سن و سال هرگز دلیل قانع کننده ای نیست تا انسان را از انجام کارهایی که دوست دارد، منع کند.
تعداد زیادی از ورزشکاران دنیا که با داشتن سن و سالی بالای 50 سال در دنیا به شهرت رسیده و حتی ورزش را تا رده های قهرمانی و حرفه ای ادامه داده اند، این موضوع را ثابت کرده اند.
چارلز ایگس تر (91 سال)
«چارلفز ایگس تر» انگلیسی حالا در سن 91 سالگی موفق به دریافت لقب «پیرترین بدنساز دنیا» شده است. چارلز یک دندانپزشک بازنشسته است و با کت و شلواری که می پوشد شبیه مردان جوان به نظر می رسد در حالی که دیگر سن و سالی از او می گذرد. چارلز حداقل 30 سال جوان تر از سن خود دیده می شود. البته این جوانی نه با محصولات آرایشی جوان کننده و نه با جراحی پلاستیک به دست آمده است، تنها راه جوانی چارلز ورزش مداوم است.
حالا که سن او کمی بالا رفته است، تنها 40 دقیقه در روز و سه بار در هفته ورزش می کند. چارلز که تا چند سال قبل 85 کیلو وزن داشت حالا وزن خود را تا 65 کیلوگرم کاهش داده است. بدن او از نظر متخصصان پزشکی مانند یک فرد 50 ساله و بسیار سالم است. حتی خودش می گوید که ورزش کردن باعث شده است موهایش کمتر از هم سن و سال هایش سفید شوند. چارلز ورزش را از سنین جوانی آغاز نکرده بود، بلکه وقتی در سن 65 سالگی احساس کرد کهولت سن چطور سیستم جسمی او را بر هم زده و ممکن است بیماری های زیادی به سراغش بیایند، تصمیم گرفت ورزش را آغاز کند. چارلز موفق شده است تا به حال 36 مدال طلا در رشته بدنسازی به دست آورد. او می گوید: «در آن زمان در مقابل آینه پیرمردی با اضافه وزن دیدم که آماده ابتلا به بیماری های زیادی از جمله سکته و سرطان بود، از آن به بعد تصمیم گرفتم با پیری بجنگم و بهترین کار ورزش و داشتن رژیم غذایی مناسب بود.»
جین پیر گاستن (85 سال)
بسیاری از کسانی که تا 85 سالگی عمر می کنند می گویند که زندگی طولانی را پشت سر گذاشته اند اما در مورد جین پیر گاستن این موضوع درست نبود. اودر این سن و سال تنها یک آرزو داشت و آن هم پرش آزاد از بالای یک پل بود. او در روز تولد 85 سالگی اش به این آرزوی خود رسید و یک پرش بانجی انجام داد.
حالا او می خواهد این ورزش را ادامه دهد و می گوید «تازه هیجان آن را حس کرده ام و هرگز این ورزش را رها نمی کنم.»
مهر کیت (97 سال)
«مهر کیت» پیرترین فردی است که با پرش های بانجی خود توانست نام خود را در کتاب های گینس ثبت کند. او این پرش را برای اولین بار در پارک ملی آفریقا و در مقابل داوران گینسی انجام داد. او رکورد خود را تا به حال 3 بار تکرار کرده است. کیت در رکورد اول از ارتفاع 216 متری پرید. مهر کیت که هم اکنون 97 سال سن دارد تا به حال بارها در شهرهای مختلف جهان پرش های بانجی خود را تکرار کرده است اما هیچکدام به بلندی رکوردش نبوده است. کیت می گوید: «برای نخستین بار دلهره زیادی در هنگام پرش داشتم اما از دفعات بعد آرام تر شده بودم و از پریدن لذت می بردم. هنوز هم تصمیمی برای رها کردن این ورزش ندارم و تا زمانی که بتوانم آن را ادامه خواهم داد.»
جیم موریس (71 سال)
«جیم موریس» پیرمرد کالیفرنیایی با داشتن 71 سال سن یکی از پیرترین بدنسازهای دنیا محسوب می شود. او در طول هفته سه روز به باشگاه رفته و با جوانانی که بسیاری از آنها همسن و سال نوه هایش هستندن ورزش می کند.
ارنست ون لیوون
دو ماراتن ورزشی است که شاید انجام آن در هر سنی آسان به نظر برسد اما آیا برای یک فرد 90 ساله هم آسان است. ارنست ون لیوون پیرترین دونده ماراتن در دنیاست که 94 سال سن دارد. در سال 2006 ارنست موفق به کسب مقام قهرمانی در لس آنجلس شد.
مارج فریچ (81 سال)
سال های زیادی بود که مارج فریچ علاقه زیادی به غواصی داشت، او آرزو داشت روزی خودش بتواند از نزدیک زندگی زیر آب را ببیند اما زندگی در محیطی دور از آب، چون فلوریدا او را از این آرزویش دور کرده بود. بالاخره در سن 81 سالگی مارج موفق شد به گرند کایمن رفته و غواصی کند اما در همان بار اول آنقدر این کار را با مهارت انجام داد که پیرترین غواص دنیا لقب گرفت.
مارجوری نیولین (86 سال)
مارجوری نیولین با 86 سال سن یکی از پیرترین ورزشکاران زن در دنیاست. مارجوری ورزش را از جوانی آغاز کرد اما آغاز فعالیت های حرفه ای او در سن 72 سالگی بود.
او در این سن به جایگاهی در رشته پاورلیفتینگ رسیده است که شاید زنان 30 ساله و حتی جوانتر نتوانسته اند.
هم اکنون نیز مارجوری با وجود سن بالا در دانشگاه تربیت بدنی تدریس می کند.
