قبر شريفش در بلده طيبه قم معروف و مشهور است و داراى قبه عاليه و ضريح و صحنهاى متعدده و خدمه بسيار و موقوفات كثيره است و روشنى چشم اهل قم و معاذ و ملاذ عامه خلق است و در هر سال جماعت بسيار از بلاد بعيده شد رحال كنند و تعب سفر كشند به جهت درك فيوضات از زيارت آن معظمه و فضيلت و جلالت آن حضرت از اخبار بسيار ظاهر مى‏شود شيخ صدوق به سند حسن كالصحيح از سعد بن سعد روايت كرده كه:

آشنايى با آداب زيارت، يكى از ضرورى ترين مسائلى است كه يك زائر مسلمان بايد به آن توجه كامل داشته باشد تا با رعايت آن آداب از زيارت اولياي دين بهره كافى ببرد از اين رو، در اين جا گزيده اى از آداب زيارت را مي آوريم

1ـ پيش از سفر غسل كند.

2ـ با روح و جانى پاك و آماده توبه به زيارت برود تا زيارت او مورد قبول درگاه الهى قرار گيرد.

سرت را به شيشه پنجره تكيه داده اى. ماشين از پليس راه مى گذرد و هر لحظه به شهر نزديك تر مى شود، دلت بهانه مى گرفت،
هواى او را كرده بود كه پا در سفر گذاشتى از لحظه اى كه ساك را بسته اى و راه افتاده اى هر لحظه بى تابتر شده اى از بلنداى جاده به شهر خيره مى شوى نگاهت از روى ساختمان ها مى گذرد. چشمان تشنه ات در التهاب عطش مى سوزند. چيزى را مى كاوند كه خود نمى دانى، دلت گواهى روشنى مى دهد. در تابش نور آفتاب تشعشع خيره كننده «گنبد طلايى» حرمش چشمانت را به آتش مى كشد. نگاه تشنه ات بر روى گنبد قفل مى شود، مى ماند. گويى به آنچه مى طلبيده رسيده است...

بارگاه حضرت معصومه (س) در قم، زيارتگاه خاص و عام شده است و چه بسا بزرگاني که به قم مهاجرت نموده، تا از فيوضات آن مزار نوارني بهره مند شوند؛ از جمله ي آن بزرگان، حضرت آيت الله مرعشي نجفي است. ايشان تعريف نموده اند که علت آمدن من به قم اين بود که پدرم، آقا سيد محمود مرعشي(که از زهّاد و عبّاد معروف بود) چهل شب در حرم حضرت امير(ع) بيتوته نمود و معتکف شد تا آن حضرت را زيارت کند؛ شبي در حال «مکاشفه » ديده بود که آن حضرت به او مي فرمايد: «سيد محمود! چه مي خواهى؟» عرض مي کند: «مي خواهم بدانم قبر فاطمه ي زهرا (س) کجاست، تا آن را زيارت کنم.» حضرت فرموده بود: «خداوند «جلال» و «جبروت» حضرت فاطمه زهرا(س) را به فاطمه ي معصومه (س) عنايت فرموده است؛ هر کسي بخواهد ثواب زيارت حضرت زهرا(س) را درک کند، به زيارت فاطمه معصومه (س) برود.»
خود آيت الله مرعشي نجفي در آن زمان به طلاب مي فرمودند که «شصت سال است که هر روز، من اول زائر حضرت هستم!»
پي نوشت:
1- تاريخ قم؛ ص 213 و بحار 48/290 . (به نقل از «کريمه ي اهل بيت» ص 177 )

1. تعدادي از اهالي ري خدمت امام صادق(ع) رسيديند. حضرت فرمود:‌ آفرين بر برادران قمي ما. گفتند:‌ ما اهل ري هستيم (نه اهل قم). حضرت سخن خويش را تكرار فرمود و آنان چندين‌بار گفتند كه ما اهل قم نيستيم و حضرت هم چندين‌بار فرمود كه اي برادران قمي ما خوش آمديد. سپس حضرت فرمود:‌ «إِنَ لِلّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَكَةُ وَ إِنَ لِلرَّسُولِ (ص) حَرَماً وَ هُوَ الْمَدِينَهُ وَ إِنَ لِأَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ(ع) حَرَماً وَ هُوَ الْكُوفَهُ وَ إِنَ لَنَا حَرَماً وَ هُوَ بَلْدَهٌ قُمَّ وَ سَتُدْفَنُ فِيهَا امْرَأَهٌ مِنْ أَوْلَادِي تُسَمَّي فَاطِمَةَ فَمَنْ زَارَهَا وَ جَبَتْ لَهُ الْجَنَةُ؛ خداوند حرمي دارد كه مكه است و رسول خدا حرمي دارد كه مدينه است و براي اميرالمؤمنين حرمي ديگر است كه كوفه است و براي ما اهل‌بيت حرمي ديگر است كه آن شهر قم است و به زودي بانويي از اولاد من در آن دفن مي شود كه نامش فاطمه است. پس هر كه او را زيارت كند بهشت بر وي واجب مي شود».
راوي مي گويد اين سخن امام صادق(ع) پيش از ولادت حضرت فاطمه معصومه بود
2. امام صادق(ع) مي فرمايد:‌همانا قم كوفه كوچك است. آگاه باشيد كه بهشت هشت در دارد كه سه در از آنها براي قم است. بانويي از اولاد من در آنجا از دنيا ميرود كه نامش فاطمه دختر موسي است و با شفاعت اين بانو تمام شيعيان وارد بهشت خواهند شد.

اشارات :: آبان 1387، شماره 114
امين عظيمي