موضوعات اصلي
معمولا براي هر چيزي كه ما مورد استفاده قرار ميدهيم، كاربردهاي خاصي تعريف شده است ولي اين، دليل بر بيمصرفبودن آن براي منظورهاي ديگر نيست.
شيشههاي سس در نقشهاي گوناگون
- جايي براي خردهريزها:
شيشه سس يكي از پركاربردترين شيشههاست؛ ميتوانيد آن ها را به عنوان جايي براي خردهريزهاي لوازم خياطي، لوازمالتحرير، لوازم فني و مانند اينها مورد استفاده قرار دهيد.
نمكداني براي پخت و پز:
با استفاده از ميخ بزرگ و چكش، سوراخهاي متعددي روي در شيشه سس ايجاد كرده و داخل آن را از نمك آشپزخانه پر كنيد. به اين ترتيب، يك نمكدان بزرگ براي نمك پاشيدن هنگام آشپزي فراهم خواهد شد.
ابتكار نيز ميتواند نقش مهم و تعيينكنندهاي داشته باشد. بهعنوان مثال، بسياري از مواد غذايي، از نوشيدنيها گرفته تا سسها، مرباها، خيارشور، ترشي و همچنين داروها در انواع و اقسام شيشهها با اندازههاي مختلف بستهبندي ميشوند و حداكثر كاربردي كه اغلب ما پس از مصرف محتويات داخل شيشهها از شيشه داريم، به عنوان ظرفي براي بستهبندي همين نوع مواد غذايي شامل مربا، ترشي، خيارشور و... است كه در خانه آماده ميشوند. در غير اين صورت، بيرون ريخته ميشوند.
در همين راستا، ابتدا به پركاربردترين آنها يعني شيشههاي سس ميپردازيم، سپس چند راهكار براي استفاده از بطريهاي شيشهاي ارائه ميكنيم: 
بوي پياز و خاصيت اشک آوري آن مربوط به مواد گوگردي موجود در آن است. زماني که پياز را برش ميدهيم سلولهاي پياز باز ميشوند. اين سلولها دو بخش دارند: بخش آنزيمي که به آليناز معروف است و بخش گوگردي. اگرچه ما معمولاً اشک آوري پياز را دوست نداريم و باعث ناراحتي ما ميشود، اين خاصيت پياز آن را در برابر موجودات ريز زندهٔ خارجي حفاظت مينمايد. البته روشهايي براي کاهش اشک آوري پياز وجود دارد. براي مثال: قرار دادن پياز در يخچال يا پوست کندن پياز در آب.
آنزيم آليناز، ترکيبات گوگردي پياز را تجزيه کرده و ترکيبات ناپايدار گوگردي ايجاد ميکند که به گاز فراري تبديل ميشوند. اين گاز که حاوي ترکيبات گوگردي است، وارد هوا ميشود و به چشم انسان ميرسد (البته ابتدا وارد مجراي بيني ميشود). در چشم انسان، اين گاز با آب واکنش نشان داده و اسيد سولفوريک توليد ميکند. اسيد سولفوريک، بر پايانههاي اعصاب چشم اثر کرده و سبب سوزش چشم ميشود. در نهايت در پاسخ به اين سوزش، غدد اشکي، اشک ترشح ميکنند که اين ماده گوگردي به همراه اشک از چشم خارج شود. قطرات اشک ميتوانند تنها چند ثانيه پس از برش پياز ظاهر شوند. 
زماني که پياز را داخل يخچال قرار ميدهيم، خنک شدن پياز، ترکيب اشک آور آن را ضعيف ميکند و ديگر پياز زياد اشک را در نميآورد.
همچنين زماني که پياز را زير آب پوست ميگيريم، بخش اعظم ماده اشک آور پياز با آب شسته ميشود و از خاصيت اشک آور بودن آن کاسته ميگردد.
خيس کردن پياز و دستانتان پيش از بريدن پيازهم مفيد به نظر ميرسد. با اين عمل، بخشي از گاز توليد شده با رطوبت دستان شما و همچنين رطوبت پياز، واکنش نشان داده و شدت سوزش چشم کمتر خواهد بود.
به علاوه نفس کشيدن تنها از راه دهان در طول پوست گرفتن و خرد کردن پياز هم روش خوبي است.
