بیست و یكم فروردین، نهمین سالگرد شهادت شهید سپهبد علی صیاد شیرازی (1323 ـ 1378) است.
 علی صیاد شیرازی، سال 1323 در شهرستان درگز از توابع استان خراسان متولد شد.
وی پس از اخذ مدرک دیپلم وارد دانشکده افسری شد و در مهرماه سال 1346 با درجه ستوان دومی (در رسته توپخانه) به ارتش راه یافت.
صیادشیرازی در سال 1353 برای آموزش نیروهای نظامی به اصفهان رفت. او در اصفهان با تشکیل کلاس‌های مذهبی و شرکت در جلسات بحث‌های دینی، ساواک را نسبت به خویش حساس كرد و با اوج‌گیری انقلاب انزجار خویش را از نظام پهلوی علنی کرد. به همین علت در 19 بهمن ماه دستگیر و زندانی شد.
وی با پیروزی انقلاب از زندان رهایی یافت و به همراه سردار رحیم صفوی و حجت الاسلام سالک از پادگان اصفهان محافظت كرد.
علی صیاد شیرازی با درجه سرگردی به غرب ایران رفت و با یاری دیگر دوستان و همرزمان خود، ‌سنندج را از دست گروهك‌ها آزاد کردند. مدتی بعد با درجه سرهنگی به فرماندهی عملیات غرب کشور منصوب شد. اما ابوالحسن بنی‌صدر ـ رئیس جمهور وقت ـ او را از کار برکنار كرد. با حضور شهید رجائی در سمت ریاست جمهوری صیادشیرازی بار دیگر به ارتش بازگشت و قرارگاه حمزه سید‌الشهدا را تأسیس کرد.

كتابشناسی شهید سپهبد علی صیاد شیرازی

بیست و یكم فروردین، نهمین سالگرد شهادت شهید سپهبد علی صیاد شیرازی (1323 ـ 1378) است.
 علی صیاد شیرازی، سال 1323 در شهرستان درگز از توابع استان خراسان متولد شد.
وی پس از اخذ مدرک دیپلم وارد دانشکده افسری شد و در مهرماه سال 1346 با درجه ستوان دومی (در رسته توپخانه) به ارتش راه یافت.
صیادشیرازی در سال 1353 برای آموزش نیروهای نظامی به اصفهان رفت. او در اصفهان با تشکیل کلاس‌های مذهبی و شرکت در جلسات بحث‌های دینی، ساواک را نسبت به خویش حساس كرد و با اوج‌گیری انقلاب انزجار خویش را از نظام پهلوی علنی کرد. به همین علت در 19 بهمن ماه دستگیر و زندانی شد.
وی با پیروزی انقلاب از زندان رهایی یافت و به همراه سردار رحیم صفوی و حجت الاسلام سالک از پادگان اصفهان محافظت كرد.
علی صیاد شیرازی با درجه سرگردی به غرب ایران رفت و با یاری دیگر دوستان و همرزمان خود، ‌سنندج را از دست گروهك‌ها آزاد کردند. مدتی بعد با درجه سرهنگی به فرماندهی عملیات غرب کشور منصوب شد. اما ابوالحسن بنی‌صدر ـ رئیس جمهور وقت ـ او را از کار برکنار كرد. با حضور شهید رجائی در سمت ریاست جمهوری صیادشیرازی بار دیگر به ارتش بازگشت و قرارگاه حمزه سید‌الشهدا را تأسیس کرد.
وی در طول سال‌های دفاع مقدس با سمت‌های مهم لشكری و در عملیات‌های مختلفی شرکت کرد.

