اگر امامت نباشد چرا رسالت پیامبر ناقص است ؟
پاسخ : هر چیزى براى تداوم و جاودانه ماندن به دو اصل نیازمند است:
1- اصل علل پیدایش 2- اصل علل پایدارى و حفاظت.
اگر کسی اصل اختراعى را به ثبت برساند و برود، و دیگر كسى آن اختراع را مطرح نكند به تولید انبوه نرساند، آن را حفظ نكند، از آنجا که اصل تداوم و پایدارى با اصل پیدایش و اختراع هماهنگ نشد آن اختراع فراموش مى شود، از یاد مى رود، نابود مى شود. در حفظ و نگهدارى یك ساختمان یك كتاب، یك طرح اقتصادى، نیز این واقعیت جارى است.
در مسائل فكرى و عقیدتى نیز به دو اصل نیازمندیم : 1 اصل پیدایش ((علت محدثه )) و پدید آورنده . 2 و اصل پایدارى و حفاظت ((علت مبقیه )) و نگهدارنده.
اگر پیامبر مكتب را معرفى كند، و ملت و دولت را با انواع زحمت ها و تلاش ها پدید آورد، و پس از دورانى از دنیا برود و علت پایدارى و حفاظتى نباشد كه راه و رسم او را تداوم دهد، و مكتب او را از انواع تحریف و دگرگونى برهاند. ره آورد رسالت تاراج مى شود و پس از اندك زمانى اثرى از آن باقى نخواهد ماند. پس رسالت بدون ولایت و امامت نا تمام است.

آیا در روز غدیر تنها روز بیعت با امیرالمؤ منین (ع ) است ؟
پاسخ : خیر بلكه روز غدیر روز بیعت با دوازده امام معصوم (ع ) است. روز غدیر اعتراف و اقرار به امامت دوازده امام شیعیان است. امیرالمؤ منین و یازده امام دیگر از فرزندان آن حضرت است. رسول خدا(ص ) فرمود:
"معاشرالناس! فبایعوا الله و با یعونى و با یعوا علیا امیرالمؤ منین ، والحسن والحسین والائمه منهم فى الدنیا والاخره كلمه طیبه باقیه یهلك الله من غدر و یرحم من و فى . فمن نكث فانما یتكث على نفسه و من اوفى بما عاهد علیه الله فسیوتیه اجرا عظیما"
اى جمعیت انسانها: پرهیزگار باشید، و بیعت كنید با على امیر مؤ منان ، و حسن و حسین و امامان پس از آنان ، كه كلمه طیبه جاودانه هستند، خدا نیرنگ باز را هلاك مى كند، و رحمت خدا را مى نگرد كسى كه وفاى به عهد كند و كسى كه پیمان شكند، پس بر زیان خود عمل كرده است.

با بیعت عمومى مردم كدام اصل ازاصول آزادى و دموكراسى ثابت مى گردد؟
پاسخ : اصل شركت مردم در سرنوشت خویش اصل آزادى مردم در حكومت اسلامى حادثه غدیر زیباترین جلوه آزادى در حكومت اسلامى است با اینكه امام حق را خدا برگزید، و پیامبر خدا (ص ) او را معرفى فرمود.حق بیعت به مردم داده شده است.

اگر در گذشته ولایت امامان معصوم (ع ) اعلام و ابلاغ شد، پس در روزغدیر واقعیتى شكل گرفت ؟
پاسخ : در روز غدیر همه مسلمانان با رهنمود رسول خدا(ص ) با امام على (ع ) بیعت كردند. و همه به امامت دیگر امامان معصوم (ع ) تا حضرت قائم (عجل الله ) اعتراف و اقرار كردند. و امامت آنان را تا رجعت و قیامت پذیرفتند.

آیا تنها در روز غدیر ولایت امیرالمؤ منین (ع ) اعلام شد؟
ولایت امام على (ع ) پیش از غدیر بارها و بارها توسط پیامبر اسلام (ص ) مطرح گردید.
بریده بن خضیب اسلمى مى گوید: روزى رسول خدا(ص) به جمعى و به من امر فرمود:(ما هفت نفر بودیم از جمله ابوبكر، عمر، طلحه و زبیر )كه : "سلمو على على با مره المؤ منین ." (11) (به على سلام كنید )
ما به او به لفظ یا امیرالمؤ منین، سلام كردیم، با آنكه رسول الله زنده و در كنار ما بود.
رسول خدا(ص ) بارها از امامت اما على (ع ) و یازده فرزند او، و امامان معصوم (ع ) سخن گفت، در روز غدیر براى امامت امام على (ع ) و دیگر امامان معصوم (ع ) بیعت گرفته شد كه فرمود:
"فامرت ان اخذ البیعه منكم و الصفقه لكم بقبول ما جئت به عن الله عزوجل فى على امیرالمؤ منین، و الاوصیاء من بعده الذین هم منى و منه امامه فیهم المهدى الى یوم یلقى الله الذى یقدر و یقضى."
پس از طرف خداى عزیز و بزرگ ماءمورم كه براى على امیرالمؤ منین (ع ) از شما بیعت بگیرم، و براى امامان پس از او نیز بیعت كنید. امامانى كه همگان از من و تز على مى باشند، و قائم آنان مهدى (عج ) است تا روز قیامت كه به حق قضاوت خواهند شد.