گل ها هدایای خاطره انگیزی هستند و خشک کردن آنها می تواند تا همیشه آن خاطره را برای ما زنده نگاه دارد. برای خشک کردن انواع گل با این مطلب همراه باشید.. گلهای جعفری و داودی را بهتر است با روش پرس کردن خشک نکنند بلکه آنها را در روی جعبه در هوای آزاد طوری که سر آنها بالا باشد خشک کنند. گلهایی از قبیل ژریرا، بنفشه، داودی مینیاتوری، مارگیرت، و همچنین گلها و برگهایی که ارتفاع و عمق کمتری دارند، را میتوان با روش پرس کردن، خشک کرد. در موقع چیدن گل، وسط آن را با دست فشار دهید تا برای پرس شدن آماده شود. اگر دستگاه پرس در دسترس نباشد میتوان از تعدادی کتاب سنگین برای این کار استفاده کرد. بسیاری از گیاهان را میتوان با مواد شیمیایی جاذب الرطوبه خشک کرد. مخصوصاً گیاهان حساس مانند ارکیده و لیلیوم که در مواد شیمیایی بهتر خشک میشوند.
روش پرس کردن گلها دستگاه پرس از دو صفحه ی نئوپان که دارای سوراخهایی در 4 طرف بوده تشکیل شده است که به وسیله ی پیچ و مهره روی هم بسته میشوند. در روش پرس کردن ابتدا گلها را در لای روزنامه قرار میدهیم. سپس آنها را بین دو صفحه دستگاه پرس میگذاریم و پیچ را محکم کرده تا گلها کاملاً تحت فشار باشند و خشک شوند. گلها را طوری بین روزنامه قرار دهید که فرم آن بهم نخورد و قسمت روی گل به طرف پایین باشد. 
موادی را که برای خشک کردن گلها بکار میبرند عبارت است از سیلیکا ژل، بُراز، نمک، اسید بوریک، زاج، آرد ذرت و شن. سبکترین و مناسبترین ماده شیمیایی براز است که برای کارهای هنری و خشک کردن گلها مورد استفاده قرار میگیرد که در داروخانهها موجود است. البته سیلیکا ژل را هم میتوان از داروخانه خریداری کرد.
برای خشک کردن گل توسط براز ابتدا مقداری از ماده را داخل ظرفی میریزیم و گل را به آرامی در روی آن قرار میدهیم. سپس مقداری براز را روی گل میپاشیم و هر از چند گاهی ظرف را تکان میدهیم تا براز کاملاً روی تمام گلبرگها را بپوشاند. .
از ديد شما پرده علاوه بر مشخصات نوع پارچه، رنگ، طرح و مدل پرده، هزينه، دوام و…به چه عوامل ديگري بستگي دارد؟ آيا تاكنون فكر كردهايد كه پنجرهاي با قاب و شيشه زيبا در خانه خود به كار بردهايد اما در طراحي دكوراسيون تمامي زيبايي آن را زير پردهاي ضخيم پوشاندهايد؟ پنجره علاوه بر اينكه چشم اندازي است به دنياي بيرون در دكور داخلي خانه نيز جايگاهي خاص دارد. به همان نسبت پوشش پنجره هم نقش مهمي در خلوتسازي حريم خصوصي خانواده و تنظيم نور آفتاب دارد. پوشش پرده ميتواند نمايانگر دكوراسيون اتاق باشد. شايد شما از دسته افرادي باشيد كه دوست دارند با آويختن پردههاي تور زينتي حال و هواي سبك روستيك فرانسوي را به خانه بياورند يا شايد ترجيح ميدهيد با آويختن پارچههاي لخت و مزين به تخته والان يا نقوش برجسته سبك كلاسيك و سنتي داشته باشيد.
