انتصاب دختر رئیس جمهور قزاقستان به عنوان معاون نخستوزیر این کشور بار دیگر بحث جانشینی «نظربایف» در فضای رسانهای را مطرح کرده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه، دستور انتصاب «داریگا نظربایوا» به عنوان معاون نخست وزیر قزاقستان شب گذشته از سوی «نورسلطان نظربایف» رئیس جمهور این کشور صادر شد.
بر اساس این دستور، نظربایوا مسئولیت حوزه اجتماعی و مسائل توسعه انسانی نخست وزیری این کشور را بر عهده خواهد داشت.
در ماه ژانویه سال 2012 زمانی که نظربایوا به عنوان رئیس کمیسیون اجتماعی و فرهنگی پارلمان قزاقستان انتخاب شد، کارشناسان این اقدام را سیاسی ارزیابی کرده و معتقد بودند که از این طریق نظربایف زمینه برای جانشینی دخترش را فراهم میکند.
پس از انتصاب وی در آوریل 2014 به سمت معاونت ریاست پارلمان و واگذار شدن مسئولیت حزب حاکم «نور آتن» در مجلس قزاقستان، این احتمال در بین کارشناسان و رسانههای گروهی قویتر شد.
در حال حاضر با توجه به انتصاب داریگا به سمت معاون نخست وزیر قزاقستان به طور طبیعی بحث جانشینی نظربایف دوباره اوج گرفته است و در این باره مطالب متعددی توسط رسانهها و شبکههای اجتماعی منتشر شده است.
تحلیلگران معتقدند: «نورسلطان نظربایف» رئیس جمهور قزاقستان در زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در 4 ماه گذشته به صراحت بر ضرورت فراهم کردن زمینه برای انتقال قدرت و بازنگری موضوع اختیارات قوه مجریه تاکید کرده است و انتصاب داریگا با این موضوع مرتبط میباشد.
داریگا تنها فرزند رئیس جمهور قزاقستان است که در عرصه سیاسی حضور فعال دارد، وی از سال 2003 تا 2006 رئیس حزب «اسر» بود که پس از آن با حزب حاکم «نور آتن» ادغام شد.
«داسیم ساتبایف» کارشناس سیاسی قزاق بر این باور است: با این انتصاب، فاصله بین داریگا و کرسی نخستوزیری کوتاه شده است.
به اعتقاد وی، طی دوره ریاست جمهوری نظربایف هر نوع انتصاب اعضای خانواده، نزدیکان و اطرافیان وی با بحث «تست جانشینی» مرتبط میباشد.
«رحمتالله عبداللهاف» معاون رئیس مرکز مطالعات افغانستان و منطقه نیز با بحث ارتباط انتصاب داریگا با «تست جانشینی» موافق است.
وی ضمن گفتوگو با خبرنگار فارس تصریح کرد: رئیس جمهور قزاقستان فرزند پسر ندارد و «داریگا نظربایوا» در میان 3 دختر این خانواده تنها کسی است که با سیاست سر و کار دارد.
عبداللهاف ادامه داد: طی دو و نیم دهه گذشته وی در عرصه رسانه و سپس پارلمان قزاقستان فعالیت داشته و تجربه زیادی کسب کرده و اینک وارد حوزه مدیریت اجرایی این کشور شده است بنابراین این جابهجایی را نمیتوان اتفاقی دانست.
داریگا متولد 7 ماه می 1963 (52 ساله) در شهر «تیمور آتا» در استان «قاراقاندا» است و دارای دکترای علوم سیاسی از دانشگاه دولتی مسکو و دانشگاه دولتی قزاقستان است.
وی پستهای زیادی داشته که از جمله آن میتوان ریاست موسسه خیریه کودکان، عضو هیئت رئیسه موسسه خبر قزاقستان و رئیس تلویزیون دولتی خبر و نظارت بر انتشار خبر قزاقستان را نام برد.
دارایی نظربایوا را به 595 میلیون دلار تخمین میزنند.
وی در سال 2007 به علت موقعیت شوهرش «راحت علیف» که یکی از اپوزسیون این کشور بود مدتی از سیاست کناره گرفت ولی بعد از جدا شدن از علیف فعالیت خود را آغاز کرد.