بیعت مردم چه ره آوردهایى دارد؟
چون امام و رهبر جامعه باید در میان مردم زندگى كند، امر و نهى داشته باشد به خوبیها فرمان دهد، و مردم را براى پاكسازى و تصفیه دلها و جامعه از پلیدیها بسیج كند، باید مردم او را قبول داشته و با او بیعت كنند تا پشتوانه اجرائى داشته باشد.
اگر مردم به علل گوناگونى از حق منحرف شوند و دستورات امام حق را رعایت نكنند یا او را در انزوا قرار دهند، فرمان و دستورات امام بر زمین مى ماند و در عمل امامت و رهبرى او براى آنها نقشى نخواهند داشت.

اگر امام را خدا انتخاب مى كند، پس بیعت مردم چه نقشى دارد؟
پاسخ: خداوند همانگونه كه خوبیها و بدیها را معرفى كرد و راه سعادت و شقاوت را نشان داد امام حق را نیز معرفى مى كند. اما انسانها در انتخاب رهبر آزادند، مى توانند امام حق را انتخاب كنند و به سعادت برسند و یا مخالفت كنند و گمراه شوند. آنگونه كه در دیگر رهنمودهاى الهى گروهى رستگار و گروه دیگر منحرف گشتند.
پس از حادثه غدیر نیز گروهى امامت امام على (ع ) را انكار و غصب كردند و گروهى بر ولایت و رهبرى آن حضرت وفادار ماندند، و انواع شكنجه ها را به جان خریدند. پس اعلام وحى تضادى با اختیار انسان ندارد.

چرا امام امت اسلامى را خدا باید تعیین كند؟
پاسخ: شرایط و ویژگیهایى وجود دارد كه شناخت انسان كامل، و شناسائى آن ویژگیها، براى انسانها ممكن نیست. انسان موجودى است ناشناخته، و كشف راز درون انسانها براى مردم امكان ندارد، حال كه انسانها در انتخاب و شناخت رهبر كامل عاجزند باید خداوند خالق بشر به كمك انسانها آمده و رهبران كامل را معرفى فرماید كه : (الله اعلم حیث یجعل رسالته.)(خدا آگاه تر است كه رسالت خود را در كجا قرار دهد.) از این رو امام على (ع ) را خداوند برگزید و در روز غدیر به بیعت همگانى با آن حضرت، فرمان داد.
2- اگر امام را خدا انتخاب مى كند، پس بیعت مردم چه نقشى دارد؟
پاسخ: خداوند همانگونه كه خوبیها و بدیها را معرفى كرد و راه سعادت و شقاوت را نشان داد امام حق را نیز معرفى مى كند. اما انسانها در انتخاب رهبر آزادند، مى توانند امام حق را انتخاب كنند و به سعادت برسند و یا مخالفت كنند و گمراه شوند. آنگونه كه در دیگر رهنمودهاى الهى گروهى رستگار و گروه دیگر منحرف گشتند.
پس از حادثه غدیر نیز گروهى امامت امام على (ع ) را انكار و غصب كردند و گروهى بر ولایت و رهبرى آن حضرت وفادار ماندند، و انواع شكنجه ها را به جان خریدند. پس اعلام وحى تضادى با اختیار انسان ندارد.

غدیر، نه فراموش شدنی است و نه کهنه شدنی؛ ماندگار است و پویا و زندگی ساز.

غدیر، تجلی ولایت و رکن حیات معنوی انسان است.

غدیر، روز اکمال دین و اتمام نعمت حق است.

غدیر، آزمایشگاه بود و علی، وسیله امتحان مدعیان ایمان، تا در جریان اطاعت از رهبری او و پذیرفتن ولایتش، صداقت او را در عمل نشان دهند.

پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله در روز غدیر خم، خواست تا جریان رهبری امت، از آغاز به دست پاکترین و شایسته‌ترین افراد باشد و آب زلال حق، در بستر تاریخ و زمان و در توالی نسلها و اندیشه‌ها، آلوده نگردد و دشمنان نتوانند از آب گل آلود، ماهیِ مراد خویش را بگیرند.

بر همین اساس است که غدیر هیچ گاه فراموش نمی‌شود؛ بلکه همواره نامیرا و جاودانه باقی خواهد ماند.

غدیر ولایت و غدیر انقلاب
فروردین امسال شکوفه باران است: از سویی بهار است و طبیعت زیبا و زمین سبز و عطر گل یاس و یاسمن شکفته شده که بوی بهاران را معطر و دلنواز کرده است، و از سویی دیگر ششم فروردین مصادف است با عید سعید غدیر، شریفترین و فرخنده ترین عید اسلام عیدولایت و عید تشیع و چه تصادف مبارکی است که عید غدیر همزمان شده است با عید ملی و اسلامی دوازده فروردین، روز جمهوری اسلامی که یک بار دیگر پس از هزار و چهار صد و اندی سال، عید غدیر درایران تکرار شد و دوباره مردم ایران یک نوا و یک صدا با شور وشوق به ولایت «آری » گفتند و دعوت الهی را برای تفویض امور به امیرالمومنین علیه السلام لبیک گفتند. ملت ایران اگر آن روز درحجه الوداع نبودند که با علی بیعت کنند، امروز با گفتن «آری »

به جمهوری اسلامی، قطعا «آری » به ولایت گفتند و باعلی علیه السلام مجددا بیعت کردند.