شكلپذيري و انعطاف پردههاي پارچهاي
از بهترين ويژگيهاي پردههاي پارچهاي اين است كه آن ها نقش و رنگ را با خود به همراه ميآورند. اگر در انتخاب رنگ و اندازه پرده آگاهانه عمل كنيد ميتوانيد در اندازه پنجرهها تاثيرگذار باشيد يعني اگر اندازه پنجرههايتان با هم يكي نيست و هماهنگي چنداني بين آنها وجود ندارد ميتوانيد به كمك پرده آنها را هم اندازه و هماهنگ جلوه دهيد. در كنار بسياري از دكورهاي امروزي استفاده از پردههاي لخت و كم چين با والان ساده ميتواند بهترين انتخاب ممكن به حساب بيايد. در انتخاب پردههاي پارچهاي به اين موضوع فكر كنيد كه آن ها در برابر نور خورشيد و گرد و غبار تا چه حد مقاوم هستند. الياف ابريشمي، استات، نخ، نايلون و كتان از نوع اليافي هستند كه به سرعت به آفتاب واكنش نشان ميدهند. اليافي مانند پلي استر و اكريليك به راحتي با نور خورشيد كنار ميآيند و بادوامتر هستند البته آستر گرفتن پارچههاي پرده نيز به مقاومسازي پرده كمك ميكند. براي انواع پنجرههاي به اصطلاح فرانسوي كه معمولا به بيرون ميچرخند و باز ميشوند، بهتر است چوب پرده را به گونهاي انتخاب كنيد كه از دو طرف قاب پنجره بيرون بزند تا پرده هنگام جمعشدن در دو سوي پنجره از آن فاصله داشته باشد و در باز و بسته شدنش مشكلي ايجاد نكند. والانهاي پارچهاي با كمترين متراژ، بيشترين آراستگي را عرضه ميكنند. والانها بر زيبايي دكور اتاق و پنجره ميافزايند. استفاده از والانها باعث ميشود ريل پرده و نوار پرده در معرض ديد قرار نگيرد. تنوع بسيار در رنگ و طرح والانها وجود دارد كه آنها را با هر دكوري كاملا هماهنگ ميكند. پنجرههاي زاويهاي بعضي از پنجرهها در زاويهاي متفاوت قرار دارند. به اين نوع پنجرهها، پنجرههاي زاويهاي ميگويند. در اين سبك بهتر است براي هر دو پنجره يك نوع پوشش انتخاب كرد. به اين ترتيب با در نظر گرفتن زاويه دو ديوار و قرينهسازي پوشش دو پنجره، ميتوانيد فضاي بزرگتر و هماهنگي را خلق كنيد. اگر پردههاي مورد استفاده از آن نوعي باشد كه به يك طرف جمع ميشود، بهتر است در آن سمت پنجره جمع شوند كه از آن زاويه دورتر است. اندازه پرده كركره را ميتوانيد به دلخواه خود انتخاب كنيد و از رايجترين انواع آنها ميشود، به مدل «ميكرو» با عرض ۱۳ ميلي متر، پرده «ميني» با عرض ۲۶ ميليمتر و پردههاي پهن با پهناي ۵ سانتي متر اشاره كرد. پردههاي كركرهاي در انواع فلزي، چوبي، پارچهاي و وينيلي در دسترس قرار دارد. انواع كركرههاي افقي براي درها و پنجرههاي كشويي مناسب است. پردههاي كركرهاي به خوبي بسته و موجب صرفه جويي در انرژي ميشوند. بعضي از پردهها متعلق به سبك موسوم به پالاريان ميباشند، اين سبك پنجرهها در معماري سنتي ديده ميشود و هم در معماري مدرن. سبك پالاران از قديم براي ايجاد تفاوت و زيبايي بيشتر در طراحي فضاي داخلي خانه به كار ميرفته است. 
با وجود ماشين هاي ظرفشويي خودكاري كه اين روزها در اكثر خانهها وجود دارد و همه كارها را براي خانمها آسان ميكند، شايد شما هم يادتان رفته باشد كه چگونه بصورت دستي ظرف بشوييد.حالا خيلي سريع مراحل اين كار را براي شما دوره ميكنيم. گام يك: گام دو: گام سه: گام چهار: گام پنج: گام شش: گام هفت: گام هشت: گام نه: گام ده: گام يازده: گام دوازده: گام سيزده: گام چهارده:
توصيه و هشدار:
• قبل از اينكه قابلمههاي چرب را بشوييد، ابتدا ظروف شيشه اي را بشوييد.
سينك ظرفشويي را تميز كنيد.
سبد ظرف (جا ظرفي) را در قسمتي تميز روي پيشخوان كابينت قرار دهيد.
باقيمانده مواد غذايي درون ظرفها، قابلمهها و ماهيتابهها را بوسيله چاقو و يا كفگير پلاستيكي پاك كنيد.
ظرفهايي كه مواد غذايي از آنها پاك شده را در كنار ظروف شيشهاي، ظروف نقرهاي، قابلمهها و ماهي تابهها، نزديك سينك جمع كنيد.
سوراخ گير(توپي) سينك را سر جايش قراردهيد.
شير آب را باز كرده تا آب گرم داخل سينك سرازير شود.