وی دارای 3 فرزند به نامهای «نور علی»، «آی سلطان» و «ونرا» است.
انتهای پیام/
ادامه مطلب
منابع خبری از مرگ «آنتوان لحد» مزدور لبنانی رژیم صهیونیستی خبر دادند.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری فارس، تلویزیون «المیادین» صبح شنبه (امروز) در خبری فوری از مرگ «آنتوان لحد» مزدور سابق رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان خبر داد.
بر اساس این گزارش، آنتوان لحد اخیرا در پاریس مرده است.
رژیم صهیونیستی بعداز حمله سال 1978 به لبنان موسوم به «عملیات لیتانی» و اشغال بخشهای از خاک این کشور،گروهکی متشکل از مزدوران محلی و نظامیان جدا شده از ارتش لبنان را تحت عنوان «ارتش جنوب لبنان» یا «ارتش لحد»، تشکیل داد.
نخستین فرمانده ارتش مزدوران رژیم صهیونیستی، سرگرد « سعد حداد » بود که در سال 1984 به علت سرطان مرد و آنتوان لحد جانشین او شد.
مزدوران رژیم صهیونیستی در سال 2000 بعداز آزادسازی لبنان به داخل فلسطین اشغالی فرار کرده بودند.
دادگاه های لبنانی آنتوان لحد را به اتهام جنایات زیادی که مرتکب شده، به اعدام و زندان ابد با اعمال شاقه محکوم کرده بودند.
انتهای پیام/
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت خارجه ایران در واکنش به بیانیه اوباما پس از رأی سنا در خصوص برجام، گفت: رئیس جمهور آمریکا تلاش میکند از این واقعیت طفره برود که ناکامی دولتش در سیاست تحریم و تهدید علیه ایران بود که آمریکا را وادار به مذاکره کرد.
به گزارش گروه سیاست خارجی خبرگزاری فارس، مرضیه افخم سخنگوی وزارت امور خارجه بیانیه رئیس جمهوری آمریکا متعاقب رأی سنای این کشور در خصوص برجام را متضمن تناقض گویی آشکار دانست و اظهار داشت: رئیس جمهور آمریکا تلاش میکند از این واقعیت طفره برود که ناکامی دولت وی در سیاست تحریم و تهدید علیه ایران بود که آمریکا را وادار به مذاکره کرد و رئیس جمهور آمریکا در تلاشی ناموفق میکوشد تا نتایج مذاکرات هستهای را مصادره به مطلوب کند، اما واقعیت این است که آمریکا در پایان مذاکرات ناگزیر به عدول از مواضع زیاده خواهانه خود شد.
سخنگوی وزارت خارجه با اشاره به اینکه یکی از دستاوردهای اصلی مذاکرات هستهای این بود که به یک بحران تصنعی که با انگیزههای سیاسی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل گرفته بود، پایان داد، اضافه کرد: دولت آمریکا با پذیرش شکست و ناکامی تحریمها، ناگزیر به عقب نشینی از خواسته اصلی خود در مذاکرات شد و در نهایت هم به رفع تحریمها تن داد و هم حق غنی سازی هستهای ایران را پذیرفت.
افخم تصریح کرد: در حالی که رهبران کشورهای 1+5 پس از مذاکرات تلاش میکنند روابط خود را با جمهوری اسلامی ایران بازسازی و اعتماد مردم ایران را به خود جلب کنند، این تنها دولت آمریکا است که در محاصره لابیهای صهیونیستی گرفتار شده و به جای پذیرش واقعیات و بی اعتنایی به مواضع دیگران گاه و بی گاه به فرافکنی و توجیهات نامربوط رو میآورد.
سخنگوی وزارت خارجه با تاکید بر اینکه جمهوری اسلامی ایران محور ثبات و امنیت منطقه است و جهانیان میدانند که منبع و ریشه ناامنی و بی ثباتی در منطقه ما، تحریکات و اقدامات جنگ طلبانه رژیم صهیونیستی است، اظهار داشت: دولت ایالات متحده آمریکا هم مادام که از این رژیم حمایت میکند، در مسئولیت جنایات آن سهیم است.