روز نومیدی دشمنان

در روز عید غدیر آیه ای نازل شد که عظمت غدیر را برملا ساخت وگویی همان آیه در 12 فروردین 58 محقق شد. چه مطابقت عجیب وشگفت انگیزی. در آن روز که پیامبر، آخرین و مهمترین بخش رسالت را تبلیغ کرد وبه دستور خداوند ولایت علی(ع)را اعلام نمود و ازمردم خواست که با آن حضرت بیعت کنند و در آن روز فرخنده وخجسته خداوند دین را کامل و نعمتش را بر مردم اتمام نمود، این آیه پس از تمام شدن برنامه باشکوه غدیر نازل شد.

«الیوم یئس الذین کفروا من دینکم فلاتخشوهم واخشون الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا» .

(سوره مائده، آیه 3)

امروز کافران از(نابود شدن)دین شما مایوس و نومید شدند. پس،از آن کافران نترسید و تنها از مخالفت با من هراس داشته باشید.

امروز دین شما را کامل کردم و نعمتم را بر شما به اتمام رساندم و اسلام را به عنوان آئین برای شما برگزیدم.

بیشتر مفسرین شیعه بر این باورند که مقصود از «الیوم » همان روز 18 ذی الحجه سال دهم هجری است که در جایی به نام «غدیرخم » رسول اکرم(ص)با ماموریت از سوی پروردگارش، علی علیه السلام را به عنوان جانشین و خلیفه خود نصب و تعیین نمود و از تمام مردم خواست که از او پیروی کنند و با او بیعت نمایند و درپایان برای آن حضرت دعا کرد که این دعا نیز بسیار جالب وسرنوشت ساز است و اصلا تمام مطالب و انگیزه های واقعی غدیر دراین دعا نهفته است: «اللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصرمن نصره واخذل من خذله.»

بارالها! هر که ولایتش را بپذیرد اورا دوست بدار و هر که با او دشمنی کند او را دشمن بدار، هر که یاریش کند او را یاری بخش و هر که از او دوری جوید و ولایتش رانپذیرد او را ذلیل و خوار گردان. چرا خداوند می فرماید: در این روز کافران مایوس شدند؟ کفار چنین می پنداشتند که با رحلت پیامبر، دین از بین می رود و اسلام نابود می گردد، زیرا پیامبرفرزندی نداشته که به خیال خام آنان جانشینی او را بپذیرد چه می پنداشتند که پیامبری نیز مانند شاهنشاهی است; لذا امیدواربودند که با وفات رسول خدا، پرچم رسالتش بر زمین بماند و کسی نباشد که این پرچم را برافرازد و بدینسان با رحلت او، حکومتش برچیده می شود و نامش از بین می رود!

آنها خیال می کردند که پیامبر نیز مانند حاکمان و سلطه گران چند صباحی حکومت کرده و اکنون کسی را ندارد که جایگزینش شود،پس بی گمان خطش و برنامه اش و آئینش با مرگش محو و نابود خواهدشد! زهی خیال واهی و اندیشه غلط!

بنابراین، آنچه می توانست آن اندیشه غلط را براندازد و امیددشمنان دین را مبدل به یاس سازد، این بود که رسول الله(ص) برای خود جانشینی تعیین نماید که پس از آن حضرت، عهده دار حکومت وولایت بر مردم باشد و چنان که عرض کردیم، چون پیامبر پسری نداشت که طبق سنتهای حاکمان مستبد و سلطه گر جای او را پس از وی پر کند، کفار امیدوار بودند که با مرگ صاحب رسالت، آئینش نیزدفن می شود، زیرا رسالت پیامبر را با دیده های مادی می دیدند و ازمعنویات و ماوراء الطبیعه اطلاعی نداشتند و هرگز نمی توانستنددرک کنند که نیروی پیامبر برگرفته از نیروی لایزال الهی است وخداوند مشیتش اقتضا کرده که این دین مبین برای همیشه پابرجا واستوار بماند و آن را بر تمام ادیان و آئین ها برتری و غلبه بخشد و جز آن، هیچ دینی در روی کره زمین حکمفرما نباشد.

«و یکون الدین کله لله » و لذا خداوند در این آیه مبارکه اشاره به ناامیدی و یاس کافران می کند زیرا با نصب علی به ولایت و خلافت بلافصل رسول الله، تمام آرزوهای دیرینه شان بر باد رفت و خواب های رنگینشان مبدل به کابوسهای وحشتناک گردید و خداوند دین را ازحالت حدوث و زوال پذیر بودن به حالت دوام و بقا برگرداند وبدینسان نعمت دین به اتمام رسید و رسالت پیامبر کامل گشت.

خداوند برای این که رسالت پیامبر را جاودانه سازد و نعمت رابر مردم تمام کند، به آن حضرت دستور داد که آخرین پیغام رابی محابا به مردم برساند و نتیجه رسالتش را ابلاغ کند.

پنج ساعت از روز 18 ذی حجه از سال حجه الوداع(سال دهم هجری)گذشته بود که در منطقه ای نزدیک مکه به نام غدیرخم و درحین بازگشت پیامبر از آخرین حج خود، جبرئیل امین نازل شد وبه حضرت عرض کرد: «یا محمد ان الله یقروک السلام و یقول لک: یاایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته والله یعصمک من الناس » ای محمد! پروردگارت سلامت می رساند و می فرماید: ای رسول ما، آنچه از پروردگارت به تورسیده به مردم ابلاغ کن و اگر این کار را نکردی رسالتش را ابلاغ نکردی و همانا خداوند تو را از کید و مکر مردم نجات خواهد داد.