دستورالعمل روي مايع ظرفشويي را بخوانيد تا ببينيد چقدر از آن را بايد به آب اضافه كنيد.
يك دوم تا 3در2 سينك را با آب گرم و كف پر كنيد.
ظرفها را داخل سينك قراردهيد.
ظروف را تكتك با اسكاچ به خوبي بشوييد.
ظرفها را با آب گرم آبكشي كنيد.
براي اينكه ظروف خشك بشوند آنها را در جا ظرفي قراردهيد.
اجازه دهيد ظروفها در مجاورت هوا خشك شوند.
سينك را از آب خالي كنيد. 
• استفاده از دستكش لاستيكي هنگام ظرف شويي علاوه بر اينكه از دست ها و ناخنهاي شما محافظت ميكند، باعث ميشود كه بتوانيد هنگام شستن و آبكشي ظروف از آب داغ استفاده كنيد.
• ميتوانيد براي خشك كردن ظروف از پارچه استفاده كنيد.
• اگر از دستكش استفاده نميكنيد، بهتر است يك قاشق سوپخوري جوش شيرين به آب و كف اضافه كنيد، تا پوست دستانتان نرم بماند.
• هيچ وقت چاقوها را داخل آب و كف نيندازيد، زيرا ممكن است ديده نشوند.
• هنگام شستشوي دستي ظرفها از پودر رختشويي و يا پودر مخصوص ماشين ظرف شويي استفاده نكنيد.
• مايع ظرفشويي را از دسترس بچهها دور نگه داريد.
بعضي از انواع«دستمال»، از زمان هاي خيلي قديم هم توسط بشر به كار رفته است. احتمالاً اولين دستمال عبارت از يك دم شغال بوده كه روي چوب مي چسباندند. انسان هاي اوليه، از اين دستمال، هم به عنوان دستمال و هم به جاي بادبزن استفاده مي كرده اند. مي دانيم كه بسياري از قبايل وحشي، حصيرهايي از كاه درست كرده و آن را به سرشان مي گذاشتند تا عرق شان را با آن پاك كنند، و اين مورد احتمالاً اولين و عمده ترين مورد استعمال دستمال بوده است. در زمان رومي ها و يوناني ها، نه تنها«دستمال» وجود داشته بلكه دستمال سفره هم به كار مي رفته است. از اين دستمال سفره براي خشك كردن دست در سر ميز غذا استفاده مي شده است. در قرن هفدهم در فرانسه دستمال حالت يك وسيله تفنني را پيدا كرد. به طوري كه دستمال هايي كه از تور دوخته و جواهراتي را به عنوان زينت و آرايش به گوشه اين دستمال ها مي دوخته اند. روايت شده كه«ماري اتتوانت» از لوئي شانزدهم خواست كه اعلاميه اي صادر كند مبني بر اين كه همه دستمال ها به جاي بيضي و دايره و مستطيل، بايد مربع شكل باشند! 
از یونان و روم باستان تا امروز
اتو طی بیش از ۱۰۰ سال از یک وسیله ساده فلزی که خیلی سنگین و استفاده از آن سخت بوده تکامل یافته است. البته گاهی اتوهای شیشه ای یا سایر مواد هم ساخته می شد. پیش از اینکه خشک کن های گرمایی اختراع بشوند، اتو این وظیفه را هم برعهده داشت. میکروب ها و باکتری های موجود در لباس را می کشت و کپک را رفع می کرد. بیش تر اتوهای مدرن از فلز و پلاستیک ساخته می شوند و چند ویژگی مانند بخار، کنترل دما و خاموش کننده خودکار دارند.
شاید هزاران سال باشد که بشر با وسیله ای چروک های لباسش را باز کند اما بیش تر اوقات فقط ثروتمندان بودند که لباس هایشان چنین مرتب و آراسته بود. چون استفاده از چنین وسیله ای سخت و پر زحمت بود، فقط طبقه اشراف توانایی استخدام کردن فردی را فقط به همین منظور خاص داشتند. حدود ۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح یونانی ها اتوی پلیسه کننده را برای لباس های نخی شان به کار می بردند. اتوی پلیسه کننده غلتک سوزن مانندی بوده است که حول محوری می چرخید و آن را پیش از استفاده گرم می کردند.
