شاید در مقاتل نام حکیم بن طفیل طائی را شنیده باشید؛ او از سران و اشراف کوفه و از منافقان و حامیان سرسخت حکومت یزید بود در کربلا در جریان قتل و غارت آل الله و جنایات دیگر دست داشت.

حکیم بن طفیل کسی است که به سوی امام حسین علیه السلام تیراندازی کرده بود. نیز او قاتل ابوالفضل العباس علیه السلام بود و لباس و اسلحه ایشان را به غارت برد.

هنگامی که از او سوال کردند: چرا به سوی فرزند فاطمه سلام الله علیها تیر انداختی؟ با گستاخی گفت: تیر بر بدن او اصابت نکرد بلکه فقط به لباس حسین علیه السلام خورد و آسیبی به او نرساند!

با نگاهى اجمالى به 56 سال زندگى سراسر خداخواهى و خداجويى امام حسين (ع)، درمي يابيم كه هماره وقت او به پاكدامنى و بندگى و نشر رسالت احمدى و مفاهيم عميقى والاتراز درك و ديد ما گذشته است. اكنون مرورى كوتاه به زواياى زندگانى آن عزيز، كه پيش روى ما است: 
 

در آن مقطع حساس تاريخ که حسين-درود خدا بر او - رو به سوي خانه خدا نهاد تا در سايه حرم امن الهي، زمينه مبارزه اصلاح طلبانه و عدالتخواهانه خويش را فراهم آورد؛ حراميان آن روزگار، راه را سنگدلانه بر او بستند، و حج حسين عليه السلام به ظاهر نيمه تمام ماند. (اگر چه حسين عليه السلام ، ايام حج را به چهل روز كشاند و حج نيمه تمام خود را در وادي طف با بوسه برخنجر به اتمام رساند).

عباس -جان عالمي به فدايش- که از نزديک شاهد ماجرا بود، گستاخي دشمن را با فرزند مکه و مِنی تاب نياورد، و با ايراد خطبه اي دشمن شکن، پس از حمد خدا، بر دشمن دون چنين فرياد آورد که:

 

روزی عمر بن خطاب روی منبر پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ نشسته، و برای مردم سخنرانی می‌كرد؛ در ضمن سخنان خود، یاد‌آور شد كه من بر جان و مال مؤمنان ولایت دارم. 

امام حسین ـ علیه‌السّلام ـ از گوشه مسجد، خطاب به عمر فرمود: 

«اِنْزِل أیُّها الْكَذّابُ عن مِنْبَرِ أبی رَسولِ اللهِ ـ صلی الله علیه و آله ـ لامِنْبَرِ أبیكَ.» 

مردك دروغگو از منبر‌ی كه تعلق به پدرم رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ دارد، و ربطی به پدرت ندارد پایین بیا.

روزی حضرت رضا علیه السلام به یکی از اصحاب فرمودند:

در زمان جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله حالت جغد چنین بود که به منازل و خانه ها و قصر ها رفت و آمد داشت، و هنگامی که اهل منزل مشغول صرف غذا می شدند به نزدیک آن ها می رفت تا به او آب و غذایی بدهند و با آنان هم غذا می شد، سپس به جایگاه خود - روی دیوار منازل وشاخۀ درختان - بازمی گشت.

رباب، دختر «امرءالقیس» (1) و جزو یکی از قبایل شامی است. پدر در زمان خلیفه دوم، اسلام آورده و در مدینه، سه فرزند خود را از فرط علاقه و ارادت به حضرت علی (ع) به عقد ازدواج امیرالمؤمنین (ع) و امام حسن (ع) و امام حسین (ع) درآورد. (2) 

رباب به عقد امام حسین (ع) درآمد و تا آخرین لحظات زندگی آن حضرت در کنار وی ماند.

دکتر محمد حسین رجبی (دوانی) معاون پژوهشی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه امام حسین (ع) و کارشناس تاریخ اسلام در گفتگویی که به بهانه سالگرد شهادت مختار (چهاردهم رمضان سال 68 هجرت) صورت گرفت به اتهاماتی که به مختار زده شده، پاسخ داده اند.

این پُست اولین بخش از این سلسله پرسش و پاسخهاست. با ما همراه باشید.

ادامه مطلب را ببینید...