   بیستم فروردین، پانزدهمین سالگرد شهادت سیدمرتضی آوینی (1326 ـ 1372) است.
 این نویسنده، متفكر و فیلمساز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بنا بر ضرورت‌ها آثار مكتوب و مصوری را خلق كرد كه در نوع خود پایه‌گذار شرایط فرهنگی جدیدی برای تبیین مبانی فكری و فرهنگی انقلاب اسلامی شدند.
سید مرتضی آوینی، بیستم فروردین 1372 در فكه و در حال ساخت مجموعه مستند و تلویزیونی روایت فتح، بر اثر برخورد با مین‌های باقیمانده از زمان جنگ به شهادت رسید.
پیكر شهید سید مرتضی آوینی 22 فروردین با حضور مقام معظم رهبری و هنرمندان و نویسندگان تشییع و در گلزار شهدای بهشت زهرا (س) به خاك سپرده شد.

كتابشناسی شهید سید مرتضی آوینی

بیستم فروردین، پانزدهمین سالگرد شهادت سیدمرتضی آوینی (1326 ـ 1372) است.
 این نویسنده، متفكر و فیلمساز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بنا بر ضرورت‌ها آثار مكتوب و مصوری را خلق كرد كه در نوع خود پایه‌گذار شرایط فرهنگی جدیدی برای تبیین مبانی فكری و فرهنگی انقلاب اسلامی شدند.
سید مرتضی آوینی، بیستم فروردین 1372 در فكه و در حال ساخت مجموعه مستند و تلویزیونی روایت فتح، بر اثر برخورد با مین‌های باقیمانده از زمان جنگ به شهادت رسید.
پیكر شهید سید مرتضی آوینی 22 فروردین با حضور مقام معظم رهبری و هنرمندان و نویسندگان تشییع و در گلزار شهدای بهشت زهرا (س) به خاك سپرده شد.

مهم‌ترین آثاری كه به قلم شهید سید مرتضی آوینی و درباره وی منتشر شده ، عبارتند از:
ـ مرتضی و ما / سیدمحمد آوینی / كانون فرهنگی، علمی و هنری ایثارگران / 1373.
ـ مبانی نظری هنر از دیدگاه شهید آوینی / گروه مطالعات فرهنگی و هنری شهید آوینی / موسسه انتشارات نبوی (قم) / 1373.
ـ استعارات تأویلی (پ‍ژوه‍ش‍ی‌ در ان‍دی‍ش‍ه‌ه‍ای‌ ادب‍ی‌ ش‍ه‍ی‍د س‍ی‍دم‍رت‍ض‍ی‌ آوینی) / علی تاجدینی / نشر میثاق /1374.
ـ روایت محرم‏ / شهید سیدمرتضی آوینی / مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی / 1374.
ـ همسفر خورشید (یادنامه سالگرد شهادت سیدمرتضی آوینی) / به کوشش علی تاجدینی / مرکز فرهنگی نشر قبله‏ / 1374.

شهید خلبان "محمدامین میرمرادزهی" در سال 1332 در خانواده‌ای متدین در روستای "سیب" از توابع شهرستان سراوان دیده به جهان گشود. چون به عنوان اولین فرزند خانواده محسوب می‌شد که خدا به ایشان عطا کرده بود، باعث شادی و مسرت و امیدواری همه گردید. ادب، مهربانی،‌ خوش‌برخوردی و خوش‌چهره بودنش در زمان کودکی، تحسین همه را برانگیخته بود.

شهید خلبان "محمدامین میرمرادزهی" در سال 1332 در خانواده‌ای متدین در روستای "سیب" از توابع شهرستان سراوان دیده به جهان گشود. چون به عنوان اولین فرزند خانواده محسوب می‌شد که خدا به ایشان عطا کرده بود، باعث شادی و مسرت و امیدواری همه گردید. ادب، مهربانی،‌ خوش‌برخوردی و خوش‌چهره بودنش در زمان کودکی، تحسین همه را برانگیخته بود.
دوران ابتدایی را در روستای سیب و دوران راهنمایی و دبیرستان را در شهرستان سراوان گذراند. در طی این مدت هم‌کلاسی‌‌ها و دوستان خوبی پیدا نمود. بنا به روایت دوستان زمان دبیرستانش، شهید دارای اخلاق خوب و حسنه و فردی خوش‌برخورد و جذاب بود و تأثیر عمیقی بر رفتار و کردار ایشان داشت؛ تا جایی که همه دوستان و معلمان وی از اخلاق خوب و اندیشه و تفکر اسلامی وی متعجب بوده که او این اخلاق خوب و پسندیده را از کجا آورده . با اولین برخورد، همه مجذوب وی شده و دوستی بین ایشان پدید می‌آورد. خاطرات شیرین و جذاب بسیاری از وی از زبان دوستان و اطرافیانش وجود دارد.

