"بچه تهرون" عنوان کتابی است که موسسه شهید آوینی با مشارکت نشر دانشجو در پاییز 1384 به چاپ رسانیده است. این کتاب مجموعه ای از خاطرات کامران فهیمی که به همت علیرضا اشتری نگارش شده است.
در ای
ن کتاب خاطرات اعزام به منطقه، روزهای اول حضور در جبهه، شب های عملیات و رفتار رزمنده ها به خوبی توصیف و تبیین شده است.
کامران فهیم رزمنده ای است که در سنین نوجوانی عازم جبهه می شود و محیط جبهه تاثیرات شدیدی بر او می گذارد و او هم می خواهد بهترین دوران خود را برای نسل آینده و کسانی که از آن صحنه و انگیزه های الهی دور بوده اند، به تصویر بکشد.
او بازگو می کند صحنه شهادت یکی از همرزمانش را که برای اولین بار شاهد این لحظات بوده است. حرکات و نگاههایش را تصویر می کند و آن شهادت هنوز در خاطرش زنده است و با یاد آن هر بار منقلب می شود.
او از نوجوانی سخن می گوید که در همان ابتدای ورود به گردان به دنبال قبر و نیایش و شب زنده داری است. روحیات و رفتار این نوجوان برایش جلب توجه می کند. نوجوانی با نام حسین که نماز شبش ترک نمی شود و عاقبتش همچون همه شیفتگان به شهادت ختم می شود.
در جای دیگر از سختی ها و خطرات جبهه سخن به میان می آورد. از حجم آتش دشمن و مسائلی را که در شناسایی برایشان اتفاق افتاده بازگو می کند.
عنوان کتاب یعنی "بچه تهرون" از آخرین خاطره این کتاب الهام گرفته شده است که جریان تحول و شهادت شخصی است معروف به بچه تهرون؛ که گذشته خوبی ندارد و از خلاف کارها بوده است و در این خاطره از اولین برخورد او تا سخنان قبل از شهادت به زیبایی به نگارش درآمده است.

درباره این شهید كتاب هایی به رشته تحریر درآمده است. این سردار شهید از فرماندهان به نام سالهای آغازین دفاع مقدس است.
مجموعه 8 خاطره كوتاه از 5 نفر «رزمنده بسیجى» كه درسنین نوجوانى داوطلبانه در میدانهاى جنگ ایران و عراق حضوریافتهاند. اسامى این رزمندگان عبارتست از: سید عبدالجواد موسوى،سیدمرتضى شكوفه، حمید قاسمى، حسین بهزاد،محتواى اینخاطرات ترفندهاى پنهانكردن سن كم جهت اعزام به جبهه،دورههاى آموزشى، حكایتى از دوقلوى رزمنده، خاطرهاى از عملیاتكربلاى 5، مقاومت مردم خرمشهر، اجراى مراسم نوروز در جبهههاو... مواردى از این قبیل است.
پرویز بیگی حبیب آبادی متولد ۱۳۳۳ اردستان است. وی درسال ۱۳۵۲ به نیروی هوایی ایران پیوست و در ۱۳۸۲ با درجه سرهنگی بازنشسته شد. نسل انقلاب و جنگ او را با شعر مشهوری می شناسند كه نمادی از سال های جنگ است: «یاران چه غریبانه، رفتند از این خانه، هم سوخته شمع ما، هم سوخته پروانه». وی در حوزه سرایش ترانه و تصنیف نیز فعال است و آثارش را در كاست های سفر، ماه غریبستان و تو می آیی شنیده ایم. از آثار تحقیقی او می توان به آئینه در غبار [تأملی در چهار تذكره شعر فارسی: نصرآبادی، روز روشن، تحفه سامی، مجمع الخوص] اشاره كرد و از مجموعه شعرهایش به «غریبانه»، «آن همیشه سبز» [مثنوی بلند برای شهید همت] و ...
حق اقتباس رمان «پرونده 312» نوشته اكبر صحرایی، توسط شورای اقتباس رمان مركز سیما فیلم خریداری شد.
نا هنوز مى خندد كتابى است از اكبر صحرایى كه انتشارات سوره مهر آن را به شمارگان ۲۲۰۰ نسخه روانه بازار كرده است. آنا هنوز مى خندد، ۴۴ داستان كوتاه از افرادى است كه به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق گردان فجر با جنگ ارتباط داشته اند.