این پیغام شدیداللحن دلیل این است که رسالت پیامبر تمام نمی شود جز با نتیجه گیری از آن همه زحمات طاقت فرسای آن حضرت درسالیان دعوت و رنج.

راستی چقدر شباهت دارد، نتیجه گیری آن همه خونهایی که درایران اسلامی ریخته شد و آن همه تلاشهای طاقت فرسای امام وپیروان باوفا و فداکارش که اگر آن ایثارها بدون نتیجه می مانددر حقیقت، انقلاب از بین می رفت و تمام تلاش ها و سعی ها ناکام می ماند، چرا که ملت ایران آن همه خون دادند، جان دادند،فداکاری کردند و ایثار نمودند تا ولایت را در ایران تثبیت کنند.

هدف غایی و اصلی آن همه رنج ها و محنت های فراوان امام و امت،رسیدن به حکومت اسلامی بود که در روز خجسته و پیروز 12 فروردین محقق گشت. در آن روز تمام مردم پای صندوق های رای رفتند که به علی(ع)رای مثبت دهند، به پای صندوق های رای رفتند که به حکومت خودکامان و عمال اجانب «نه » بگویند و به حکومت خدا «آری!»

مردم یک پارچه و با یک آهنگ به صندوق های رای سرازیر شدند که یک صدا فریاد برآورند: ما خواهان نظام اسلامی هستیم. ما جمهوری اسلامی می خواهیم نه جمهوری دموکراتیک و نه جمهوری های دیگر. مردم خواهان نظامی بودند که عدالت اسلامی را در کشور محقق سازد نه اینکه کالاهای بیگانه به راحتی پیدا شود. مردم خواهان قطع یداستثمارگران از ایران بودند نه این که دوباره دست بیعت باامریکای جنایتکار با آن همه آلودگی ها و پلیدی ها بدهند و دگربارحکومت شاه را زنده کنند!

ای ملت بزرگ و سرافراز! به هوش باشید که خدای ناکرده برخی ازروی نادانی یا از روی عمد، می خواهند نظام سابق را در ایران تجدید کنند ولی با اسم اسلامی! یعنی تنها نام جمهوری اسلامی باشدو از حقایق اسلام خبری نباشد. البته لت خمینی کاملا بیدار است وهرگاه احساس خطر کند، به سوی اسلام روی می آورد و به آغوش قرآن پناه می برد و رهبر انقلاب کاملا هشیار است و هرگاه خطری را متوجه اسلام و کشور ببیند فورا زنگ خطر را به صدا درمی آورد و امید است که مسوولان نظام نیز در راستای خط امام گام گذارند و متوجه نقشه های خطرناک دشمنان باشند که پس از نومیدی و یاس آنان،دوباره امیدوار نشوند.

به هر حال همانگونه که عید غدیر یوم الله است قطعا روزجمهوری اسلامی نیز یوم الله است و همانگونه که لازم است غدیر رانگه داریم، باید یوم الله دوازده فروردین را نیز نگه داریم.

زنده نگه داشتن غدیر به این است که مردم قدر غدیر را بشناسندو چنان که مسلمانان متعهد صدر اسلام، تا آخرین نفس از غدیر دفاع کردند و در راه احیای آن، جان دادند که می توان گفت اولین شهیدولایت، مقدس ترین انسان روی زمین پس از پیامبر و علی یعنی حضرت زهرای اطهر سلام الله علیها است، همچنان باید ملت ایران از غدیرانقلاب تا پای جان محافظت کنند و آن را زنده و جاوید نگه دارند.

زنده نگه داشتن غدیر انقلاب به این است که پیوسته انگیزه انقلاب را از یاد نبریم و نگذاریم آن نیت خالص و انگیزه واقعی مردم برای تحقق حکومت الله از بین برود. آن روز مردم تنها به خاطر خدا و برای کسب رضای پروردگار سختی ها و رنج های فراوانی راتحمل کردند تا نگذارند انقلاب اسلامی که با خون صدها هزار مسلمان متعهد به پیروزی رسید، دستخوش ناملایمات گردد و از مسیر اصلی خود که ناخدای کشتی انقلاب(امام خمینی)برایش تعیین کرده، منحرف گردد و نااهلان و منافقان آن را به غارت ببرند.

زنده نگه داشتن این یوم الله به این است که پیوسته بامستکبران و ظالمان و ستم پیشگان و جهانخواران و غاصبان حقوق ملت در جنگ و ستیز باشیم و نگذاریم راه به ایران اسلامی پیداکنند.

باید ملت همچنان گذشته با حفظ وحدت و بدور از هواها و هوسهای شخصی و نزاعهای گروهی و حزبی از خط اصلی انقلاب و امام دورنشوند و نگذارند مفسران منافق، خط امام را به نفع خود توجیه کنند یا از آن بدتر که اعلام برائت از خط امام نمایند!!