افخم خاطرنشان کرد: بی تردید جهان زمانی امنتر خواهد شد که دولت آمریکا از رفتارهای زورمدارانه خود دست بردارد و مانع اقدامات بی ثبات کننده و جنگ افروزی متحدان خود شود.
وی تحریکات سیاسی آمریکا در منطقه، فروش تسلیحات نظامی پیشرفته و حمایت از متجاوزان به مردم فلسطین، سوریه و عراق و یمن را نمونههای عینی از اقدامات دولت آمریکا برای افزایش ناامنی و بی ثباتی در منطقه توصیف کرد.
انتهای پیام/
ادامه مطلب
رسانه کوبایی «کوبادباته» گزارش داد که اولین جلسه کمیسیون مشترک آمریکا و کوبا برای حل اختلافات باقیمانده در جهت عادیسازی روابط بین دو کشور برگزار شده است.
به گزارش خبرنگار دفتر منطقهای خبرگزاری فارس در آمریکای لاتین به نقل از «کوبا دباته»، اولین جلسه کمیسیون مشترک آمریکا و کوبا که برای حل اختلافات باقیمانده در جهت عادیسازی روابط بین دو کشور پیشبینی شده بود، روز گذشته در «هاوانا» پایتخت کوبا برگزار شد.
هیئت نمایندگی کوبا به ریاست «ژوزفینا بیدال» مدیرکل وزارت امور خارجه کوبا در امور آمریکا در این جلسه حضور یافت و هدایت هیئت آمریکایی نیز بر عهده «ادوارد الکس لی» دبیر اجرایی مسائل نیمکره غربی در وزارت امور خارجه آمریکا قرار داشت.
گزارشها حاکی از آن است که این جلسه تا سطوح بالایی پیش رفته است و دو طرف با تکیه بر احترام متقابل مذاکرات سازندهای با یکدیگر داشتهاند.
در این جلسه همچنین دو طرف به ترسیم اهداف پیشرو و نتایجی که انتظار میرود طی جلسات این کمیسیون حاصل شود، پرداختهاند و زمان جلسات بعدی را نیز تعیین کردهاند.
در اولین جلسه کمیسیون مشترک آمریکا و کوبا هیئتهای نمایندگی دو کشور به بررسی همکاریهای مشترک براساس منافع مشترک پرداختند و درباره مسائلی از قبیل حفاظت از محیط زیست، پیشگیری از بلایای طبیعی، سلامت، نیروی هوایی، مقابله با قاچاق مواد مخدر و مقابله با مجرمین با یکدیگر مذاکره کردند.
در این مذاکرات همچنین دو طرف به بحث درباره مسائلی مانند حقوق بشر پرداختند که بنا به اظهارات صورت گرفته در این رابطه هر یک از این دو کشور تعاریف متفاوتی از این موضوع ارائه میدهند و بین دو طرف اختلاف نظر اساسی در این مورد وجود دارد.
کوبا و آمریکا در این جلسه پیشبینی کردند که در جلسات آتی به موضوعات حل نشده باقی مانده بین دو کشور بپردازند؛ جبران خسارات وارد شده به مردم کوبا به دلیل تحریمهای اقتصادی، تجاری و مالی صورت گرفته علیه این کشور از سوی آمریکا در طول نیم قرن گذشته، مهمترین موضوع مورد مذاکره در جلسات آتی این کمیسیون خواهد بود.
هیئت کوبایی در این جلسه بار دیگر بر لزوم لغو تحریمهای صورت گرفته علیه کوبا از سوی آمریکا تأکید کردند و ضرورت این اقدام را برای عادیسازی روابط بین دو کشور یادآور شدند.
بازپس دهی سرزمین اشغالی «گوآنتانامو» به کوبا از سوی آمریکا، توقف پخش غیرقانونی برنامههای رادیویی و تلوزیونی در کوبا از سوی کشور مقابل و لغو برنامههای بیثباتکننده آمریکا علیه کشور آمریکای لاتینی مهمترین خواستههای مطرح شده از سوی هیئت کوبایی برای عادیسازی روابط با آمریکا بودند.
