نماز جماعت از ویژگیهای بارز شهید بود
نماز جماعت از ویژگیهای بارز شهید بود
![]()
شهید علی حیدری، در سال 63 کار هنر خطاطی پادگان ابوذر به عهده او بود. در مراسم دعای توسل نقل شده که از آقا امام حسین (ع) قول شهادت و تاریخ دقیق آن و نام عملیاتی (بدر) که در آن شهید خواهد شد، گرفته بود. اهمیت دادن به نماز جماعت از ویژگیهای بارز شهید بود. در جزیره مجنون بود که به شدت بیمار شد. علت آن این بود که در آن روز مسئول ایشان از او خواست که به علت نیاز مبرم به یک پلاکارد، در نماز جماعت حاضر نشود. او به خاطر آنکه در آن روز فضیلت نماز جماعت را از دست داده بود به شدت تب کرده و بیمار شد.
منبع: کتاب نماز شهیدان و شهیدان نماز، سیدمصطفی علوی؛ رضا حاجی آبادی، تهران، انتشارات سفیر اردهال.
ادامه مطلب
مواظبت بر نماز جماعت
مواظبت بر نماز جماعت
![]()
قال علی (علیه السلام): مروه الحضر قراءه القران و مجالسه العلما و النظر فی الفقه و المحافظه علی الصلوه فی الجماعات.
جوانمردی در هنگام حضور در وطن شامل تلاوت قرآن و هم نشینی با علماء و نگریستن در احکام دین و مواظبت بر نماز خواندن در جماعتها است
بحارالانوار، ج 88، ص 10
ادامه مطلب
تقیّد به نماز جماعت
تقیّد به نماز جماعت
![]()
«ربیع بن خثیم، علیل و فلج شد، اما باز هم دست از نماز جماعت برنداشت. هر روز دست او را میگرفتند و او پای بر زمین میکشید و خودش را به نماز جماعت میرساند. شخصی به ربیع گفت: تو اگر در خانه بمانی و نمازت را در خانه بخوانی، بهتر است و بر تو جرمی نیست. ربیع در جواب گفت: هرکس صدای «حی علی الصلاه» را شنید، لازم است که اجابت کند، اگر چه در رفتن به زحمت بیفتد».1
1. محمدمهدی علیقلی، محراب عشق، ص 61؛ ثواب نماز جماعت، ص 15؛ بهترین پناهگاه، ص 84.
ادامه مطلب
حر و نماز جماعت امام حسین علیه السلام
حر و نماز جماعت امام حسین علیه السلام
![]()
وقت نماز فرا رسید، امام خواست با یارانش نماز بخواند. امام اذان ظهر را گفت و قبل از نماز بین دو لشکر ایستاد و رو به سپاه حر کرده، خطبهای خواندند و اتمام حجت کردند. پس از پایان خطبه و گفتن اذان ظهر، امام رو به حر کرد و فرمود: شما با اصحابت نماز بخوان و من هم با اصحاب خود نماز میخوانم. حر گفت: ما نیز به شما اقتدا میکنیم و در نتیجه، هر دو سپاه به امام حسین علیه السلام اقتدا کردند و نماز ظهر را خواندند».1
1. محراب عشق (در فضیلت نماز جماعت)، ص 61؛ داستانها و حکایتهای نماز، ج 2، ص 62.
ادامه مطلب