هان! ای ملت فداکار به هوش باشید پس از گذشت بیش از بیست سال از انقلاب نگذارید ارکان و اصول آن دستخوش توجیه های توجیه گران به نفع اجانب شود و قطعا شما مردم بزرگوار که جوانان خودرا فدای انقلاب کردید و با امام و رهبر خود پیمان ناگسستنی باخون بستید و با خون سرخ خویش این پیمان را امضا کردید، صحنه راهرگز برای استعمارگران و استعمارخواهان خالی نخواهید کرد وهمانگونه که دوران شاه بافشار و اختناق ستم شاهی مبارزه کردید،امروز نیز در زیر سایه رهبری با جمله بدخواهان انقلاب و دشمنان داخلی و خارجیش مبارزه ای آشتی ناپذیر خواهید داشت و با قدرت وقاطعیت و صلابت از انقلاب و آرمان های بلندش دفاع خواهید نمود ودست دزدان بین المللی را از منافع خود همچنان گذشته قطع خواهید کرد، هرچند غرب پرستان را خوش نیاید و هرچند لیبرال مآبان جدید و قدیم را ناپسند آید که ملت راه خود را از دیربازیافته و از آن منحرف نخواهد شد.

در پایان این دو عید بزرگ اسلام و ملی «غدیر ولایت و غدیرانقلاب » را به مقام شامخ ولی الله الاعظم ارواحنا فداه، رهبرمعظم انقلاب و دست اندرکاران مخلص و صدیق نظام و پیروان متعهداسلام و امام و شیعیان سراسر جهان، خالصانه تبریک و تهنیت عرض می کنیم و این تقارن را به فال نیک می گیریم به این امید که خداوند مشکلات انقلاب اسلامی را با لطف خویش برطرف سازد و دشمنان را از نفوذ در درون انقلاب و ایران، باز دارد و دست چپاولگران را از منافع ملت قطع نماید و انقلاب اسلامی را تا ظهور امام زمان سلام الله علیه از شر اشرار و کید کفار حفظ نماید. آمین رب العالمین.

عید غدیر

امام صادق علیه السلام:

«... و انه الیوم الذی اقام رسول الله صلی الله علیه وآله امیرالمومنین علما و ابان فضله و وصیته فصام ذلک الیوم و ذلک یوم صیام و قیام و اطعام الطعام و صله الاخوان و فیه مرضات الرحمن و مرغمه الشیطان »

(بحارالانوار، ج 98، ص 323)

... این همان روزی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله امیرالمومنین علیه السلام را چونان سالار قوم برگماشت و پرده ازبرتری او برگرفت و آشکار ساخت که علی جانشین اوست پس حضرت آن روز را روزه گرفت و این همان روز روزه و عبادت و اطعام طعام ونیکی به برداران است و خشنودی خدا و خواری ابلیس در همین روزاست.

 

غدیر عید ولایت رهبری
در اسلام چهار عید وجود دارد که هر کدام تبلور یکی از ارکان مهم اسلام و نشانه ای برای تجدید عهد با یکی از آنهاست.

عید فطر; بازگشت به خویشتن از راه پیروزی بر طاغوت نفس در ماه رمضان است. در آن روز، پیروزی بر طاغوت نفس جشن گرفته می شود، چون این پیروزی اساس و زیربنای رشد و تکامل و تحولات عظیم انسانی است.

عید قربان; بازگشت به ارزشهای توحیدی چون ایثار و فداکاری، و تجدید عهد با ابراهیم قهرمان توحید و فداکاری، و اسماعیل قهرمان صبر، مقاومت و ایثار است. چنین روزی برای آنان که در صراط توحید، صبر، مقاومت و ایثارند، عید است، چرا که با دستیابی بر چنین مفاهیم ارزشمندی، دارای عالیترین خصلت و شاخصهای انسانی شده اند.

عید جمعه; بازگشت به انسجام، تجمع، اتحاد و بهم پیوستگی مسلمین است.

این اتحاد، یکی از عوامل مهم پیروزی در عرصه های گوناگون است، اقتدار و شکوه مسلمانان را در نمازهای جمعه به نمایش می گذارد و همایش شکوهمندانه عزت اسلامی را نشان می دهد.

عید غدیر; بازگشت به راه ولایت و رهبری است که پس از توحید، از همه مفاهیم و ارزشهای اسلامی بالاتر است. رهبری، مکمل توحید است، و توحید منهای آن بی فروغ خواهد بود.

اگر به راستی مسلمانان در این مساله پیروز گردند، و با انتخاب رهبر حق به طور جدی و آگاهانه در خط وی قرار گیرند بر قله پیروزی دست یافته اند، و باید برای آن جشن بگیرند، چرا که همه مفاهیم عالی انسانی و اسلامی، در پرتو رهبری صحیح، ویت خود را باز می یابد، و با نور درخشان آن رهبری پرفروغ خواهد شد، چنان که این مطلب در روایات بسیاری، از جمله در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است (1) و مفهوم غدیر و هدف از آن نیز همین است.
دورنمایی از عید غدیر

ماه ذی حجه سال دهم هجرت بود، پیامبر(ص) همراه مسلمانان در مراسم حج شرکت کردند، و چون آخرین حج ایشان بود، آن را حجة الوداع نامیدند و تقریبا اکثر قریب به اتفاق مسلمانان شرکت کرده بودند. پس از پایان مراسم، مسلمانان به سوی محل سکونتشان حرکت کردند. پیامبر(ص) و علی(ع) همراه مردم مدینه به سوی آن شهر رهسپار شدند، بیابان غدیر، چهار راهی بود که مسلمانان از آن جا از همدیگر جدا شده و به سوی مراکز خود می رفتند.

