وارث:                                                                                                                           
شب اول


روضه حاج مهدی معینی


مداحی حاج تقی قربانی


مداحی حسین عباسی


مداحی علیرضا معینی

بقیه در ادامه مطلب 

وارث: مراسم عزاداری شب نهم محرم با سخنرانی حجت الاسلام قرنی در مسجد حضرت مهدی علیه السلام برگزار شد.

در ادامه متن سخنان حجت الاسلام قرنی را می خوانید:

در زیارات معتبره حرف اصلی زیارت خود امام است نه قبر امام. در زیارت جامعه کبیره فقط یک کلمه اسم قبر درش آمده است و بقیه ترسیم سیمای انسان کامل و ترسیم سیمای امام و مقامات امامت با ابعاد وجودی مختلف است که یک دنیا حرف دارد و هر کدام از این ها ترسیم مقام اهل بیت عصمت و طهارت علیه السلام است و حرف اصلی زیارت اینها است و زیارت قبور هم خوب است ولی حرف اصلی و مرتبه بالاتر این است که در زیارت امام رضا علیه السلام آشنایی و شناخت با خود امام رضا علیه السلام است که این شناخت در انسان بروز و ظهور پیدا می کند.

بقیه در ادامه مطلب

اندوهگين، غمگين، گرفته.از لقبهاي سيد الشهدا عليه السلام که در حديث امام باقر «ع‏» آمده است: «ان الحسين... قتل مظلوما مکروبا».[1] .


پی نوشتها :
[1] کامل الزيارات، ص 168.

http://www.ashoora.ir

ستمديده، از لقبهاي سيد الشهداست که اغلب با نام او همراه است: يا حسين مظلوم، در زيارتنامه‏ها و احاديث، تکيه بر روي اين لقب براي بيان ظالم بودن حکومت اموي وسپاهي است که در کربلا آن حضرت را به شهادت رساندند.هر چند آنان مي‏کوشيدند تا خود را تبرئه کنند و گناه کشته شدن را به گردن خود امام بيندازند، ولي مظلوميت آن شهيد، همواره مثل پرچمي در اهتزاز بوده است.
در حديث امام باقر «ع‏» است: «ان الحسين صاحب کربلا قتل مظلوما مکروبا عطشانا لهفانا»[1] و در برخي تفاسير، آيه‏ «و من قتل مظلوما فقد جعلنا لوليه سلطانا» (اسراء/33) به ‏شهادت آن حضرت تفسير شده است.[2] و همچنين آيه‏ «و سيعلم الذين ظلموا اي منقلب ‏ينقلبون‏» (شعراء/225) به مظلوميت اهل بيت تاويل گشته است.[3] آيه‏ «اذن للذين يقاتلون‏ بانهم ظلموا» (حج/39) نيز طبق روايات، درباره حسين بن علي‏ «ع‏» است که يزيد در پي‏کشتن او بود تا آنکه مظلومانه شهيد شد.امام صادق‏ «ع‏» نيز در حديثي امام زمان‏عليه السلام را خونخواه حسين‏ «ع‏» معرفي مي‏کند.[4] و درباره آيه‏ «اسروا النجوي الذين ‏ظلموا» (انبياء/3) روايت است که: «الذين ظلموا آل محمد حقهم‏».[5] مظلوميت ‏ابا عبدالله‏ «ص‏» و ائمه، شيعه را همواره در مسير ظلم‏ستيزي و آمادگي براي جانبازي در رکاب انتقام ‏گيرنده خون شهداي مظلوم کربلا، حضرت مهدي‏ «ع‏» قرار مي‏دهد و کينه ‏ظالم را در دلها مي‏پروراند.افراشتن پرچم مظلوميت آل الله، محور تجمع و تشکل همه ‏مظلومان و ستمديدگان تاريخ بر محور امام مظلومان است.


پی نوشتها :
[1] کامل الزيارات، ص 168.
[2] تفسير «البرهان‏»، سيد هاشم بحراني، ج 2، ص 418.
[3] همان، ج 3، ذيل آيه فوق.
[4] بحار الانوار، ج 24، ص 224.
[5] همان، ص 226.

http://www.ashoora.ir

از القاب امام حسين عليه السلام‏ «مصباح الهدي‏» است.بيش از چهل لقب براي‏ سيد الشهدا «ع‏» نقل شده است.[1] که يکي از آنها مصباح هدايت و کشتي نجات است.درحديث است از رسول خدا «ص‏» که در سمت راست عرش الهي نوشته است: «ان الحسين ‏مصباح الهدي و سفينة النجاة‏».[2] غير از مقام امامت آن حجت الهي، در شيوه زندگي و الهام‏بخشي راه و رسم جهاد و شهادت نيز، آن حضرت راهنماي بشر است و در غرقاب هستي‏ و طوفانهاي اجتماعي، کشتي نجات بخشي است که هر کس به ولاي او چنگ زند، از امواج بيديني و ذلت نجات يافته به ساحل عزت و کرامت مي‏رسد.چراغ حسيني در شب ‏تاريک تاريخ، همواره درخشان بوده و «راه‏» نشان داده است.