   اكبر صحرایى سال ۱۳۷۸ با تالیف مجموعه داستان "كانال مهتاب" به دنیاى حرفه‌اى نویسندگى وارد شد.
«هزار و نه»، «خمپاره هاى خواب آلود»، «پرونده ۳۱۲» و مجموعه داستان «آنا هنوز مى خندد» نام صحرایى را بین نویسندگان مطرح ساخت. صحرایى برنده جایزه قلم بلورین نهمین (۱۳۸۱) و سیزدهمین (۱۳۸۵) جشنواره مطبوعات ایران در بخش دفاع مقدس، برگزیده داستان كوتاه اولین دوره جایزه ادبى اصفهان (۱۳۸۲)، برگزیده داستان‌هاى جنگ سال ۱۳۸۲ به انتخاب انجمن قلم ایران و بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش هاى دفاع مقدس، برنده سرو بلورین پنجمین جشن فرهنگ فارس با مجموعه داستان طنز "خمپاره های خواب آلود" (۱۳۸۲)، برگزیده داستان كوتاه چهارمین (۱۳۸۴) و پنجمین (۱۳۸۵) همایش ادبى "سوختگان وصل" دانشگاه تهران و برگزیده اول رمان و مجموعه داستان دومین همایش "پاسداران اهل قلم" (۱۳۸۵) با رمان "پرونده ۳۱۲ " و مجموعه داستان "خمپاره خواب آلود" است.
"شمشاد و آرزوى چهارم"(رمان نوجوان) و "سامورائى جزیره مجنون" آثار در دست انتشار صحرایی است.
اكبر صحرایی با سه كتاب در نمایشگاه بیست ویكم كتاب تهران حاضر شد، كتاب‌های "خیابان پیر"، "كاش كمی بزرگ تر بودم" و "آنا هنوز هم می خندد".
مجموعه داستان "خیابان پیر" عنوان تازه ترین اثر "اكبر صحرایی" است كه توسط نشر شاهد راهی بازارکتاب شده است. این كتاب شامل 20 داستان كوتاه دفاع مقدسی از جمله "شب لعنتی"،"عطر فروش"، "گریه"، "تلفن"، "چشمان عسلی"، "تاریخ"، "حمله"، "قانون" و "بی بی خاتون" است.
"كاش كمی بزرگ‌تر بودم" رمانی از اکبر صحرائی است در 27 فصل كه در انتشارت علمی فرهنگی به چاپ رسیده است. ماجرای این رمان درست در سوم خرداد، روز آزاد سازی خرمشهر به اوج و پایان می‌رسد. صحرایی از خرید امتیاز این اثر توسط سیما فیلم برای تبدیل به اثر سینمایی خبر داده است.
كتاب "آنا هنوز هم می‌خندد" اكبر صحرایی هم توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است. "آنا هنوز هم می‌خندد"، در قالب 44 داستان كوتاه، تدوین شده كه با هم پیوند دارند. موضوع این 44 داستان در حیطه جنگ، خانواده شهدا و دفاع مقدس است.

