حضرت فاطمه معصومه(س) در محيطي پرورش يافت كه پدر و مادر و فرزندان همه به فضايل اخلاقي آراسته بودند. عبادت و زهد و پارسايي و تقوا و راستگويي و بردباري، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگي و پاكدامني و ياد خدا از صفات تبار پيامبر صلی الله علیه و آله بود، پدران اين خاندان همه برگزيدگان و پيشوايان هدايت بودند و هر يك در انتخاب همسر و تربيت فرزند، توجه كافي مبذول مي داشتند، همانگونه كه رسول اكرم صلی الله علیه و آله خديجه كبري را به همسري برگزيد تا به تربيت فرزندانش همت گمارد. او نخستين ايمان آورندگان به اسلام شد و شخصيت ملكوتي همچون حضرت فاطمه زهرا(س) را پرورش داد. ائمه طاهرين(ع) نيز به پيروي از رسول اكرم صلی الله علیه و آله در انتخاب همسر نهايت دقت را به عمل آوردند، تا فرزند معصومي كه پس از آنها به امامت مي رسد از مادري پاكدامن و پارسا متولد شود، امام كاظم(ع) نيز از اين اصل پيروي نمود.