|
سیدالشهدا إن لقتل الحسین حرارة فی قلوب المۆمنین لا تبرد أبدا درباره وبلاگ نويسنده آمار وبلاگ
پيوندهای دوستان
نوای وبلاگ
دو مقام کف العباس مناطقی هستند که گفته می‌شود دست‌های مبارک در آنجا از بدن حضرت جدا شده و به زمین افتاده‌اند. در نزدیکی حرم "حضرت عباس" در ورودی دو کوچه بازار مانند محل جدا شدن دست‌های آن حضرت می‌باشد که در آنجا نمادی درست نموده‌اند و زائرین آنجا را زیارت می‌کنند.
امام حسين (ع) بیست و پنج سال از عمر خويش را در دوران خلفا گذراند. ايشان در ابتداى خلافت خليفه اوّل، هفت ساله و در آغاز خلافت خليفه دوم، نُه ساله و در شروع خلافت خليفه سوم، نوزده ساله بود . امام حسين (ع) و همچنين برادر بزرگترش امام حسن (ع)، به دليل كمالات شخصى، خانوادگى و نيز فضايل فراوانى كه مردم از زبان پيامبر خدا (ص) درباره آن دو، به تكرار شنيده بودند، در جامعه اسلامى، محبوبيت خاصّى داشتند. اين مسئله و نیز شرايط سياسى ـ اجتماعى آن روز، ايجاب مىكرد كه رهبران سياسى آن روز براى آن دو، احترام خاصّى قائل شوند تا آنجا که انتقادات سخت آن حضرت (ع) را با بردباری تحمل میکردند و سعی در حفظ حرمت وی داشتند.
روی دستش "پسرش" رفت ولی "قولش نه"
نیزه ها تا "جگرش" رفت ولی "قولش نه"
این چه خورشید غریبی است که با حال نزار
پای "نعش قمرش" رفت ولی "قولش نه"
شیر مردی که در آن واقعه "هفتاد و دو" بار
دست غم بر "کمرش" رفت ولی "قولش نه"
هر کجا می نگری "نام حسین است و حسین"
ای دمش گرم "سرش" رفت ولی "قولش نه" ...
امام حسين (علیه السلام) در دوران يازده ساله امامت خود (60- 49 ق) همزمان با حكومت معاويه، تنشهاى فراوانى با او داشت كه مواردى از آن را مىتوانيم در نامه هاى امام حسين (علیه السلام) مشاهده كنيم.
امام (علیه السلام) در اين نامه ها گوشه هايى از جنايات معاويه (همانند كشتن بزرگان شيعه همچون حجر بن عدى و عمرو بن حمق) را متذكّر شده و حكومت معاويه بر مسلمانان را بزرگترين فتنه دانسته است. (1)
دکتر محمد حسین رجبی (دوانی) معاون پژوهشی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه امام حسین (ع) و کارشناس تاریخ اسلام در گفتگویی که به بهانه سالگرد شهادت مختار (چهاردهم رمضان سال 68 هجرت) صورت گرفت به این اتهامات پاسخ گفت؛
با سری دوم این مبحث، همراه ما باشید:
وقتی‌كه امام حسن ـ علیهالسّلام ـ وفات نمود، برادر بزرگوارش امام حسین ـ علیه السلام ـ بدن شریفش را بر تابوت گذارده، آن را به طرف محل نماز پیامبر ـ صلیالله علیه و آله ـ برد؛ در آنجا بر جنازه برادر نماز خوانده، آنگاه آن را وارد مسجد پیامبر كرد. همین كه حضرت بالای قبر رسول خدا ـ صلیالله علیه و آله ـ ایستاد خبر به عایشه رسید؛ به او گفتند كه: «جنازه حسن بن علی را آوردهاند تا كنار پیامبر خدا ـ صلیالله علیه و آله ـ دفن كنند.»
بی تردید، بنا بر علم معصوم (ع)، اخبار وارده از پیامبر اکرم (ص) و ...، حتی اگر این اخبار به امام حسین (ع) نمی رسید، ایشان می دانستند که چه خبر است و نتیجه چه می شود. پس سؤال مطروحه، سؤالی بسیار قابل تأمل و تفکر و نیز راهگشا و روشنی بخش است، چرا به رغم همه اینها امام (ع) به مکه برنگشتند. ذیلاً به صورت اجمال به محورهایی اشاره می گردد:
موضوعات مطالب اخير |
|
|
 |
|