  کتابشناسی شهید سید عبدالرضا موسوی
هفدهم اردیبهشت، سالروز شهادت سردار شهید سیدعبدالرضا موسوی(1335 ـ 1361) است.\
 سید عبدالرضا موسوی 29 فروردین 1335 در خرمشهر به دنیا آمد. بعد از اخذ مدرک دیپلم و همزمان با کسب مقام نخست در کنکور اعزام به خارج از کشور، در رشته پزشکی دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد.
وی در اواخر سال 1355 به دلیل فعالیت سیاسی از دانشگاه اخراج شد و به خرمشهر بازگشت و با شهید محمد جهان‌آرا به فعالیت‌های سیاسی مشغول شد. پس از پیروزی انقلاب و بعد از تأسیس سپاه پاسداران خرمشهر مسوول عملیات این سپاه بود.
موسوی از نخستین روز جنگ صدام با ایران در کنار شهید محمد جهان‌آرا و رزمندگان به دفاع از خرمشهر پرداخت. پس از شهادت جهان‌آرا، وی فرماندهی سپاه خرمشهر را به عهده گرفت. او با هفت ماه فعالیت مستمر، نیروهای پاسدار و بسیجی را در یگان تازه تأسیسی به نام «تیپ 22 بدر خرمشهر» سازماندهی کرد. ولی پیشنهاد فرماندهی این تیپ و هر گونه مسوولیت رسمی دیگر را نپذیرفت و به عنوان نیروی ساده در نبرد آزادسازی خرمشهر شرکت کرد.
عبدالرضا موسوی روز هفده ارد‌یبهشت سال 1361 در مرحله سوم عملیات بیت‌المقدس به شهادت رسید.
 

محمدجواد جزینی در سال 1344 در روستای درچه اصفهان به دنیا آمد. مدرك فوق دیپلم روانشناسی با گرایش تربیتی را از دانشگاه شهید بهشتی گرفت و در رشته ادبیات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصیل كرد. او دوره «نویسندگی داستان كوتاه» را به شكل غیر حضوری در دانشگاه ics آمریكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان نویسی ایران بوده است.
از جمله آثار محمد جواد جزینی كه در زمینه دفاع‌مقدس است، می‌توان به: ای‍ل‌ ب‍ی‌س‍وار(1376) و خ‍داح‍اف‍ظ ق‍ه‍رم‍ان‌:
ب‍ر اس‍اس‌ زن‍دگ‍ی‌ ش‍ه‍ی‍د م‍ح‍م‍دح‍س‍ی‍ن‌ م‍ح‍م‍دی‍ان‍ی‌(1385)تابستان پر ماجرا. مجموعه داستان  / آب باد آتش . مجموعه داستان  اشاره كرد.

قصه ای از محمدجواد جزینی

ماه روز و كبوترها
گربه سیاه میرزانشسته بود زیر سایه اطلسی ها و خیره بود به حوض .صدای سرفه میرزا از توی دالان می آید. مصیب هنوز پس خرپشته آواز م’ خواند.گنگ و نامفهوم.
ماه روز از حوض بیرون می آیدبیرون . طره خیس گیسویش تاب خورد روی پیشانی. می دود طرف پنج دری . برهنه و آبچكان. كبوترهای روی هره پر می زنند و گربه سیاه میرزا نیم خیز می شود كه بگریزد.

كتاب"كوه روی شانه‌های درخت"، داستان پسری 18 ساله به نام نادر علیزاده است كه در انقلاب نقش فعالی داشته و به‌خاطر فعالیت گسترده گروهك‌های ضد انقلاب، به صورت نامحسوس وارد حزب دموكرات شده و اطلاعات آنان را به سپاه ارومیه گزارش می‌دهد.
"نادر"، روزی از نقشه یك عملیات بر ضد شهر ارومیه خبردار می‌شود و با هماهنگی او در یك موقعیت مناسب، تمام سران حزب دموكرات به دام می‌افتند. اما نادر توسط ضدانقلاب دستگیر می‌شود و به شهادت می‌رسد.
 نرگس آبیار  گفت:: این یك داستان واقعی است و چون خودم در آن زمان حضور نداشتم، سعی كردم از افراد حاضر در ماجرا اطلاعات كسب كنم و نتیجه، احساس رضایت از كتاب چاپ شده است.

