پايين ديوار اين ايوان به بلندى بيش از يک متر سنگ مرمر به کار رفته که هر بدنه اى با يک قطعه سنگ آراسته شده و از بالاى آنها بدنه ايوان تا سقف آينه کارى است. در کمربند ايوان، کتيبه اي سراسرى از سنگ مرمر وجود دارد که به خطّ ثلث آيه شريفة: (اللهُ نُورُ السَّمواتِ وَ الاَرضِ...)[1] بر آن نقش بسته است. ميان ايوان و رواق شرقى حرم ايوانچه اى است که مانند ايوان اصلى با آينه کارى تزيين شده و بر سر در آن حديث شريف: «مَن زارِ فاطِمَةَ بقم فَلَهُ الجَنَّةَ» و به خطّ نستعليق مشکى، نگاشته شده است. اين مجموعه هنرى و شگفت انگيز از کارهاى ارزشمند هنرمند و معمار مشهور دوره قاجار استاد مرحوم حسن معمار قمى است که همزمان با بناى صحن اتابکى، به دستور ميرزا علي اصغرخان اتابک، صدر اعظم بنا گرديد. طول ايوان نه متر، عرض آن 87/9 متر و ارتفاعش 80/14 متر است. ايوان هاى ديگر مجاور اين ايوان نيز داراى انواع تزيينات کاشي کارى، مقرنس کارى، گچ برى، حجّارى و کتيبه هاى گوناگون است.

[1] . سورۀ نور، آيۀ35.