نماز شب
نماز شب
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله که خود را بی نیاز از پند و اندرز نمی دید، روزی به جبرئیل فرمود: «برادرم! مرا اندرز ده.» جبرئیل گفت:
ای محمّد صلی الله علیه و آله! هر چه می خواهی زندگی کن، ولی بدان که سرانجام خواهی مرد و هر چه می خواهی دوست داشته باش، ولی بدان، سرانجام از آن جدا خواهی شد و هر عملی که می خواهی انجام ده، امّا بدان در نهایت عملت را مشاهده خواهی کرد و بدان که شرافت مؤمن در نماز شب اوست و... .1
نماز شب آداب ویژه ای دارد، ولی ساده ترین صورت آن چنین است: ابتدا چهار نماز دو رکعتی به نام نافله شب، سپس یک نماز دو رکعتی به نام نافله شفع و پس از آن، یک نماز یک رکعتی به نام نافله وتر خوانده می شود و بهتر است در قنوت نافله وتر، هفتاد مرتبه استغفار و سیصد مرتبه «العفو» و برای چهل مؤمن طلب مغفرت شود.
ای محمّد صلی الله علیه و آله! هر چه می خواهی زندگی کن، ولی بدان که سرانجام خواهی مرد و هر چه می خواهی دوست داشته باش، ولی بدان، سرانجام از آن جدا خواهی شد و هر عملی که می خواهی انجام ده، امّا بدان در نهایت عملت را مشاهده خواهی کرد و بدان که شرافت مؤمن در نماز شب اوست و... .1
نماز شب آداب ویژه ای دارد، ولی ساده ترین صورت آن چنین است: ابتدا چهار نماز دو رکعتی به نام نافله شب، سپس یک نماز دو رکعتی به نام نافله شفع و پس از آن، یک نماز یک رکعتی به نام نافله وتر خوانده می شود و بهتر است در قنوت نافله وتر، هفتاد مرتبه استغفار و سیصد مرتبه «العفو» و برای چهل مؤمن طلب مغفرت شود.
1. وسائل الشیعه، ج 5، ص 269.
ادامه مطلب
[ یک شنبه 20 دی 1394 ] [ 8:34 AM ] [
فروزان ]
[
نظرات(0) ]
ادامه مطلب
نماز خوف
نماز خوف
![]()
مسلمانان در سخت ترین شرایط، نماز را به جماعت می خواندند. برای مثال، حتی در حال جنگ، نماز خوف را به جماعت به جا می آوردند.
نماز خوف، نخستین بار در جنگ «ذات الرقاع» خوانده شد.1 از آنجا که ترس بر مسلمانان غالب شده بود که مبادا هنگام نماز مورد تهاجم دشمن قرار گیرند، این آیه نازل شد که می فرماید:
هنگامی که سفر می کنید، گناهی بر شما نیست که نماز را کوتاه کنید، اگر از فتنه (و خطر) کافران بترسید؛ زیرا کافران، برای شما دشمن آشکاری هستند. (نساء: 101)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دستور داد نیمی از لشکر در قسمت جلو در برابر دشمن صف بیارایند و نیم دیگر در صف جماعت به پیامبر اقتدا کنند.
یک رکعت از نماز که خوانده شد، نیروهایی که در برابر دشمن ایستاده بودند، به سرعت جای گزین نمازگزاران شدند و رکعت دوم نماز را به پیامبر اقتدا کردند و گروه اول، رکعت دوم را فرادا خوانده و به سرعت خود را به میدان رساندند. به این ترتیب، هر دو گروه به ثواب نماز جماعت با پیامبر رسیدند و هشیارانه به مقابله با دشمن پرداختند.
یک بار دیگر نیز در سال 61 هجری، نماز خوف در کربلا و در ظهر عاشورا به امامت سالار شهیدان حسین بن علی علیه السلام خوانده شد.2
نماز خوف، نخستین بار در جنگ «ذات الرقاع» خوانده شد.1 از آنجا که ترس بر مسلمانان غالب شده بود که مبادا هنگام نماز مورد تهاجم دشمن قرار گیرند، این آیه نازل شد که می فرماید:
هنگامی که سفر می کنید، گناهی بر شما نیست که نماز را کوتاه کنید، اگر از فتنه (و خطر) کافران بترسید؛ زیرا کافران، برای شما دشمن آشکاری هستند. (نساء: 101)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دستور داد نیمی از لشکر در قسمت جلو در برابر دشمن صف بیارایند و نیم دیگر در صف جماعت به پیامبر اقتدا کنند.