پیامبر(ص) به همراه مسلمانان بسیار، که از 90 هزار تا 124 هزار نفر گفته شده، به این سرزمین رسیدند، پیک وحی بر پیامبر(ص) نازل شد، و این آیه را از سوی خدا نازل نمود و به پیامبر(ص) ابلاغ کرد:

«یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته والله یعصمک من الناس; (2) ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو فرود آمده است به مردم برسان، و اگر نرسانی رسالت خدا را به جا نیاورده ای، و خداوند تو را از گزند مردم حفظ می کند.»

به راستی این موضوع، چه اندازه مهم است که اگر پیامبر(ص) آن را مطرح نکند و مسلمانان را به پذیرش آن فرا نخواند، سالت خدا را انجام نداده است، و رسالت بدون آن، ناقص و ناموزون خواهد بود؟!

آن روز پنج شنبه 18 ذی حجه بود، پیامبر(ص) با دریافت این آیه، فرمان توقف داد، مسلمانان با صدای بلند آنان را که جلوتر رفته بودند، به بازگشت فراخواندند، و مهلت دادند تا عقب ماندگان رسیدند، نماز ظهر با جماعت خوانده شد، پس از نماز به دستور پیامبر(ص) منبری از جهاز شتران درست شد، پیامبر(ص) بر فراز آن قرار گرفت، و خطبه ای غرا خواند تا این که فرمود: «ایها الناس من اولی الناس بالمؤمنین من انفسهم; ای مردم! چه کسی از همه مردم نسبت به مسلمانان از خود آنها سزاوارتر است؟»

حاضران گفتند: «خدا و پیامبرش داناترند.»

پیامبر(ص) فرمود: «خدا مولی و رهبر من است، و من مولی و رهبر مؤمنانم، و بر مؤمنان از خودشان سزاوارترم.»

سپس دست علی(ع) را گرفت و بلند کرد، به گونه ای که همه حاضران او را شناختند، آن گاه فرمود: «الا من کنت مولاه فهذا علی مولاه; آگاه باشید! هر کس من مولی و رهبر او هستم، این علی(ع) مولی و رهبر اوست.»

آن گاه چنین دعا کرد:

«اللهم وال من والاه، و عاد من عاداه، و احب من احبه، وابغض من ابغضه، وانصر من نصره، واخذل من خذله، وادر الحق معه حیث دار; خدایا دوستان او را دوست بدار، و دشمنانش را دشمن بدار، محبوب بدار آن کس را که او را محبوب دارد، و مبغوض بدار آن کس را که او را مبغوض دارد، یاری کن آن کس را که او را یاری کند، و واگذار آن را که او را یاری نکند، و حق را با او همراه کن، و هیچ گاه او را از حق جدا نکن.»

سپس فرمود: «الا فلیبلغ الشاهد الغائب; آگاه باشید، همه حاضران موظفند که خبر این ماجرا را به غایبان برسانند.»

جمعیت هنوز متفرق نشده بودند که پیک وحی نازل شد و این آیه را بر پیامبر(ص) خواند:

«الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا; (3)

امروز دین شما را تکمیل کردم، و نعمت خود را بر شما کامل نمودم، و اسلام را به عنوان آیین (جاویدان) شما برگزیدم.»

پیامبر(ص) تکبیر گفت، و مسلمانان به دستور پیامبر(ص) به محضر علی(ع) آمده، مقام رهبری را به آن حضرت تبریک گفتند، از جمله افراد سرشناسی همچون ابوبکر و عمر هر کدام جداگانه به محضر علی(ع) آمدند و چنین گفتند:

«بخ بخ لک یابن ابی طالب، اصبحت و امسیت مولای و مولی کل مؤمن و مؤمنة; آفرین، آفرین بر تو باد ای فرزند ابوطالب که صبح و شام کردی در حالی که رهبر من و تمام مردان و زنان با ایمان شدی.» (4)

گرچه خلافت و امامت حضرت علی(ع) بعد از پیامبر(ص) به طور مکرر در فرصتهای گوناگون، از طرف پیامبر(ص) بیان شده بود، ولی رسمیت آن در یک همایش بی نظیر مسلمانان، در روز 18 ذی حجه سال دهم هجرت، در سرزمین غدیر، اعلام گردید.
اسناد ماجرای غدیر، و تحریف حقایق

مدارک و اسناد ماجرای سیاسی - عبادی غدیر، به قدری محکم است، که هیچ کس نمی تواند منکر آن گردد، علامه امینی رحمه و 84 نفر از تابعین (6) از کتابهای مورد اعتماد اهل تسنن نقل نموده است، محققان می توانند با مطالعه و بررسی جلد اول و دوم الغدیر، به این مطلب مهم دست یابند.

در این جا این سؤال مطرح می شود که اگر سند ماجرای غدیر، این گونه محکم و مسلم است پس چرا برادران اهل تسنن در عمل از آن دست کشیده، و حضرت علی(ع) را به عنوان خلیفه چهارم - نه خلیفه بلافصل پیامبر - پذیرفته اند؟

باید گفت، با کمال تاسف دست تحریف از آستین بدخواهان، بیرون آمد، و برای وصول به مطامع شوم خود، گفتند: منظور از کلمه «مولی » در جمله «من کنت مولاه فهذا علی مولاه; هر کس که من مولای اویم، این علی مولای اوست.» به معنای دوست و یاور است، زیرا این کلمه به معنای دوستی و یاوری نیز آمده است.