در دوران امپراتوری روم باستان، رومی ها اسباب و وسایل مشابه اتوهای امروزی داشتند. یکی از آن ها دستگاه پرس دستی بود که با این پارو یا چکش فلزی تخت به لباس ها ضربه می زدند و به این ترتیب چروک ها از بین می رفت. وسیله دیگر دو تخته چوبی تخت بود که بین آچاری چوبی قرار می گرفت. پارچه های نخی را بین دو تخته می گذاشتند و با پیچاندن آچار فشار بیش تری به آن وارد می کردند و پارچه اتو می شد.
چینی های باستان هم چندین نوع اتوی بدوی داشتند که اتوی ماهیتابه ای یکی از آنها بود و آن را روی لباس حرکت می دادند تا چروک ها باز شود.
تقریبا تا قرن دهم میلادی وایکینگ های اهل اسکاندیناوی هم اتوهای ساده ای از جنس شیشه داشتند. وایکینگ ها تخت کننده ای به شکل قارچ داشتند که آن را کنار بخار نگه می داشتند و گرم می کردند و بعد آن را روی لباس می کشیدند. 
اما آنچه ما انسان های قرن ۲۱ به نام اتو می شناسیم وسیله ای است که اروپایی ها از قرن چهاردهم از آن استفاده می کنند. اتوی تخت از یک صفحه آهن با دسته فلزی تشکیل شده بود. برای اینکه اتو داغ شود، آن را روی آتش نگه می داشتند یا کاملا در آتش می گذاشتند. وقتی اتوی تخت را روی یک پارچه می گذاشتند باید آن را با دستگیره برمی داشتند. یک تکه پارچه نازک بین لباس و اتو می گذاشتند تا دوده های روی اتو لباس را کثیف نکند. با اتوی تخت اتو کاری می کردند تا خنک شود. در آن زمان خیلی از مردم چند اتوی تخت داشتند و وقتی با یکی کار می کردند بقیه را گرم می کردند تا اتوکاری برای گرم کردن آن قطع نشود. .
كشوها به عنوان يكي از امكانات استفاده بهينه از فضا، خود نيز نيازمند تقسيمبندي هستند كه براي اين منظور هم راههاي متعددي وجود دارد و البته انتخاب هريك از آنها، رابطه مستقيمي با كاربرد كشو و درنتيجه لوازمي كه براي قراردادن داخل آن درنظر گرفته شده است، دارد راهكارهاي زير از اين جملهاند: 1. بهترين روش براي تقسيمبندي و نظم بخشيدن به فضاي داخل كشو هاي كابينت هاي آشپزخانه، كاربرد تقسيم كننده هاي پلاستيكي است كه در قالب سيني هاي چند خانه اي و ديواره دار و همچنين قوطي هاي دردار در فروشگاه هاي عرضه لوازم پلاستيكي به فروش ميرسند. 2. اگر كشويي را به شيشههاي ادويهجات يا شيشههاي عطر و لوازم آرايشي و بهداشتي اختصاص دادهايد ولي هربار كه كشو را باز و بسته ميكنيد، همه لوازم داخل آن جابهجا شده و در سطح كشو پخش ميشوند، كافي است به يك يا حتي هركدام از 4 ديواره كشوي چوبي، 2 عدد ميخ با فاصله دلخواه و باتوجه به نوع كاربرد كشو بكوبيد؛ سپس يك تكه كش به طولي متناسب با اين فاصله آماده كرده و دو سر آن را به ميخ متصل كنيد. حالا لوازم موردنظر را مابين كش و ديواره كشو قرار دهيد. به اين ترتيب كش مانع جابهجايي لوازم و احيانا آسيبرسيدن به آن ها، هنگام باز و بستهشدن كشو ميشود. 3. درصورتي كه سرويس ليوان يا استكاني را در بستهبندي مخصوصاش خريداري كردهايد، جعبه آن را دور نيندازيد؛ شما ميتوانيد از تقسيمبندي مقوايي داخل جعبه كه به صورت شبكهاي براي جداسازي ليوانها از هم طراحي و ساخته شده است براي نظمبخشيدن به كشوي مربوط به جورابها، روسري و همچنين لباسهاي زير استفاده كنيد؛ به اين ترتيب كه هر تكه لباس را در هر خانهاي از آن شبكه مقوايي جاي دهيد؛ با اينكار، فضاي كشوي شما هميشه منظم و مرتب خواهد بود. 4. از جعبهها و قوطيهاي محكم مواد و لوازم مختلف براي تقسيمبندي فضاي داخل كشو استفاده كنيد. بهعنوان مثال جعبههاي فلزي شكلات، گز و سوهان براي خردهريزهاي داخل كشوهاي كابينت آشپزخانه، لوازم التحرير بچهها، لوازم آرايشي، زيورآلات، ابزارآلات فني كوچك، لوازم خانگي، داروها و... بسيار مناسبند. 