یک رکعت از نماز که خوانده شد، نیروهایی که در برابر دشمن ایستاده بودند، به سرعت جای گزین نمازگزاران شدند و رکعت دوم نماز را به پیامبر اقتدا کردند و گروه اول، رکعت دوم را فرادا خوانده و به سرعت خود را به میدان رساندند. به این ترتیب، هر دو گروه به ثواب نماز جماعت با پیامبر رسیدند و هشیارانه به مقابله با دشمن پرداختند.
یک بار دیگر نیز در سال 61 هجری، نماز خوف در کربلا و در ظهر عاشورا به امامت سالار شهیدان حسین بن علی علیه السلام خوانده شد.2
1. این جنگ را به دلیل اینکه در کوه هاى «ذات الرقاع» واقع شد، به این نام نامیدند.
2. بهترین پناهگاه، ص 102.
2. بهترین پناهگاه، ص 102.
ادامه مطلب
[ یک شنبه 20 دی 1394 ] [ 8:33 AM ] [
فروزان ]
[
نظرات(0) ]
ادامه مطلب
نمازهای مستحبی
نمازهای مستحبی

در اوج مبارزات سیاسی علیه رژیم شاه، لحظه ای از یاد خدا غافل نشد و همچنان بنده خالص خدا باقی ماند. حتی زمانی که شهرت جهانی به دست آورد و همه از او به نیکی یاد می کردند، او خود را طلبه ای خدمتگزار دین و مردم می دانست و آن همه ظواهر فریبنده نتوانست روحیه عبادت و بندگی خدا را از او بستاند.
حالا او به عنوان رهبری بزرگ و مرجعی مورد اعتماد، به خاطر مخالفت با ظلم های شاهانه، در شهر امیرالمؤمنین علی علیه السلام، نجف، در تبعید به سر می برد و در آنجا نیز با راه اندازی درس و بحث و تشکیل محافل علمی، پی گیر مبارزات حق طلبانه ملت مسلمان ایران بود، ولی در کنار سیاست، هرگز عبادتش ترک نشد.
در کنار واجبات، اعمال مستحبی را نیز انجام می داد و هیچ مهمّی نمی توانست در اعمال مستحبی روزانه او وقفه ایجاد کند. از جمله اعمال مستحبی امام خمینی رحمه الله، نمازهای نافله ایشان بود که در کنار نمازهای واجب به آن اهتمام فراوان داشت. نمازهای نافله در مجموع، سی و چهار رکعت است: دو رکعت نافله صبح پیش از نماز صبح؛ هشت رکعت نافله ظهر پیش از نماز ظهر؛ هشت رکعت نافله عصر پیش از نماز عصر؛ چهار رکعت نافله مغرب پس از نماز مغرب؛ دو رکعت نافله نشسته عشا1 پس از نماز عشا، و یازده رکعت نافله شب پیش از اذان صبح که با هفده رکعت نمازهای واجب روزانه در مجموع پنجاه و یک رکعت می شود.
امام خمینی رحمه الله به انجام همه این واجبات و مستحبات مقید بود. اتفاق نمی افتاد که این نمازها به بهانه ای ترک شود. حتی با آن کهولت سن و گرمای طاقت فرسا، در ماه مبارک رمضان، وقتی برای اقامه نماز ظهر و عصر بیرون می آمد، به جایگاه نماز که می رسید، ابتدا هشت رکعت نافله نماز ظهر را می خواند. بعد اذان و اقامه را با آرامش قرائت می کرد و به نماز ظهر می ایستاد. پس از تعقیبات نماز ظهر، هشت رکعت نافله نماز عصر را نیز با اذان و اقامه می خواند و سپس مشغول خواندن نماز عصر می شد و پس از تعقیبات، به منزل می رفت.