به راستی آیا شایسته است که رسول خدا(ص) بیش از صدهزار نفر از اصحاب خود را، پس از سفر حج، با این که در میان آنان زنان و مردان سالخورده بودند، در صحرای بسیار داغ در برابر تابش سوزان خورشید نگه دارد، و برای آنها خطبه طولانی بخواند، فقط برای این که بگوید: «علی دوست و یاور شماست؟» آیا چنین تاویلی، اجتهاد در مقابل نص صریح نیست؟

در فرازهای خطبه پیامبر(ص) مطالبی مناسب مقام رهبری علی (ع) آمده، نه دوستی با او، مثلا در فرازی، پیامبر(ص) به حاضران فرمود: «الست اولی بکم من انفسکم; آیا من از جان شما بر شما اولویت ندارم؟»

حاضران با شور و شوق فریاد زدند: «آری چنین اولویتی بر ما داری.» واژه اولی معنای کلمه «مولی » را که در حدیث غدیر آمده، توضیح می دهد که منظور مقام رهبری است، از این رو، پیامبر(ص) بعد از این خطبه، خطاب به مسلمانان اعلام کرد: «سلموا علیه بامرة المؤمنین; بر علی(ع) به عنوان رئیس مؤمنان سلام کنید.»

سران قوم همچون ابوبکر و عمر نیز از لفظ مولی، مساله رهبری حضرت علی(ع) را فهمیدند و به او به عنوان نیل به چنین مقامی تبریک گفتند و اظهار نمودند: «بخ بخ لک یابن ابی طالب، اصبحت مولای و مولی کل مؤمن و مؤمنة.» (7)

افراد دیگر نیز همین معنا را فهمیدند، از جمله شاعر معروف آن عصر، حسان بن ثابت، از پیامبر(ص) اجازه خواست تا ماجرای غدیر را به صورت شعر بیان نماید، پیامبر(ص) به او اجازه داد، او در ضمن اشعار خود، این دو شعر را خواند:

فقال له قم یا علی فاننی

رضیتک من بعدی اماما و هادیا

فمن کنت مولاه فهذا ولیه

فکونوا له اتباع صدق موالیا

یعنی: «پیامبر(ص) به علی(ع) گفت: برخیر! زیرا من تو را بعد از خودم، امام و راهنما انتخاب کردم. و سپس فرمود: هر کس من مولا و رهبر اویم، این مرد مولا و رهبر اوست، پس شما همه از سر صدق و راستی از او پیروی کنید.»264
مفهوم غدیر و زنده نگهداشتن آن

اساس، هدف و عصاره غدیر، حکومت رهبران صالح و عادل است، ولایت حضرت علی(ع) که در روز غدیر، از طرف پیامبر(ص) ابلاغ شد، همان حکومت عدل علی(ع) بود.

در مورد مساله غدیر، دو نکته را نباید از نظر دور داشت:

1- غدیر موجب ارجمند شدن مقام علی(ع) نشد، بلکه به عکس، علی(ع) و مقامات و لیاقتهای او موجب رویداد غدیر گردید، جامعیت علی(ع) باعث شد که خداوند به پیامبرش فرمان دهد تا آن حضرت را به عنوان خلیفه و رهبر بعد از خود نصب نماید، در این باره امام خمینی قدس سره می فرماید:

«حضرت امیر(ع) مساله غدیر را ایجاد کرده است، آن وجود شریف که منبع همه جهات بوده است، موجب این شده که غدیر پیش بیاید، غدیر برای ایشان ارزش ندارد، آن که ارزش دارد خود حضرت است که دنبال آن ارزش غدیر آمده است. خداوند تبارک و تعالی که ملاحظه فرموده است که در بشر بعد از رسول الله(ص) کسی نیست که بتواند عدالت را به آن طوری که باید انجام بدهد، انجام بدهد، مامور می کند رسول الله(ص) را که این شخص (علی علیه السلام) را که قدرت این معنا را دارد که عدالت را به تمام معنا در جامعه ایجاد کند و یک حکومت الهی داشته باشد، این را نصب کن...» (9)

2- غدیر; یک مساله همیشگی اسلام است و مخصوص زمان پیامبر(ص) است و مخصوص زمان پیامبر(ص) با ماجرای غدیر، نشان داد که باید حکومت صالح بر اساس عدل اسلامی تشکیل داد، چنان که خودش به تاسیس چنان حکومتی، اقدام کرد، و در اواخر عمر، در ماجرای غدیر، حضرت علی(ع) را که شایستگی برای احراز مقام رهبری حکومت صالح اسلامی داشت، نصب نمود; یعنی علی(ع) نیز باید جانشینی مناسب خود به عنوان ولی امر مسلمین داشته باشد، و به همین ترتیب تا امامت حضرت قائم(عج)، که همه اینها دنباله غدیر است، و امروز که ما در عصر غیبت به سر می بریم، مساله ولایت فقیه دنباله همان غدیر است، بنابراین غدیر یک مساله روز است، غدیر یعنی نباید دین را از سیاست جدا کرد، حکومت آمیخته با سیاست است، و حکومت صالح و عادل، عین اسلام و دین است، آنها که سیاست را از دین جدا می دانند در حقیقت منکر غدیر هستند، بنابراین همیشه باید غدیر را - به این معنا که گفته شد - زنده نگه داشت. امام خمینی قدس سره در این باره می فرماید:

