امام سوم شيعيان، شهيد کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا بر محور فداکاري و جانفشاني آن حضرت شکل گرفت و تاريخ بشري را سرشار از حماسه و ايثار کرد و درس آزادگي و عزت به انسان داد و با خون خويش که در کربلا ريخت، درخت اسلام ‏آبياري شد و امت مسلمان بيدار گشت.
در معرفي آن امام، بايد کتابي قطور نوشت، ليکن در اينجا فشرده‏اي از زندگي آن‏ حضرت را مي‏خوانيد: امام حسين‏ «ع‏» در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد.رسول خدا «ع‏» نام اين فرزند زهرا «ع‏» را «حسين‏» نهاد.وي مورد علاقه شديد پيامبرخدا «ع‏» بود و آن حضرت درباره او فرمود: «حسين مني و انا من حسين...» و در آغوش ‏پيامبر بزرگ شد.هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود.در دوران پدرش علي بن‏ابي طالب‏ «ع‏» نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و... از صفات برجسته اين حجت‏الهي بود.در دوران خلافت پدرش، در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ‏ «جمل‏»، «صفين‏» و «نهروان‏» شرکت داشت.

بقیه در ادامه مطلب

امام سوم شيعيان، شهيد کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا بر محور فداکاري و جانفشاني آن حضرت شکل گرفت و تاريخ بشري را سرشار از حماسه و ايثار کرد و درس آزادگي و عزت به انسان داد و با خون خويش که در کربلا ريخت، درخت اسلام‏ آبياري شد و امت مسلمان بيدار گشت.
در معرفي آن امام، بايد کتابي قطور نوشت، ليکن در اينجا فشرده‏اي از زندگي آن ‏حضرت را مي‏خوانيد: امام حسين‏ «ع‏» در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد.رسول خدا «ع‏» نام اين فرزند زهرا «ع‏» را «حسين‏» نهاد.وي مورد علاقه شديد پيامبرخدا «ع‏» بود و آن حضرت درباره او فرمود: «حسين مني و انا من حسين...» و در آغوش ‏پيامبر بزرگ شد.هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود.در دوران پدرش علي بن‏ابي طالب‏ «ع‏» نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و... از صفات برجسته اين حجت‏الهي بود.در دوران خلافت پدرش، در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ‏ «جمل‏»، «صفين‏» و «نهروان‏» شرکت داشت.

بقیه در ادامه مطلب

از معروفترين لقبهاي حسين بن علي‏ «ع‏» که در روايات و زيارتنامه‏ها از زبان ائمه‏ «ع‏» بيان شده است، به معناي سرور و سالار شهيدان.امام صادق‏ «ع‏» به‏ «ام سعيد احمسيه‏» که‏مرکبي کرايه کرده بود تا در مدينه سر قبور شهدا برود، فرمود: آيا به تو خبر دهم که سرور شهيدان (سيد الشهدا) کيست؟گفت: آري.فرمود: حسين بن علي است.پرسيد: او سيد الشهداست؟فرمود: آري... [1] اين لقب، ابتدا مخصوص حضرت حمزه، عموي پيامبر خدا بود که در جنگ احد به شهادت رسيد.اما حماسه و ايثار ابا عبدالله‏ «ع‏» چنان بود که اورا بر همه شهيدان برتري و سروري داد و شهداي کربلا را نيز بر ديگر شهيدان فضيلت ‏بخشيد و اين سيادت و برتري در عرصه قيامت هم مشهود خواهد بود.پيامبر خدا يک بار که به نقل از جبرئيل، از شهادت فرزندش خبر مي‏داد، از جمله دعايش درخواست مقام ‏سيد الشهدايي براي حسين بود: «اللهم فبارک له في قتله و اجعله من سادات الشهداء».[2] ميثم تمار نيز در سخناني که با «جبله مکيه‏» داشت، اين تعبير را درباره آن حضرت گفت: «ان الحسين بن علي سيد الشهداء يوم القيامة‏».[3] .


پی نوشتها :
[1] بحار الانوار، ج 98، ص 36.
[2] عوالم (امام حسين)، ص 118.
[3] همان، ص 348، بحار الانوار، ج 45، ص 203.

http://www.ashoora.ir

سبط، به معناي نواده است.از لقبهاي امام حسين، «سبط محمد النبي‏»[1] و سبط النبي‏ است. امام حسين‏ «ع‏» سبط اصغر پيامبر و امام مجتبي، سبط اکبر ناميده مي‏شود.سبط منتجب هم گفته شده است.به اين دو نواده عزيز رسول خدا، «سبطين‏» هم در روايات و زيارتنامه‏ها اطلاق مي‏شود: «السلام عليکما يا سبطي نبي الرحمة و سيدي شباب اهل‏الجنة‏».[2] .


