اذان در چند مورد ساقط است(1)

اذان نماز عصر روز جمعه وقتی که جمع بین نماز جمعه یا ظهر شود اما اگر بین آنها فاصله بیفتد، اذان ساقط نمی‏ شود. دوم اذان نماز عصر روز عرفه وقتی با نماز ظهر جمع شود اما اگر جدا خوانده شد ساقط نمی‏شود. سوم اذان نماز عشا در لیلة المزدلفه اگر با نماز مغرب با هم خوانده شود. چهارم اذان نماز عصر و عشاء مستحاضه‏ ای که جمع می‏کند با ظهر و مغرب. پنجم مسلوس (که سلسله بول دارد) در بعضی موارد که جمع بین دو نماز می‏کند وقتی تصمیم دارد جمع کند بین دو نماز را با فاصله زیاد بخواند، نه فاصله‏ای که بین دو نماز با خواندن تسبیح حضرت زهرا (علیها السلام) و یا تعقیب، پیش می‏آید(1) اقوی این است که سقوط در این موارد رخصت است (یعنی اجازه ترک داده‏اند و اگر هم اذان را بگوید اشکال ندارد) نه عزیمت (یعنی اینکه نتواند اذان را بگوید).(2)

1) در این مورد امام خمینی و آیة الله گلپایگانی حصول فاصله بوسیله نافله لا موجب خواندن اذان می‏دانند.

2) سقوط رحمت را آیة الله گلپایگانی و امام خمینی در مطلق جمع عزیمت می‏دانند که ترک اذان نماید حتی در عصر جمعه و عشاء مزدلفه.