جلسه بعدی این کمیسیون در ماه نوامبر سال جاری در «واشنگتن» پایتخت آمریکا برگزار خواهد شد.
با وجود این که کوبا و آمریکا در 17 دسامبر 2014 (26 آذر 1393) از سرگیری مجدد روابط دیپلماتیک خود را اعلام و در همین راستا در 20 جولای 2015 (30 تیر 1394) نیز اقدام به بازگشایی سفارتهای خود در کشور مقابل کردند، مشکلات اساسی جهت عادیسازی روابط بین هر دو کشور باقی مانده است.
به گزارش فارس، دو کشور با میانجیگری واتیکان 18 ماه مذاکرات محرمانه داشتند اما 26 آذر (17 دسامبر) در بیانیهای مشترک اعلام کردند که روابط دیپلماتیک خود را از سر میگیرند و زندانیان یکدیگر را آزاد خواهند کرد.
پس از آن، اوباما ماه آوریل با «رائول کاسترو»، رئیسجمهور کوبا به طور رسمی مذاکره کرد که این نخستین دیدار رهبران دو کشور از سال 1956 بود.
دو طرف از زمان اعلام تاریخ از سرگیری روابط کامل دیپلماتیک دو کشور در 17 دسامبر ( 26 آذر 93) تاکنون چند بار مذاکره کردهاند.
واشنگتن از سال 1961 روابط دیپلماتیک خود را با کوبا قطع و این کشور را تحریم کرد؛ اگرچه برخی از این تحریمها در ماههای اخیر لغو شده است اما بیشتر تحریمهای آمریکا همچنان به قوت خود باقی است.
اوباما دسامبر گذشته اعلام کرد گفتوگوها برای عادیسازی روابط دیپلماتیک با کوبا را از سر میگیرد.
یک ماه بعد آمریکا کوبا را از فهرست کشورهای حامی تروریسم خارج کرد، همچنین، در پی این چرخش در سیاست خارجی آمریکا، اوباما دستور اجازه سفرهای بیشتر از این کشور به کوبا، افزایش میزان حواله پول نقد از آمریکا به کوبا و کاهش محدودیتهای برخی از بخشهای بازرگانی با کوبا را صادر کرد.
انتهای پیام/
ادامه مطلب
رسانه کوبایی «کوبادباته» گزارش داد که رئیس جمهوری آمریکا با تمدید قانون تحریم کوبا برای یک سال دیگر موافقت کرد.
به گزارش خبرنگار دفتر منطقهای خبرگزاری فارس در آمریکای لاتین به نقل از «کوبادباته»، «باراک اوباما» رئیس جمهور آمریکا روز گذشته با تمدید قانون «تجارت با دشمن» در این کشور که تاکیدی بر ادامه اعمال تحریمهای خصمانه واشنگتن علیه کوبا محسوب میشود، موافقت کرد.
«اوباما» ضمن موافقت با تمدید مدت زمان این قانون برای یک سال دیگر، عادیسازی روابط دو کشور کوبا و آمریکا در ماههای اخیر را نادیده گرفت و مجوز اعمال تحریم علیه کوبا را صادر کرد.
گزارشهای دریافتی از خبرگزاریهای آمریکایی حاکی از آن است که تصمیم «اوباما» و موافقت وی با تمدید این قانون، درست در شرایطی که روابط کوبا و آمریکا پا به مرحله فراتری گذاشته، نشان از انعطاف پذیری وی نسبت به قوانین کشور و همچنین بیتوجهی وی به درخواست کوبا مبنی بر لغو تحریمها دارد.
با وجود اینکه در حال حاضر دو کشور آمریکا و کوبا به عادیسازی روابط پرداخته و روابط دیپلماتیک را از سرگرفتهاند، «اوباما» همچنان نسبت به قوانین اجرایی کشور در خصوص اعمال تحریم علیه «هاوانا»(پایتخت کوبا) با انعطافپذیری برخورد میکند و با توجه به شرایط کنونی تصمیمی برای نقض این قبیل قوانین ندارد.
«اوباما» تا 14 سپتامبر فرصت داشت تا تصمیم خود را نسبت تمدید مدت زمان این قانون موسوم به «تجارت با دشمن» را به کنگره این کشور اعلام کند.