 12 اردیبهشت، سالروز شهادت استاد مرتضی مطهری (1298 - 1358) و به همین مناسبت روز معلم است. تاکنون کتاب‌های مهم و متعددی درباره شهدای معلم منتشر شده‌است.
 مهم‌ترین کتاب‌هایی که تاکنون درباره زندگی‌نامه و خاطرات شهدای معلم منتشر شده‌اند، عبارتند از:

كتابشناسی شهدای معلم

12 اردیبهشت، سالروز شهادت استاد مرتضی مطهری (1298 - 1358) و به همین مناسبت روز معلم است. تاکنون کتاب‌های مهم و متعددی درباره شهدای معلم منتشر شده‌است.
 مهم‌ترین کتاب‌هایی که تاکنون درباره زندگی‌نامه و خاطرات شهدای معلم منتشر شده‌اند، عبارتند از:

ـ صحیفه خون (جلد 1) / وزارت آموزش و پرورش / اداره کل آموزش و پرورش (یزد) / 1362.
ـ بر شهد شهادت‏ / شاگردان شهید / خانواده شهید / 1363.
ـ صحیفه خون (جلد 2) / وزارت آموزش و پرورش / اداره کل آموزش و پرورش (یزد) / 1364.
ـ لاله‏های عشق‏آموز / هیئت تحریریه رشد معلم‏ / وزارت آموزش و پروش، سازمان پژوهش و برنامه‏ریزی آموزشی / 1365.
ـ تا مرز دیدار / محمد شکوهی/ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، معاونت تبلیغات ستاد مرکزی، تبلیغات جبهه و جنگ‏ / 1367.
ـ شمع شبستان وفا (دفتر 4) / حمید قلندری (بردسیری) / مؤسسه فرهنگی آفرینه‏ / 1376.

  هشتم اردیبهشت، سالروز شهادت خلبان علی‌اکبر قربان‌شیرودی (1334 ـ 1360) است./
 علی‌اکبر قربان‌شیرودی دی‌ماه سال 1334 در قریه «بالا شیرود» واقع در حومه تنكابن به‌دنیا آمد.
شیرودی با اتمام تحصیلات متوسطه در سال 1351 وارد ارتش شد و پس از طی دوره مقدماتی خلبانی و دوره خلبانی بالگرد كبرا، با درجه ستوانیاری فارغ‌التحصیل شد.
وی در كرمانشاه و در زمان بازگشت امام خمینی(ره) به میهن نقش مهمی ایفا كرد و سرپرستی گروه گشت و حفاظت شهر كرمانشاه را بر عهده گرفت.
شیرودی پس از انقلاب از بنیان‌گذاران كمیته انقلاب اسلامی در كرمانشاه بود.
وی با شروع جنگ تحمیلی ساعتی از جبهه فاصله نگرفت و بارها بالگردش مورد اصابت گلوله‌های ارتش متجاوز صدام قرار گرفت.
علی‌اکبر قربان‌شیرودی با دارابودن بالاترین ساعت پرواز جنگی در جهان، ارتفاعات غرب كشور را جولانگاه خویش قرار داده بود و سرسختانه می‌جنگید.
خلبان شیرودی هشتم اردیبهشت سال 1360 در قره‌بلاغ دشت‌ذهاب پس از انهدام چندین تانك ارتش متجاوز صدام، مورد اصابت قرار گرفت و به شهادت رسید.

