به نام “alles zutraut” استفاده مي كنند كه مفهوم اين عبارت اين است: “بابونه هر دردي را درمان مي كند”. مصرف چاي يا عصاره مايع بابونه آلماني مي تواند در تسكين دردهاي ناشي از گاز، سوزش سردل و زخم ها مفيد واقع شود. مصرف كرم يا پماد بابونه به عنوان داروي موضعي روي پوست مي تواند در كاهش علايمي نظير پسوريازيس، اگزما يا سوختگيهاي پرتو درماني سرطان مفيد واقع شود. پماد بابونه در ترميم زخمهايي كه بهبود آنها مستلزم مدت زمان طولاني است، مؤثر واقع ميشود. مي توانيد گلهاي بابونه خيس خورده يا تنتورهاي اين گياه (محلولهاي تهيه شده از گياه مزبور، الكل و آب) را در داخل وان حمام بريزيد و سپس در آن فرو رويد. اينكار به درمان يكسري از بيماريهاي پوست از جمله بواسير كمك مي كند. براي درمان سرماخوردگي بخور چاي بابونه را كه در داخل يك كتري ريخته يا چندين قطره از روغن بابونه را كه در آب جوش ريخته شده است، استنشاق كنيد. پس از سرد شدن چاي، مي توانيد از آن براي شستشوي دهان يا غرغره به منظور كاهش درد ناشي از بيماري لثه ها يا زخمهاي دهان استفاده كنيد. معرفي گياه گلهاي كوچك مرواريد گونه بابونه آلماني ميتواند معده،ريه ها و پوست تحريك شده را درمان كند. گلهاي اين گياه داراي طوقه هاي سفيدي است و به صورت چرخشي، قيفي شكل وبا مركز زردرنگ بزرگ ميشود. پهناي آنها كمتر از يك اينچ است و روي ساقه هاي بلند، و نازك سبز رنگ مي رويند. گاهي اوقات بابونه وحشي نيز مي رويد كه ارتفاع آن از زمين چندان فاصله نمي گيرد و مي توان آن را در كنار مزارع و باغهاي گياهان دارويي مشاده كرد. ارتفاع اين گياه به سه پا مي رسد. بابونه شامل انواع بابونه اعم از بابونه آلماني يا بابونه رومي (انگليسي) است. تركيبات گياه براي تهيه چاي بابونه گلهاي آنرا در داخل كيسه هاي چاي بسته بندي مي كنند، يا آنها را كوبيده و بخار مي دهند كه محتواي روغن آن كه آبي رنگ است به طور جداگانه قابل استخراج و بسته بندي باشد. روغن بابونه حاوي تركيباتي است كه از ورم اعضاي بدن جلوگيري مي كند و در كاهش روند رشد باكتريها، ويروسها و حتي قارچها مؤثر است. اشكال موجود بابونه آلماني به صورت سرگل خشك، چاي، عصاره مايع و پماد موضعي يافت ميشود نحوه مصرف بابونه مصارف زيادي دارد. تحريك ناشي از سرماخوردگيها، زخمهاي ديرخوب شونده، دمل (آبسه ها)، ورم لثه هاپسوريازيس، اگزما، ناراحتيهاي كودكان مانند آبله مرغان، سوختگي در اثر كهنة بچه ها و قولنج در زمره دلايل متعارف مصرف چاي بابونه، شستشو با آن يا انواع تنتورهاي اين گياه محسوب ميشود. بابونه معمولاً موقعي مورد مصرف قرار مي گيرد كه عارضه آشكار شده باشد. اگر براي درمان زخم، آفتابزدگي يا هر نوع موقعيت جدي از بابونه استفاده مي كنيد ولي علايم بيماري رفع نمي شود يا بدتر ميشود، در اسرع وقت با پزشك معالج خود مشورت كنيد. * براي درمان قولنج. زخم، درد معده، سوزش سردل و گاز از دو تا سه گرم اين گياه كه در آب داغ خيس خورده باشد، چاي تهيه كنيد و روزانه سه تا چهار بار بين غذا از آن ميل كنيد، يا اينكه ۵ ميلي ليتر از تنتور ۱:۵ بابونه را روزانه سه بار مصرف كنيد. * براي غرغره كردن و شستشوي زخمهاي دهان يا بيماري لثه ها، از دو تا سه گرم اين گياه كه در آب داغ خيس خورده باشد، چاي تهيه كنيد سپس بگذاريد سرد شود و تا هر چند بار كه مي خواهيد از آن استفاده كنيد. * براي تسكين ريه ها به هنگام سرما يا درمان سرفه چندين قطره از روغن اصيل اين گياه را در داخل آب در حال تبخير بريزيد و سپس بخار مزبور را استنشاق كنيد يا چاي آنرا تهيه و بخار را استنشاق نماييد. * براي تسكين درد بواسير، بريدگيها، اگزما يا گزش حشرات ۱/۴ پوند از گلهاي خشك بابونه را در هر بار شستشو مصرف كنيد، يا از عصاره الكلي گلهاي بابونه در وان حمام استفاده كنيد. * براي استفاده از بابونه، به عنوان داروي شستشو از محلول ۳ تا ۱۰ درصد آن استفاده كنيد (گياه مزبور در آب جوشانيده باشد كه به اين حالت چاي بابونه نيز گفته ميشود). * براي درمان پسوريازيس، اگزما يا پوست خشك و فلسي، از كرم بابونه حاوي ۳ تا ۱۰ درصد محتواي داروي خالص بابونه استفاده كنيد. نكات احتياطي استفاده از بابونه عموماً بي خطر است. ليكن چاي غليظ اين گياه مي تواند سبب استفراغ گردد. اگر به “ابروسيا” حساسيت داريد بايد از مصرف بابونه بپرهيزيد چون اين دو از يك تيره گياهي هستند. از مصرف زياد آن در دوران بارداري يا شيردهي اجتناب ورزيد. اگر باردار هستيد موضوع مصرف آن را با پزشك معالج خود در ميان بگذاريد. تداخل هاي احتمالي هيچگونه گزارشي مبني بر تأثير و تأثر دو جانبه بابونه با ساير داروها وجود ندارد. اما احتمالاً، بهتر است از مصرف بابوبه به هنگامي كه فرد تحت درمان با داروهاي ضد انعقاد است، پرهيز شود
-
چهارشنبه 29 مهر 1388
11:50 AM
نظرات(0)
موضوعات اصلي








