هنگامي كه امام صادق(ع) مطلع شدند كه يكي از اصحابشان به نام «سكوني» اسم دخترش را «فاطمه» نهاده، فرمود:
«آه، آه، آه» حالا كه او را فاطمه نام نهادي، به او ناسزا نگو و او را كتك نزن.2
نگاهي گذرا به اسامي فرزندان ائمه(ع) نشان مي دهد كه همه امامان يك يا چند دخترشان را به نام «فاطمه» ناميده اند. حضرت علي(ع) كه نام مادر و همسرش فاطمه بود يكي از دخترانش را نيز «فاطمه» ناميده اند.3
برخي از امامان بيش از يك دختر را «فاطمه» نام نهاده اند، كه از آن جمله حضرت موسي بن جعفر(ع) كه حداقل نام دو تن از دخترانشان را «فاطمه» نهاده اند.4
از سويي ابن جوزي، دانشمند معروف اهل تسنن در قرن هفتم، به هنگام شمارش فرزندان حضرت كاظم(ع) از چهار دختر آن حضرت به نام «فاطمه» ياد كرده است:
1 ـ فاطمه كبري 2 ـ فاطمه وُسطي 3 ـ فاطمه صغري 4 ـ فاطمه اُخري5
علامه مجلسي نيز از «فواطم اربعه» ياد كرده است.6
حضرت معصومه(س) همان فاطمه كبري است كه چون نگيني شهر قم را آراسته است.
فاطمه صغري مشهور به «بي بي هيبت» در آذربايجان شوروي در جنوب «بادكوبه» مدفون است.7
گفته مي شود كه «فاطمه وسطي» در اصفهان مدفون است و برخي تصور كرده اند كه «زينبيه» موجود در اصفهان مربوط به ايشان است.8 هر چند كه حضرت موسي بن جعفر(ع) دختري به نام زينب داشته باشد جاي ترديد است. فاطمه اخري ملقب به «فاطمه طاهره» در رشت مدفون است كه در اين شهر به خواهر امام مشهور است.9