کنار هلیکوپتر جنگی‌ اش ایستاده بوده و به سوالات خبرنگاران جواب میداد

خبرنگار ژاپنی پرسید: شما تا چه هنگام حاضرید بجنگید؟

شیرودی خندید. سرش را بالا گرفت و گفت: ‌

ما برای خاک نمی‌جنگیم ما برای اسلام می‌جنگیم. تا هر زمان که اسلام درخطر باشد...

این را گفت و به راه افتاد. خبرنگاران حیران ایستادند

شیرودی آستین‌ هایش را بالا زد

چند نفر به زبان‌ های مختلف از هم می‌پرسیدند:‌

کجا؟ خلبان شیرودی کجا می‌رود؟ هنوز مصاحبه تمام نشده!!!

شیرودی همانطور که می‌ رفت ، برگشت. لبخندی زد و بلند گفت:

نماز! دارند اذان می‌گویند...

اهواز که بودیم مصطفی زخمی شد

هوا خیلی گرم بود و پای ایشون تو گچ بود

پوستش به خاطر گرما خورده شده بود و خون میومد

به این حال حاضر نبود کولر روشن کنند و می گفت:

چطور کولر روشن کنم وقتی بچه ها تو گرما می جنگند؟

مصطفی همون غذایی رو می خورد که همه می خوردند.

خیلی شوخ طبع بود

هر وقت بود ، خنده هم بود

هر جایی بود ، در هر حالتی  ، دست بردار نبود

خمپاره که منفجر شد ترکش خورد

گفت: بچه ها ناراحت نباشین ، من میرم عقب تا امام تنها نباشه

امدادگرهایی که میذاشتنش روی برانکارد از خنده روده بر شده بودند...