هميشه لازم نيست که لباسهاي نوزاد کمسن را با ماده پاککنندهاي بشوييد که به طور خاص براي نوزادان ساخته شده باشد. در شستن لباس نوزاد به اين توصيهها عمل کنيد: •لباسهاي نوزاداني که مشکلات پوستي مانند آلرژي، اگزما، درماتيت آتوپيک و ساير مشکلاتي که با حساسيت پوستي همراه است، را دارند، بايد با ماده مخصوص پاککننده نوزاد شست. در موارد ديگر، شما ميتوانيد از پاککنندههاي معمولي استفاده کنيد. • پيش از شروع استفاده از ماده پاککننده معمولي براي شستن لباس نوزاد، يک تکه لباس را امتحان کنيد و ببينيد چگونه پوست نوزاد واکنش نشان ميدهد. اگر نشانهاي از تحريک پوستي وجود داشت، به استفاده از ماده پاککننده مخصوص نوزاد يا ماده پاککنندهاي که عاري از رنگ و رايحه است، ادامه دهيد. • اگر از پوشک پارچهاي استفاده ميکنيد، بايد آن را به طور جداگانه از ساير اقلام بشوييد. • پوشکهاي پارچهاي تنها قلمي هستند که «بايد» با مواد پاککننده ملايم مخصوص نوزاد شسته شوند تا از ايجاد بثورات پوستي ناشي از تحريک پوشک جلوگيري شود. • اين پوشکها را بايد بدون مواد نرمکننده پارچه، با آب بسيار داغ و يک آبکشي دوم شست. منبع: همشهري آنلاين 
1- عسل طبيعي
عسل به شهد گل ها اطلاق مي شود كه زنبور عسل پس از تغذيه از گياهان مختلف، آن را ساخته باشد. به بيان ديگر عسل ماده شيرين و غليظي است كه توسط زنبوران عسل از شهد گل ها جمع آوري شده و تغيير شكل مي يابد و سپس در داخل سلول هاي مومي كندو ذخيره مي شود. زنبوران عسل داراي نيروي ذاتي هستند كه گل هاي مفيد را از غير مفيد تشخيص مي دهند. آن ها با علاقه فراوان سراغ تمام گياهان طبي و گل هاي شفابخش مي روند و عصاره آن ها را گرفته و به بهترين شكل در اختيار ما قرار مي دهند. اين عسل كاملاً طبيعي و سرشار از مواد غذايي و حيات بخش بوده و مي تواند تمام نيازهاي غذايي را برطرف كند، زيرا زنبور تمام املاح و ويتامين هاي موجود در گل را به شكل عسل مي پروراند و آن را قابل جذب در خون مي سازد. از طرفي كيفيت عسل طبيعي چندين برابر بيشتر از عسل مصنوعي است كه زنبور با آب و شكر تغذيه مي شود.
2- عسل تقلبي
هر گونه تغييري در عسل مانند افزودن يك سري مواد به آن، تقلب محسوب مي شود. به طور كلي عسل تقلبي به دو روش تهيه و در سطح جامعه توزيع مي شود:
الف) بخشي از عسل، تقلبي است: با كمك زنبور - بدون كمك زنبور.
ب) عسل صد در صد تقلبي است: در اين روش عسل 100 درصد مصنوعي بوده و از شيره ميوه هايي مانند خرما، توت و غيره يا از مواد گلوكزي(شربت قند)، مواد نشاسته اي و ... ساخته مي شود كه اين عسل ها به هيچ وجه عطر و طعم عسل واقعي را ندارند. عسل هاي مصنوعي تهيه شده از شيره ميوه ها، داراي مواد و تركيباتي مشابه عسل طبيعي هستند كه از تغليظ آب ميوه ها به طريق مصنوعي و صنعتي به دست آمده اند. اين نوع عسل، بدون دخالت زنبور، از قند، نيشكر و ميوه هاي شيرين مانند خربزه، هندوانه، كدو تنبل و خرما توليد مي شوند. اين روش در ايران متداول نبوده، ولي در بعضي از كشورها مرسوم است.