پی نوشتها :
[1] بحار الانوار، ج 45، ص 244.
[2] زيارتنامه حضرت معصومه‏ «ع‏» در مفاتيح الجنان.

http://www.ashoora.ir

امام سوم شيعيان، شهيد کربلا و خون خدا، که نهضت عاشورا بر محور فداکاري و جانفشاني آن حضرت شکل گرفت و تاريخ بشري را سرشار از حماسه و ايثار کرد و درس آزادگي و عزت به انسان داد و با خون خويش که در کربلا ريخت، درخت اسلام‏ آبياري شد و امت مسلمان بيدار گشت.
در معرفي آن امام، بايد کتابي قطور نوشت، ليکن در اينجا فشرده‏اي از زندگي آن‏ حضرت را مي‏خوانيد: امام حسين‏ «ع‏» در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد.رسول خدا «ع‏» نام اين فرزند زهرا «ع‏» را «حسين‏» نهاد.وي مورد علاقه شديد پيامبر خدا «ع‏» بود و آن حضرت درباره او فرمود: «حسين مني و انا من حسين...» و در آغوش‏پيامبر بزرگ شد.هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود.در دوران پدرش علي بن‏ابي طالب‏ «ع‏» نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و... از صفات برجسته اين حجت‏الهي بود.در دوران خلافت پدرش، در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ‏ «جمل‏»، «صفين‏» و «نهروان‏» شرکت داشت.

بقیه در ادامه مطلب

از القاب سيد الشهدا «ع‏» که در زيارتنامه خطاب به آن حضرت گفته مي‏شود.يعني ‏خون خدا. در زيارت عاشوراست: «السلام عليک يا ثار الله و ابن ثاره‏» اين تعبير، در زيارتهاي ديگر نيز، از جمله زيارت مخصوص امام حسين‏ «ع‏» در اول رجب و نيمه رجب‏ و شعبان و زيارت امام حسين‏ «ع‏» در روز عرفه آمده است.[1] در زياراتي هم که امام‏ صادق‏ «ع‏» به عطيه آموخت، آمده است: «و انک ثار الله في الارض من الدم الذي لا يدرک‏ثاره من الارض الا باوليائک‏».[2] شدت همبستگي و پيوند سيد الشهدا با خدا به نحوي است‏ که شهادتش همچون ريخته شدن خوني از قبيله خدا مي‏ماند که جز با انتقام‏گيري و خونخواهي اولياء خدا، تقاص نخواهد شد.القاب ديگري نيز مانند قتيل الله، و وتر الله در زيارتنامه است که گوياي همين نکته است. «... بزرگترين لقب آن نجات ‏دهنده آخرين ‏انسان از اين رابطه ثار... «منتقم‏» است.انتقام چه چيز را مي‏گيرد؟ همه مي‏گويند انتقام‏ قاتلين سيد الشهدا، نه!انتقام ثاري که به گردن بني‏هابيل است...اگر غيرت و آگاهي وجود داشته باشد، تمام فضاي تاريخ ما پر از ضجه و دعوت خونخواهي ثارهاست.اما اين‏ ثارها، ثارهاي قبيله‏اي نيست، ثار الله است.اينها «ثار الله‏» هستند که بايد از قاتلين بني‏طاغوت گرفته شوند.حسين، وارث يکي از ورثه است که خودش بصورت يک ثار در آمد و فرزندش و باباش، اينها همه ثارهاي خدا هستند و پدر ثارهاي خدا و پسر ثارهاي‏خداست... هدف، انتقام کشيدن از «بني قابيل‏» است که آنهمه دستش به خون ثارهاي عزيز ما آغشته است... يا ثار الله و ابن ثاره‏».[3] .