«... حکومت بدون سیاست، ممکن نیست، این سیاست و این حکومتی که عجین با سیاست است در روز عید غدیر برای حضرت امیر(ع) ثابت شد... این که این قدر صدای غدیر بلند شده است، و این قدر برای غدیر، ارج قایل شده اند - و ارج هم دارد - برای این است که با اقامه ولایت، یعنی با رسیدن حکومت به دست صاحب حق، همه این مسائل حل می شود، همه انحرافات از بین می رود...» (10)

«غدیر آمده است که بفهماند که سیاست به همه مربوط است، در هر عصری باید حکومتی باشد با سیاست، منتها سیاست عادلانه که بتواند به وسیله آن اقامه صلوة کند، اقامه صوم کند، اقامه حج کند، اقامه همه معارف را بکند...»

«... مساله حکومت در زمان پیامبر(ص) بوده و سیاست هم بوده، در زمان امیر مؤمنان(ع) بوده و سیاست هم بوده، و این که همه نقل کرده اند و این قدر غدیر را بزرگ کرده اند، برای این است که به ما بفهمانند، تعلیم بدهند به ما که این طور باید باشد.» (11)

پی نوشتها:

1) بحارالانوار، ج 6، ص 234 و 235.

2) مائده (5) آیه 67.

3) همان، آیه 3.

4) اقتباس از الغدیر، ج 1، ص 11 و 47.

5) الغدیر، ج 1، ص 14 - 60.

6) همان، ص 62 - 72.

7) مسند احمد، ج 4، ص 281. علامه امینی در الغدیر، ج 1، این حدیث را از شصت نفر از علمای اهل تسنن نقل کرده است.

8) الغدیر، ج 2، ص 34. علامه امینی، این اشعار را که «حسان بن ثابت » گفته، از دوازده کتاب مورد اعتماد اهل تسنن ذکر می کند «الغدیر، ج 2، ص 34 - 36».

9) صحیفه نور، ج 20، ص 27.

10) همان، ص 28 و 29.

11) همان، ص 30 و 32

مقام معظم رهبری، حضرت آیت اللّه خامنه ای درباره عید غدیر فرموده است: «روز عید غدیر که به نام عید ولایت نامیده می‌شود،... روزی است که مفهوم ولایت اسلامی، به وسیله پیامبر اکرم یک مصداق روشن و عینی پیدا کرد. برای کسانی که می‌خواهند از... اسلام نمونه ای ذکر بکنند، بهترین نمونه، همان کسی است که نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله او را به الهام الهی و به دستور پروردگار عالم، برای منصب عظیم ولایت آن روز معیّن فرمود. ولایت که عنوان حکومت در اسلام و شاخصه نظام اجتماعی وسیاسی برای اسلام است، یک معنای دقیق و ظریفی دارد که معنای اصل ولایت هم همان است و آن عبارت است از پیوستگی، پیوند، در هم پیچیدن و در هم تنیدگی؛ این معنای ولایت است».

عید غدیر، عید بسیار بزرگ و خاطره عظیم تاریخی است.
ولایت معنای ظریفی دارد که عبارت است از پیوستگی، پیوند، در هم پیچیدن و در هم تنیدگی؛ این معنای ولایت است

در کار غدیر باید هدف را مشخص کرد. بنشینید و واقعا روی مسائل فکر کنید. برای این کار وقت بگذارید.

در کار فرهنگی غدیر، باید مانند علامه امینی و مرحوم سیدشرف الدین کار کرد که الغدیر و المراجعات را تحویل دادند.

کسانی به درد کار غدیر می خورند که اهل این کار باشند؛ کار در مورد غدیر باید عمیق و گسترده باشد.

کار در مورد غدیر، کاری بزرگ و پر جاذبه است.

کار در موضوع غدیر باید پیوسته و دائم باشد و در مورد غدیر باید متخصص تربیت کرد.

عید غدیر، عید ولایت است، عید سیاست است، عید دخالت مردم در امر حکومت است، عید آحاد ملت و امت اسلامی است.

[عید غدیر]، حقیقتا روز بزرگ و عید تعیین کننده و عظیم القدری است.

 

صبح سعادت دميد،عيد ولايت رسيد 
فيض ازل يار شد،نوبت دولت رسيد

از كرمش بر گدا،داد همى جان فزا 
گفت بخور زين هلا،كز خم جنت رسيد

حالى اردبيلى

قسم به جان تو اى عشق اى تمامى هست‏
كه هست هستى ما از خم غدير تو مست

در آن خجسته غدير تو ديد دشمن و دوست‏
كه آفتاب بود آفتاب بر سر دست

فراز منبر يوم الغدير اين رمز است‏
كه سر ز جيب محمد،على برآورده

حديث لحمك لحمى بيان اين معناست‏
كه بر لسان مبارك پيمبر آورده

نظيرى نيشابورى

عارفان را شب قدر است شب عيد غدير
بلكه قدر است از اين عيد مبارك تعبير

كرده تقدير بدينسان چو خداوند قدير
اى على،اى كه تويى بر همه خلق امير

بهترين شاهد اين قصه بود خم غدير
كرد تقدير چنين لطف خداوند قدير

ناظم‏ زاده كرمانى