اوقات نمازهای پنجگانه‏

قال علی - علیه‏السلام -:
اما بعد، فصلوا بالناس الظهر حتی تفی الشمس مثل مربض العنز، و صلوا بهم العصر و الشمس بیضاء حیة فی عضو من النهار حین یسار فیها فرسخان، و صلوا بهم المغرب حین یفطر الصائم و یدفع الحاج الی منی، و صلوا بهم العشاء حین یتواری الشفق الی ثلث اللیل، و صلوا بهم الغداة و الرجل یعرف وجه صاحبه، و صلوا بهم صلاة اضعفهم و لاتکونوا فتانین ؛ ‏
اما بعد، نماز ظهر را با مردم (به جماعت) هنگامی برپای دارید که آفتاب میل به طرف مغرب کند و سایه آن به اندازه دیوار آغل بز شود، و نماز عصر را هنگامی بر پای دارید که آفتاب در پرده‏ای از روز همچنان روشن است و میتوان تا دو فرسخ پیاده راه رفت. نماز مغرب را در موقعی بگزارید که روزه دار افطار میکند، و حاجیان از عرفات به منا می‏آیند، و نماز عشاء را در وقتی که شفق ناپدید می‏شود تا یک سوم شب، بر پای دارید. و نماز صبح را موقعی بر پای دارید که اگر کسی در آن روشنی کم دیگری را دید او را بشناسد.
(نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص 986)