بقیه در ادامه مطلب

از القاب سيد الشهدا «ع‏» که در زيارتنامه خطاب به آن حضرت گفته مي‏شود.يعني‏ خون خدا. در زيارت عاشوراست: «السلام عليک يا ثار الله و ابن ثاره‏» اين تعبير، درزيارتهاي ديگر نيز، از جمله زيارت مخصوص امام حسين‏ «ع‏» در اول رجب و نيمه رجب و شعبان و زيارت امام حسين‏ «ع‏» در روز عرفه آمده است.[1] در زياراتي هم که امام‏ صادق‏ «ع‏» به عطيه آموخت، آمده است: «و انک ثار الله في الارض من الدم الذي لا يدرک ثاره من الارض الا باوليائک‏».[2] شدت همبستگي و پيوند سيد الشهدا با خدا به نحوي است ‏که شهادتش همچون ريخته شدن خوني از قبيله خدا مي‏ماند که جز با انتقام‏گيري و خونخواهي اولياء خدا، تقاص نخواهد شد.القاب ديگري نيز مانند قتيل الله، و وتر الله در زيارتنامه است که گوياي همين نکته است. «... بزرگترين لقب آن نجات ‏دهنده آخرين ‏انسان از اين رابطه ثار... «منتقم‏» است.انتقام چه چيز را مي‏گيرد؟ همه مي‏گويند انتقام‏ قاتلين سيد الشهدا، نه! انتقام ثاري که به گردن بني‏هابيل است...اگر غيرت و آگاهي وجود داشته باشد، تمام فضاي تاريخ ما پر از ضجه و دعوت خونخواهي ثارهاست.اما اين ‏ثارها، ثارهاي قبيله‏اي نيست، ثار الله است.اينها «ثار الله‏» هستند که بايد از قاتلين بني‏طاغوت گرفته شوند.حسين، وارث يکي از ورثه است که خودش بصورت يک ثار در آمد و فرزندش و باباش، اينها همه ثارهاي خدا هستند و پدر ثارهاي خدا و پسر ثارهاي‏خداست... هدف، انتقام کشيدن از «بني قابيل‏» است که آنهمه دستش به خون ثارهاي عزيزما آغشته است... يا ثار الله و ابن ثاره‏».[3] .
عنوان مقدس‏ «ثار الله‏»، در ادبيات شعري و مرثيه، همچنان در زمينه کارهاي خطاطي، نقاشي، طراحي و پوستر هم جاي خاصي داشته و منبع الهام‏ بخش براي هنرمندان مکتبي‏ بوده است.حتي هنرمندان قالي‏باف هم از آن بهره و فيض برده‏اند.قالي‏ «ثار الله‏»، اثربرجسته استاد سيد جعفر رشتيان، نمونه‏اي از آن است.اين قالي که به مساحت 18متر مربع، در مدت 8 سال بافته شد، تداعي کننده عاشوراي حسيني است.در حاشيه فرش، نماي هفت‏ شهر مذهبي مسلمانان است و در متن آن، خيام سوخته در ميان شعله‏ها و درميان فرش، عبارت‏ «ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة‏» نقش بسته و فرياد سرخ‏ مظلوميت، در گره گره اين اثر ارزنده به گوش جان مي‏رسد.[4] اين نقاش و مينياتوريست درسال 1367 ش از دنيا رفت.


پی نوشتها :
[1] مفاتيح الجنان.
[2] بحار الانوار: ج 98، ص 148، 168، و 180.
[3] ثار، علي شريعتي، ص 18.
[4] کيهان فرهنگي، تيرماه 1367، ص 55.

http://www.ashoora.ir

از اوصافي است که در مراثي، براي سيد الشهدا «ع‏» به کار مي‏برند (ملقي ثلاثا بلا غسل ‏و لا کفن) و در روايت است که پيکر بي سر آن حضرت، بي غسل و کفن بر زمين افتاده بود «ملقي في الارض جثة بلا راس و لا غسل و لا کفن‏».[1] .

پی نوشتها :
[1] بحار الانوار، ج 45، ص 191.

http://www.ashoora.ir

از لقبهاي سيد الشهدا «ع‏» است که پنجمين نفر از «اصحاب کسا» است.پيامبر «ص‏» درخانه‏ «ام سلمه‏» بود که آيه‏ «انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهرکم‏ تطهيرا» (احزاب 33) نازل شد.رسول خدا، فاطمه و علي و حسن و حسين را جمع کرد و همه را زير يک کساء و عبايي قرار داد و چنين گفت: «اللهم هؤلاء اهل بيتي فاذهب عنهم‏ الرجس و طهرهم تطهيرا». شاعر در همين مورد گفته است:

ان النبي محمدا و وصيه
و ابنيه و ابنته البتول الطاهرة

اهل العباء و انني بولائهم
ارجو السلامة و النجا في الآخرة[1] .

حديث کسا نيز در مقام و فضيلت اين پنج تن وارد شده است.[2] .


پی نوشتها :
[1] الحسين في طريقه الي الشهادة، ص 112.
[2] درباره اصحاب کساء و مناقب و فضايلشان، ر.ک: بحار الانوار: ج 37، ص 35 تا 107.

http://www.ashoora.ir

http://www.ashoora.ir