استیو وارد (56 سال)
استیو وارد، بوکسور 56 ساله انگلیسی با قهرمانی در مسابقات سنگین وزن فدراسیون بوکس اروپا توانست نام خود را به عنوان پیرترین بوکسور دنیا در کتاب رکوردهای گینس ثبت کند.
استیو تا سال 1977 در 57 مسابقه شرکت کرده و در سال 1987 بازنشستگی خود را اعلام کرد اما پس از 23 سال دوری از بوکس در سال 2010 دوباره تصمیم به بازگشت گرفت. در این نبرد حریف او پیت مک جاب 32 ساله اهل منچستر بود که در هر چهار دور بازی از استیو شکست خورد. استیو در مصاحبه خود اعلام کرد «تصمیمی برای بازنشستگی دوباره ندارد و باز هم این ورزش را ادامه خواهد داد.»
تسوتومو توسوکا (77 سال)
بیشتر مردانی که به سن 70 سالگی می رسند، از نشستن روی صندلی راحتی خود و فکر کردن به گذشته احساس خوبی دارند اما تسوتومو توسوکا ژاپنی با اینکه 77 سال سن دارد اما هنوز بدنسازی کار می کند و معتقد است برای داشتن اندام مناسب هیچ وقت دیر نیست. همچنین با این سن و سال او توانسته بارها و بارها قهرمان بدنسازی ژاپن شده و از جوان ترها نیز بهتر باشد. بیشتر کسانی که تسوتومو را می بینند فکر می کنند که او از جوانی ورزش را آغاز کرده است ولی حقیقت این است که او تازه در سن 40 سالگی به پیشنهاد یکی از دوستانش بدنسازی را آغاز کرده و تا حالا بدون وقفه ورزش را ادامه داده است.
ارنستین شپرد (75 سال)
با اینکه حالا دیگر سن و سالی از ارنستین شپرد 75 ساله می گذرد اما نه تنها از هم سن و سالان خود بلکه از جوان ترها هم بهتر به نظر می رسد. ارنستین هر روز صبح تا ساعت 3 بعدازظهر را به دویدن، بدنسازی و کار بیرون از خانه می گذراند. او اکنون به عنوان مربی در باشگاه ورزشی خود کار می کند. این ورزشکار هر روز مسیری 16 کیلومتری را می دود تا به باشگاه ورزشی خود برسد. او معتقد است که سن چیزی جز عدد نیست و نمی تواند جلوی پیشرفت انسان را بگیرد. ارنستین ورزش را از سن 40 سالگی آغاز کرده و در سن 71 سالگی موفق شد باشگاه خود را افتتاح کرده و در آنجا به عنوان مربی مشغول به کار شود.
ادیس مک آلیستر (91 سال)
برخلاف اکثر مادر بزرگ ها، ادیس مک آلیستر هیچ علاقه ای به نشستن روی صندلی راحتی و بافتن لباس برای نوه هایش ندارد. او با داشتن 91 سال هنوز هم هر روز برای شنا به استخر آرانزاس در تگزاس رفته و چند ساعت از روز خود را در این استخر شنا می کند. او شنا کردن را بهترین راه فرار از زندگی روزمره، استرس ها و بیماری ها می داند.
او حتی در تابستان به شناگران مبتدی آموزش شنا هم می دهد. ادیس شنا را از سنین میانسالی و برای جلوگیری از بیماری های مفصلی آغاز کرد و تا حد حرفه ای در این رشته ورزشی پیشرفت کرد.
کن مینک (73 سال)
وقتی تماشاگران بسکتبال در سالن دانشگاه ایالت روآن در سال 2008 بازی را دنبال می کردند ناگهان با ورود یکی از بازیکنان به زمین بسیار شوکه شدند. کن مینک بازیکن 73 ساله ای بود که وارد زمین شده بود و اتفاقا بازی دیدنی هم از خودش به نمایش گذاشته بود. کن با این بازی حداقل 40 سال کمتر از سن واقعی خود به نظر می رسید. او از دوران جوانی اش به ورزش های توپی علاقمند بود تا اینکه 50 سال قبل به خاطر استخدام در نیروی هوایی از ورزش دور شد اما پس از بازنشستگی دوباره ورزش را با بازی بسکتبال شروع کرد و حتی توانست یکی از اعضای ثابت تیم دانشگاهی باشد که مدتی در آن تحصیل کرده بود.
مین بهادر شرچان (76) سال
در حدود یک سال طول کشید تا اینکه بالاخره مین بهادر شرچان توانست نام خود را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کند. او با 76 سال سن پیرترین فردی است که تا به حال موفق به فتح قله اورست شده است. ارتفاعی در حدود 9000 متر با راه های پوشیده از برف که پیمودن آن برای کوهنوردان جوان هم مانند کابوس است. اما مین توانست به سلامت این مسیر را رفته و بازگردد. او از جوانی کوهنوردی را آغاز کرده ولی تا به حال به چنین ارتفاعی صعود نکرده بود.
جیم شافر (75 سال)
جیم شافر یکی دیگر از پیرترین ورزشکاران دنیا است که در سن 75 سالگی توانسته است مدال های زیادی در رشته بدنسازی به دست آورد.
او تا 54 سالگی فردی سیگاری بود و تعداد زیادی سیگار در روز می کشید. در واقع جیم به تنباکو اعتیاد داشت اما با تپش های بیش از حد قلبش و اینکه هر روز فکر میکرد چطور ریه خود را از بین برده و خود را نابود می کند، تصمیم گرفت ورزش را آغاز کند.
اکنون او نه تنها سیگار را کنار گذاشته بلکه با انجام مرتب ورزش به ریه های خود جان دوباره داده است.