ششم اردیبهشت و همزمان با سالروز شهادت حجت‌الاسلام مهدی شا‌ه‌آبادی، سالروز گرامیداشت شهدای روحانی نامگذاری شده است./
 مهم‌ترین کتاب‌هایی که تاکنون درباره شهدای روحانیت در دوران دفاع مقدس منتشر شده‌اند، عبارتند از:

کتابشناسی شهدای روحانی

ششم اردیبهشت و همزمان با سالروز شهادت حجت‌الاسلام مهدی شا‌ه‌آبادی، سالروز گرامیداشت شهدای روحانی نامگذاری شده است./
 مهم‌ترین کتاب‌هایی که تاکنون درباره شهدای روحانیت در دوران دفاع مقدس منتشر شده‌اند، عبارتند از:

ـ شهدای روحانیت شیعه در یکصد ساله اخیر (جلد 1) / علی ربانی خلخالی / پیام اسلام‏ / 1361.
ـ شهدای روحانیت‏ (جلد 2) / حوزه علمیه قم، دفتر تبلیغات اسلامی / 1362.
ـ شهدای روحانیت‏ (جلد 3) / حوزه علمیه قم، دفتر تبلیغات اسلامی / 1362.
ـ شهدای روحانیت شیعه در یکصد ساله اخیر (جلد 2) / علی ربانی خلخالی / 1362.
ـ روحانیون شهید شیراز/بنیاد شهید انقلاب اسلامی،واحد فرهنگی/ 1362.
ـ شهدای روحانیت‏ (جلد 4) / حوزه علمیه قم، دفتر تبلیغات اسلامی / 1364.
ـ شهدای روحانیت‏ (جلد 5) / حوزه علمیه قم، دفتر تبلیغات اسلامی / 1364.
ـ محو جمال دوست‏ / گروهی از طلاب رزمنده زرند کرمان‏ / سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی و بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس‏ / 1374.
ـ سخن شمع خاتم‏ / تیپ مستقل 83 امام جعفر صادق (ع) / سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نیروی زمینی / 1374.

  چاپ سوم دو رمان‌ علی مؤذنی با نام‌های "ظهور" توسط انتشارات نیستان و "نه آبی نه خاكی" توسط انتشارات سوره مهر منتشر شد.
علی مؤذنی  درباره آثار برگزیده خودگفت: كتاب"ملاقات در شب آفتابی" سال 1376 اثر برگزیده شد و در سال 1385به چاپ ششم رسید.
 كتاب"ملاقات در شب آفتابی" درباره خاطرات جانبازی است كه در میان نوشته‌های خود، از دو جانباز دیگر كه از همسنگرانش بودند،‌ یاد می‌كند.
 مؤذنی همچنین درباره كتاب"قاصدك" گفت: این كتاب در قالب داستان كوتاه نوشته شده و در سال 1373 مورد تجلیل واقع شد.
مؤذنی، آثار برگزیده دیگری هم دارد. وی درباره انگیزه خود از نوشتن داستان دفاع مقدس گفت: در دهه 70 احساس خاصی نسبت به رزمنده‌ها، شهدا، جانبازان و خانواده‌های آنها داشتم. پس دست به قلم شدم تا درباره كسانی كه به خاطر آرمان‌هایشان به جبهه‌ رفتند بنویسم و از آنها قدردانی كنم.
 در حال حاضر مشغول نوشتن دو فیلمنامه "ملیكا" و "روایت انجیل برنابا از مسیح" هستم كه خارج از موضوع دفاع مقدس است.

