از آن جمله مى توان به کتيبه اى به خطّ ثلث سفيد در زمينه لاجوردى، در اطراف و بر فراز آن ايوان اشاره نمود، که متن آن را حديث شريف و نورانى: «اَلا وَ مَن ماتَ عَلى حُبِّ آلَ محمّد ماتَ شَهيداً» در برمى گيرد. پايين تر از اين کتيبه، بدنه ايوان تا دو متر، آراسته به کاشى هاى معرّق است و بعد از آن کتيبه سراسرى ديگرى به چشم مى خورد و بالاى آن مقرنس هاى سقف ايوان با خشت طلا پوشيده شده است. دو ايوان کوتاهتر نيز در دو طرف ايوان طلا قرار دارد، که به کاشى هاى معرّق آراسته شده است. طول ايوان طلا نه متر، عرض شش متر و ارتفاع آن 80/14 متر است.

در حال حاضر باگذشت بيش از يک قرن و نيم سال از طلاکاري ايوان عتيق بر روى خشت هاى مسى، به مرور زمان طلاى آن از بين رفته و يا بسيار نازک و تيره شده و جلوه ظاهرى خود را از دست داده است و نياز به دليل عمر زياد و فرسودگى، استحکام خود را از دست داده و ضرورت تعمير و مرمت اين بناى مقدّس تاريخي را دو چندان نموده است.