خوش آمدید

گفتم: شب و روز از تو چرا میسوزم

هر لحظه به صد گونه بلا میسوزم

گفتی: که ترا برای آن میدارم

تا با تو نسازم و ترا میسوزم

محجوبم و از حجاب من آزادی

وز صلح من و عتاب من آزادی

من با تو حسابها بسی دارم و تو

دایم ز من و حساب من آزادی

چون باد ز من میگذری چه تْوان کرد

چون خاک رهم میسپری چه تْوان کرد

هرچند که با تو آشنا میگردم

هر روز تو بیگانهتری چه تْوان کرد

هر چند نیم به هیچ رو محرم تو

تو جان منی چگونه گیرم کم تو

زاندیشهٔ آن که فارغی از غم من

من خام طمع بسوختم از غم تو

گفتم که درین غمم بنگذاری تو

خود غم بفزودیم به سر باری تو

وین از همه سخت تر که میزارم من

وز زاری من فراغتی داری تو

نه چارهٔ این عاشق بیچاره کنی

نه غمخوری این دل غمخواره کنی

گیرم که ز پرده مینیایی بیرون

این پردهٔ عاشقان چرا پاره کنی

جان در غمت از خانه به کوی افتادهست

بر بوی تو در رهی چو موی افتادهست

من در طلب تو و تو ازمن فارغ

این کار عظیم پشت و روی افتادهست

سرگشتهٔ روز و شبم آنجا که منم

دلسوخته، جان بر لبم آنجا که منم

تو فارغی آنجا که تویی از من و من

تا آمدهام میطپم آنجا که منم

گر روشنی جمال خودب نمائی

دلها ببری و دیدهها بربائی

چون بند وجود ما ز هم بگشائی

آنگاه ز زیر پرده بیرون آئی

یک روز به صلح کارسازی میکن

یک روز به جنگ سرفرازی میکن

چون از پس پرده سر بدادی ما را

در پردهٔ نشین و پرده بازی میکن