  چاپ هشتم رمان «سفر به گرای 270 درجه» نوشته احمد دهقان  در 264 صفحه و قطع رقعی، از سوی انتشارات سوره مهر روانه بازار كتاب شد.
 رمان «سفر به گرای 270 درجه» حکایت ناصر، رزمنده‌ای جوان است که مشق و درس را رها می‌کند و به همراه دوستش علی روانه منطقه جنگی جنوب می‌شود. ناصر در آنجا ضمن دیدار مجدد با دوستان سابقش، برای یک عملیات مهم آماده می‌شود. در حین عملیات بسیاری از دوستانش شهید و مجروح می‌شوند و خود او نیز که جراحتی سطحی برداشته است، به پشت خط می‌آید و بعد از چند روز به شهر خود بازمی‌گردد و زندگی عادی را از سر می‌گیرد. اما با دریافت تلگراف رسول (دوست نوجوان رزمنده‌اش که خبر از عملیات قریب‌الوقوع می‌دهد) خود را آماده بازگشت به منطقه می‌کند.
«سفر به گرای 270 درجه» روایتی ملموس و صادقانه از زندگی در جنگ است كه بر پایه حوادث عینی شكل گرفته است و راوی با رابطه صمیمانه‌ای كه در طول رمان با مخاطب برقرار می كند، وقایع را به تصویر می‌كشد.
 

   رمان «بوومه شین» نوشتة محمدعلی قاسمی در شمارگان 5000 نسخه توسط نشرصریر به قیمت 20000 ریال و در 227 صفحه درسال 1385 منتشرگردید.
«طنین تازه ای می وزید انگار. شبیه همان صدایی كه از دهانة«دوزلة» ایلیاتی قومی كهنسال به گوش می رسد. نرمه بادی می وزید و با خود بازتاب صدای سیال موسیقی بومی ای را به همراه داشت كه از آن سوی هزاره ها به این سوی زمان وزیدن گرفته بود. باد انگار، نامه رسانی بود كه اسب وحشی خود را هی می كرد و به تاخت می آمد. نامه ای بود با باد كه «ویر» گذشته را نشان می داد: نه! كاك«ناصر» عزیز این طور نبود! حداقل این طورها كه می گویند نبود! حالا كه من، یا بهتر بگویم كه ما نیستیم و داستان رنج و آوارگی مان را به گوش تو رسانده اند، می خواهم گوشه ای از واقعیت ها را بگویم. می خواهم نامه ای برایت بنویسم، نامه ای بر پوست آسمان و با قلم ابر. كاغذ نامه ام برای آن از جنس آسمان است كه ما هیچ وقت آسمانی آبی و یكرنگ كه مال همه باشد، نداشته ایم. قلمی از جنس ابركه كلمات در آن بر پوست آسمان سر می خورند، برای آن است كه گریه های ناتمام ما را برتو بگریند. نمی دانم ازكجا باید شروع كنم؟ ما چند نفربودیم كاك«ناصر» ! چندنفركه شكل لباس هامان مثل هم بود، اما زمان ورود به آنكارا همه شان را عوض كردیم. آنجا از رنگ وشكل لباس ها واهمه داشتند، یا شاید ما می ترسیدیم….» و رمان این گونه پایان می یابد: «آه كاك«ناصر» عزیز! اینجا، كناراین قایق واژگون شده، و برفراز این دریای درد، همه با آن نگاه های اشكبار و چهره های غرق درخون وخستگی، تنهایی خود را به مویه نشسته اند.

  مرزی بین خیال و واقعیت: رمان «عقرب روی پله های راه آهن اندیمشك یا از این قطار خون می چكد قربان!» نوشتة حسین مرتضائیان آبكنار در سال 1385  توسط نشرنی به تیراژ2200 نسخه و در83  صفحه منتشرگردید.
 شخصیت اصلی داستان(مرتضی) در مسیر جبهه تا اندیمشك با سفری غیر واقعی و مناظری ذهنی رو به روست. مرتضی كه به تازگی خدمت سربازی اش را تمام كرده است، هنوز درتوهم دوران خدمت سربازی به سر می برد و اتفاقاتی كه در آنجا برایش افتاده است. درواقع راوی داستان(یعنی مرتضی)یك رزمنده ترخیص شده موجی است كه تصاویر برای او درهم ریخته است و او گاه درك درستی از واقعیت و توهم ندارد. به طوری كه حتی به نظرش با فرماندهان شهید جنگ رو به رو می شود، انگار مرتضی در برزخ زندگی و شهادت گیركرده است. از دیگر سو، او بعد از شهادت دوست صمیمی اش سیاوش ـ كه دچار لكنت زبان است ـ با او احساس همذات پنداری دارد و گاه احساس می كند كه سیاوش همراه اوست وگاه حتی با شخصیت او درهم می آمیزد؛ چنانكه درپایان داستان شاهد این ماجرا هستیم:«چشم باز كرد و دژبانی را دید كه باتوم به دست بالای سرش ایستاده .
ـ مال كدوم گروهانی؟
دژبان سر باتوم را آهسته می زد به ستونی كه او بهش تكیه داده بود.
ـ م م من … ش ش ش شهید ش شده ام!»