انجام این عبادت های مستحبی، آن هم با زبان روزه و در هوای بسیار گرم و به گونه ای پیوسته، امام خمینی رحمه الله را نمونه موفقی از انسان های کامل، خود ساخته و وارسته نزد شاگردان و همه مردم ساخته بود. آنان نیز می کوشیدند به پیروی از او، خود را به رفتار و روش او نزدیک کنند.2
در کنار واجبات، اعمال مستحبی را نیز انجام می داد و هیچ مهمّی نمی توانست در اعمال مستحبی روزانه او وقفه ایجاد کند. از جمله اعمال مستحبی امام خمینی رحمه الله، نمازهای نافله ایشان بود که در کنار نمازهای واجب به آن اهتمام فراوان داشت. نمازهای نافله در مجموع، سی و چهار رکعت است: دو رکعت نافله صبح پیش از نماز صبح؛ هشت رکعت نافله ظهر پیش از نماز ظهر؛ هشت رکعت نافله عصر پیش از نماز عصر؛ چهار رکعت نافله مغرب پس از نماز مغرب؛ دو رکعت نافله نشسته عشا1 پس از نماز عشا، و یازده رکعت نافله شب پیش از اذان صبح که با هفده رکعت نمازهای واجب روزانه در مجموع پنجاه و یک رکعت می شود.
امام خمینی رحمه الله به انجام همه این واجبات و مستحبات مقید بود. اتفاق نمی افتاد که این نمازها به بهانه ای ترک شود. حتی با آن کهولت سن و گرمای طاقت فرسا، در ماه مبارک رمضان، وقتی برای اقامه نماز ظهر و عصر بیرون می آمد، به جایگاه نماز که می رسید، ابتدا هشت رکعت نافله نماز ظهر را می خواند. بعد اذان و اقامه را با آرامش قرائت می کرد و به نماز ظهر می ایستاد. پس از تعقیبات نماز ظهر، هشت رکعت نافله نماز عصر را نیز با اذان و اقامه می خواند و سپس مشغول خواندن نماز عصر می شد و پس از تعقیبات، به منزل می رفت.
انجام این عبادت های مستحبی، آن هم با زبان روزه و در هوای بسیار گرم و به گونه ای پیوسته، امام خمینی رحمه الله را نمونه موفقی از انسان های کامل، خود ساخته و وارسته نزد شاگردان و همه مردم ساخته بود. آنان نیز می کوشیدند به پیروی از او، خود را به رفتار و روش او نزدیک کنند.2
1. لازم به یادآورى است که دو رکعت نافله نشسته عشا، یک رکعت شمرده مى شود.
2. غلام على رجایى، خلوتى با خویش، تهران، پیام آزادى، 1374، ص 30.
2. غلام على رجایى، خلوتى با خویش، تهران، پیام آزادى، 1374، ص 30.
ادامه مطلب
[ یک شنبه 20 دی 1394 ] [ 8:32 AM ] [
فروزان ]
[
نظرات(0) ]
ادامه مطلب
تسبیحات اربعه
تسبیحات اربعه
![]()
معراج رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله، از کرامت های آن حضرت است. شب بود که سوار بر اسبی به نام «بُراق» به معراج رفت. در آن شب، پیامبر از مکه به مسجد الاقصی و از آنجا به آسمان عروج کرد. پیامبر در این معراج به مقامی رسید که هیچ یک از بندگان خدا حتی پیامبران به آن مقام نرسیده بودند. بهشت را دید و به مقام بهشتیان و جهنمیان پی برد. حتی داخل بهشت شد. در آنجا سرزمینی را دید که فرشتگان با خشت هایی از طلا و نقره بنایی را می ساختند. هر از گاه دست از کار می کشیدند. پیامبر از آنها پرسید که چرا گاهی دست از کار می کشید. در جواب گفتند: «هرگاه مؤمنی، ذکر تسبیحات اربعه را می گوید، ما برایش بنا می سازیم و هرگاه آنها از ذکر باز می ایستند، ما هم دست از کار می کشیم تا دوباره آن مؤمن، لب به تسبیح و ذکر خدا بگشاید».1
تسبیحات اربعه، یعنی عبارت «سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الا الله و اللّه اکبر»، بخشی از ذکر نماز است و خداوند برای این ذکر پاداش زیادی را قرار داده است. چه خوب که انسان در همه حال حتی در غیر نماز به این ذکر پر فضیلت توجه داشته باشد.
تسبیحات اربعه، یعنی عبارت «سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الا الله و اللّه اکبر»، بخشی از ذکر نماز است و خداوند برای این ذکر پاداش زیادی را قرار داده است. چه خوب که انسان در همه حال حتی در غیر نماز به این ذکر پر فضیلت توجه داشته باشد.
1. حسن بن محمد دیلمى، ارشاد القلوب، قم، دفتر انتشارات اسلامى، 1374، ص 85.
ادامه مطلب