پی نوشتها :
[1] مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 78.
[2] سفينة البحار، ج 1، ص 257، ناسخ التواريخ، ص 57.

http://www.ashoora.ir

کشته اشکها.از لقبهاي سيد الشهدا «ع‏» است.شهيدي که هم يادش گريه آور است وهم اشک ريختن در سوک او ثواب دارد و موجب احياي عاشوراست.امامان نيز توصيه‏فراوان بر عزاداري و گريستن بر مصائب آن حضرت داشته‏اند.روايت از امام حسين‏ «ع‏»
است که: «انا قتيل العبرات‏»[1] من کشته اشکهايم.در حديث ديگري فرموده است: «اناقتيل العبرة، لا يذکرني مؤمن الا استعبر»[2] من کشته اشکم.هيچ مؤمني مرا ياد نمي‏کند، مگر آنکه اشک در چشمانش مي‏آيد.اين صفت، در زيارتنامه‏ها هم براي آن شهيد کربلا آمده‏است، از جمله: «و صل علي الحسين المظلوم، الشهيد الرشيد، قتيل العبرات و اسير الکربات...».[3] .


پی نوشتها :
[1] منتهي الامال، محدث قمي (چاپ هجرت)، ج 1، ص 538، اثبات الهداة، ج 5، ص 198، (عبارت آن قتيل العبرة‏است).
[2] امالي، صدوق، ص 118، مناقب، ابن شهرآشوب، ج 4، ص 87.
[3] مفاتيح الجنان، ص 460 (زيارت مخصوص اول).

http://www.ashoora.ir

کشته اشکها.از لقبهاي سيد الشهدا «ع‏» است.شهيدي که هم يادش گريه آور است و هم اشک ريختن در سوک او ثواب دارد و موجب احياي عاشوراست.امامان نيز توصيه ‏فراوان بر عزاداري و گريستن بر مصائب آن حضرت داشته‏اند.روايت از امام حسين‏ «ع‏» است که: «انا قتيل العبرات‏»[1] من کشته اشکهايم.در حديث ديگري فرموده است: «اناقتيل العبرة، لا يذکرني مؤمن الا استعبر»[2] من کشته اشکم.هيچ مؤمني مرا ياد نمي‏کند، مگر آنکه اشک در چشمانش مي‏آيد.اين صفت، در زيارتنامه‏ها هم براي آن شهيد کربلا آمده‏ است، از جمله: «و صل علي الحسين المظلوم، الشهيد الرشيد، قتيل العبرات و اسير الکربات...».[3] .


پی نوشتها :
[1] منتهي الامال، محدث قمي (چاپ هجرت)، ج 1، ص 538، اثبات الهداة، ج 5، ص 198، (عبارت آن قتيل العبرة‏است).
[2] امالي، صدوق، ص 118، مناقب، ابن شهرآشوب، ج 4، ص 87.
[3] مفاتيح الجنان، ص 460 (زيارت مخصوص اول).

http://www.ashoora.ir

از القاب سيد الشهدا، که تشنه در کربلا به شهادت رسيد.اين تعبير در روايات، تواريخ‏ و زيارتنامه‏ها درباره آن امام آمده است.از جمله در حديث امام باقر «ع‏» است: «ان ‏الحسين... قتل مظلوما مکروبا عطشانا».[1] امام سجاد «ع‏» نيز که براي ياري بني اسد در دفن‏پيکر امام حسين و شهدا آمد، پس از دفن امام تشنه کام، بر روي قبر او نوشت: «هذا قبرالحسين بن علي بن ابي طالب الذي قتلوه عطشانا غريبا.»[2] همين تشنگي و شهادت جانسوز او و ياران و فرزندانش، قوي‏ترين عامل تحريک عواطف و همدل ساختن انسانهاي با وجدان با عاشورائيان بوده است.


پی نوشتها :
[1] کامل الزيارات، ص 168.
[2] حياة الامام الحسين، ج 3، ص 325.

http://www.ashoora.ir

امام سوم شيعيان، شهيد کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا بر محور فداکاري و جانفشاني آن حضرت شکل گرفت و تاريخ بشري را سرشار از حماسه و ايثار کرد و درس آزادگي و عزت به انسان داد و با خون خويش که در کربلا ريخت، درخت اسلام ‏آبياري شد و امت مسلمان بيدار گشت.
در معرفي آن امام، بايد کتابي قطور نوشت، ليکن در اينجا فشرده‏اي از زندگي آن ‏حضرت را مي‏خوانيد: امام حسين‏ «ع‏» در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد.رسول خدا «ع‏» نام اين فرزند زهرا «ع‏» را «حسين‏» نهاد.وي مورد علاقه شديد پيامبر خدا «ع‏» بود و آن حضرت درباره او فرمود: «حسين مني و انا من حسين...» و در آغوش ‏پيامبر بزرگ شد.هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود.در دوران پدرش علي بن‏ابي طالب‏ «ع‏» نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و... از صفات برجسته اين حجت ‏الهي بود.در دوران خلافت پدرش، در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ‏ «جمل‏»، «صفين‏» و «نهروان‏» شرکت داشت.

بقیه در ادامه مطلب