   رمان گردان چهار نفره که تشکیل شده از چهار عدد پسر به نام‌های: ناصر، علی، سعید و حسن و همه ماجراهایش از خط اول تا خط آخر در خودِ خود جبهه‌ جنگ می‌گذرد، آن هم زیر رگبار مسلسل و توپ و تانک و همه‌ این جور چیزها، پسرانه است.
 اتفاقاً، ادبیات و رمان و داستان بهترین فرصت است برای سرک کشیدن؛ برای فضولی کردن و برای راضی کردن حس کنجکاوی. در واقعیت و در هیچ کجای دنیا، نمی‌شود وارد یک جمع پسرانه شد؛ از نزدیک آنها را تماشا کرد و یواشکی به حرف‌هایشان گوش داد. آن هم وقتی فقط خودشان هستند و خودشان. و هیچ غریبه‌ای از جنس دیگر در میانشان نیست تا رعایت مصلحت کنند و جور دیگری حرف بزنند و عمل کنند.
 اصلاً کار رمان و داستان، همین سرک کشیدن است به جاهایی که نمی‌شود و نمی‌گذارند و نمی‌توانیم واردش بشویم. آیا در واقعیت می‌شود یک دختر وارد یک دبیرستان پسرانه شود، در کلاس‌ها حضور داشته باشد،  در بازی‌ها و دعواهایشان. اگر هم بشود، فضا کاملاً تغییر می‌کند.
اما رمانی مثل «شکلات» از «رابرت کورمیه»، دست تک تک ما را می‌گیرد و می‌برد به مسافرت ذهنی. کار رمان همین است؛ بدون این که کسی تو را ببیند، می‌برد تو را به مرکز آن واقعه. به درون آن رابطه‌ها. گردان چهار نفره هم با خواننده‌اش تقریباً همین کار را می‌کند. یا مثل «پائولا فاکس» نویسنده رمان‌های «گربه‌ یک چشم»، «تصویر ایوان»، «دهکده‌ ساحلی»، «اتان خوب»، «پسر چهره سنگی» و... که بیشتر از رابرت کورمیه در شکلات از پس این کار برآمده است.
   احمد دهقان، نویسنده رمان گردان چهارنفره، در کتاب‌های دیگرش که برای بزرگ‌ترها نوشته، همین کار را کرده، اما اینجا احتمالاً به خاطر گل روی شما نوجوانان، کمی تا قسمتی واقعیت را تغییر داده است. حتماً متوجه شده شما از هیجان و ماجراجویی خوشتان می آید؛ قهرمان هایی آفریده كه شجاعانه  می‌زنند به دل دشمن. با هم رودررو می‌شوند.
سلام و علیک می‌کنند. از کنار هم می‌گذرند. جلوتر می‌روند، وارد سنگرهای دشمن می‌شوند. با هم خوش و بش می‌کنند. و بعد تازه آنجا را منفجر می‌کنند و بعدترش فرار می‌کنند و همه چیز  حتی سعیدجان زخمی را هم نجات می‌دهند. تازه کجایش را دیده‌ای؛ ناصرجان، بلدرچین‌ها را هم نجات می‌دهد از دست سگ‌های وحشی و درنده. و با هم یک جشن بلدرچینی می‌گیرند.