نماز جماعت ، خیرخواهی و تعاون

نماز جماعت ، خیرخواهی و تعاون

11622540717601668569.jpg

  امامرضا (علیه السلام) در روایتی که علل وضع شدن «نماز جماعت» را بیان می کند،یکی از آثار و برکات آن را کمک کردن به یکدیگر در راه نیکی و تقوا و بازداشتن از بسیاری از معاصی و گناهان می شمارد.(1)
با تأملی در «نماز جماعت» در طول تاریخ، آنها را پر از امور خیر مشاهده می نماییم. نمازهای جماعت، یکی از فعال ترین و زیباترین صحنه های «تعاون و همکاری» در جامعه بشری بوده است. آمار کارهای خیریه ای که به برکت نمازهای جماعت در طول صدهاسال انجام شده، قابل مقایسه با موارد دیگر نیست. بدیهی است که انجام این امور خیریه، از برکت اقامه نماز جماعت و از آثار آن است و اگر افراد به اقامه نماز به صورت فرادا می پرداختند، این خیرات تحقق نمی پذیرفت. مسلمانان با شرکت در نماز جماعت و در مسجد، با یکدیگر ارتباط برقرار کرده واز مشکلات یکدیگر با خبر شده و همفکری و همکاری در حل مشکلات پیدا می کنند.(2)
قرآن کریم، اهل ایمان را به لزوم تعاون و همکاری در نیکی ها ودوری جستن از تعاوت و همکاری در راه گناه و تجاوز به حقوق یکدیگر، دستور می دهد:
(و تعاونوا علی البر و التقوی و لا تعاونوا علی الاثم و العدوان).(3)
و بدون تردید، جماعت، یکی از زمینه های این نوع تعاون و همکاری داشتن را در دعوت به نیکی ها و مبارزه با بدی ها، فراهم می کند و موجب همبستگی و همگرایی اجتماعی در جهت صحیح می گردد.

پی نوشت ها:

1- مع ما فیه من المساعده علی البر و التقوی؛ (وسائل الشیعه، ج5، ص 372، ح9).
2- نماز زیباترین الگوی پرستش، بحث نماز جماعت، غلامعلی نعیم آبادی.
3- مائده/2.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 2 تیر 1394  ] [ 5:30 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

نماز و زکات

نماز و زکات

82904394606407939421.jpg

فاقیموا الصّلواه و اتوا الزّکوه و اعتصموا بالله هو مولیکم فنعم المولی و نعم النّصیر.

پس نماز بگذارید و زکات بدهید و به خدا توسل جویید اوست مولای شما، چه مولای خوب و چه یار و یاور شایسته‌ای. (حج ، 78)

در تفسیر المیزان‌ آمده: در این آیه سه امتیاز برای مؤمنین شمرده است.

1ـ نماز را برپا دارید.

2ـ زکات را ادا کنید.

3ـ به آیین حق و ذیل عنایت پروردگار تمسّک جویید.

واجب است بر شما که نماز را بپا دارید و زکات بدهید.

این دو، اشاره است به واجبات عبادی و مالی.

و در همه‌ احوال متمسّک به خدا شوید. یعنی به آنچه امر می‌کند مؤتمر شدهاز آنچه نهی می‌کند منتهی گردید، و در هیچ حالی از او قطع رابطه مکنید.

او مولا و سرپرست شما است و بنده را سزاوار نیست، که از مولای خود ببرد،و آدمی را شایسته نمی‌باشد که با این که از هر جهت ضعیف است، از یاور خود قطع کند.

کلمه مولا دو معنا دارد. یکی سرپرست و آقا، و یکی هم یاور.

جمله (فنعم المولی و نعم النصیر) مدح خدای تعالی، و هم دلخوش ساختن نفوسمؤمنین و تقویت دلهای آنان است، برای این که مولا و یاور ایشان خدایی است که غیر او نه مولایی هست و نه یاوری. [1]

نماز و زکات دو فریضه‌اند که خداوند شما را به انجام آنها موظف کرده است. اکثر مواقع نماز کنار زکات آمده است.

عبدالله بن عمر از پیامبر گرامی اسلام روایت کرده که نماز جز به پرداخت زکات قبول نمی‌شود. [2]

[1] . المیزان، ج 14، ص 612.

[2] . مجمع البیان، ج 7 ـ 8 ص 153.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 2 تیر 1394  ] [ 5:29 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

نماز و تقوا

نماز و تقوا

37700162140605951208.gif

وان أقیموا الصّلوه و اتّقوه و هو الّذی الیه تحشرون.

(و نیز به ما فرمان داده شده به) این که نماز را برپا دارید و از او بپرهیزید و تنها او است که به سویش محشور خواهید شد.

«انعام ، 72»

در این آیه دستور داده شده که نماز را برپا دارید و تقوا را پیشه کنید.

به ما گفته‌اند در برابر پروردگار عالمیان تسلیم شده و نماز به پای داشته از او بپرهیزید با ذکر کلمه (و اتقوه) تمامی عبادات و عملیات دین را خلاصه کرد و تنها از میان آنها نماز را اسم برد برای ان اهمیّتی که داشته وعنایتی که خداوند در امر آن دارد چه اهتمام قرآن شریف نسبت به نماز جای هیچ تردید نیست.[1]

[1] . المیزان، ج 7، ص 231؛ نمونه، ج 5، ص 298.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 2 تیر 1394  ] [ 5:28 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

چرا در نماز، قنوت مستحب است؟

چرا در نماز، قنوت مستحب است؟

25561694447001871533.jpg

پاسخ:

مستند و دلیل وجوب یا استحباب احکام شرعى، فقط قرآن نیست بلکه روایات اهل‌بیت و... نیز مستند احکام شرعى هستند. قنوت در لغت به معنى دعا و عبادات با خضوع و خشوع است.

خداوند در قرآن مى‌فرماید: «حافِظوا عَلَى الصَّلَوتِ والصَّلوةِ الوُسطى وقوموا لِلّهِ قـانِتین»(بقره،238) در انجام همه نمازها، به خصوص نماز وُسطى کوشا باشید و با حالت قنوت (خضوع و خشوع) براى خدا قیام کنید. برخى قنوت در این آیه را به معنى همان قنوت در نماز مى‌دانند ولى غالب مفسران و فقیهان معتقدند، قنوت در این آیه به همان معنى لغوى (خضوع و خشوع)مى‌باشد.[1] در هر صورت حتى اگر به این آیه یا آیه 43 سوره آل‌عمران بر استحباب قنوت استدلال نشود تردیدى نیست که قنوت یکى از اجزاى مستحب نماز است که رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) و امامان معصوم(علیهم السلام) بسیار به آن توجه داشتند. در بعضى روایت‌ها اشاره شده که چون در محضر خدا براى نماز مى‌ایستیم، دعا مى‌کنیم. جا داشت که در پایان رکعت دوّم نیز که ایستادن در محضر خدا تمام مى‌شود و به رکوع مى‌رویم خدا را ستایش کنیم و اورا بخوانیم.[2]

[1] ر.ک: بحارالانوار، علامه طباطبایى، ج 82، ص 195ـ194.

[2]. ر.ک: شیخ صدوق، علل الشرایع، ج1، ص260.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 2 تیر 1394  ] [ 5:23 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]