«جان کندی» رئیس جمهور آمریکا در سال 1962 نیز فرمان تمدید این قانون را در راستای تحریم کوبا صادر کرد و از آن پس هر ساله رؤسای جمهور روی کار دولت آمریکا موافقت خود را با تمدید آن اعلام میکنند.
در حال حاضر کوبا تنها کشوری است که تحت تاثیر اصول اجرایی این قانون قرار گرفته و توسط آمریکا تحریم شده است.
«اوباما» در این ارتباط اذعان داشت که اگر با تمدید این قانون تا 14 سپتامبر 2016 موافقت کردم تنها به دلیل منافع آمریکا و مردم کشورم بوده است.
یکی از مقامات بلند پایه آمریکایی به خبرنگاران گفت که تمدید قانون «تجارت با دشمن» دست آمریکا را برای اعمال تحریمهای بیشتر علیه کوبا باز کرده و حتی به این کشور فرصت ایجاد معاملات خاص را نیز میدهد.
«پیتر بوگارد» سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا به دیگر اظهارات رئیس جمهور این کشور اشاره کرد و گفت که طی مدت اخیر «اوباما» در جلسات اخیر کنگره این کشور خواستار لغو تحریمهای کشورش علیه کوبا شده و اذعان داشته که هماکنون که روابط دیپلماتیک دو کشور رو به بهبود است، کنگره نیز اقداماتی همچون لغو تحریمها علیه کوبا را مورد بررسی قرار دهد.
«بوگارد» همچنین افزود: تا زمانیکه کنگره آمریکا اقدام موثری برای ترمیم روابط دیپلماتیکی آمریکا و کوبا انجام دهد، دولت این کشور به روابط نوپای «واشنگتن» و «هاوانا» ادامه خواهد داد.
«کری» روز جمعه 14 آگوست (23 مرداد) جهت انجام اقدامات لازم برای بازگشایی رسمی سفارت کشور خود در کوبا به «هاوانا» پایتخت این کشور آمریکای لاتینی سفر خواهد کرد؛ این سفر با مراسم برافراشتن پرچم آمریکا بر فراز سفارت این کشور در «هاوانا» همراه خواهد بود.
سفارت آمریکا در کوبا از 20 جولای (30 تیر) بازگشایی شده اما مراسمهای رسمی آن به زمان حضور وزیر امور خارجه آمریکا در کوبا موکول گردیده است.
سفارت کوبا در آمریکا نیز در 20 جولای با حضور وزیر امور خارجه این کشور آمریکای لاتین در آمریکا بازگشایی شد و پرچم کوبا بر فراز ساختمان وزارت امور خارجه آمریکا به اهتزاز درآمد و در کنار پرچم 150 کشور دیگر که آمریکا با آنان روابط دیپلماتیک دارد قرار گرفت.
دو کشور با میانجیگری واتیکان 18 ماه مذاکرات محرمانه داشتند اما 26 آذر (17 دسامبر) در بیانیهای مشترک اعلام کردند روابط دیپلماتیک خود را از سر میگیرند و زندانیان یکدیگر را آزاد خواهند کرد.
پس از آن، اوباما ماه آوریل با «رائول کاسترو»، رئیسجمهور کوبا به طور رسمی مذاکره کرد که این نخستین دیدار رهبران دو کشور از سال 1956 بود.
دو طرف از زمان اعلام تاریخ از سرگیری روابط کامل دیپلماتیک دو کشور در 17 دسامبر ( 26 آذر 93) تاکنون چند بار مذاکره کردهاند.
واشنگتن از سال 1961 روابط دیپلماتیک خود را با کوبا قطع و این کشور را تحریم کرد؛ اگر چه برخی از این تحریمها در ماههای اخیر لغو شده است اما بیشتر تحریمهای امریکا همچنان به قوت خود باقی است اما اوباما دسامبر گذشته اعلام کرد گفتوگوها برای عادیسازی روابط دیپلماتیک با کوبا را از سر میگیرد.
انتهای پیام/
ادامه مطلب
«ریک پری» نامزد جمهوریخواه انتخابات ریاست جمهوری در حالی که پنج روز به مناظره دوم نامزدهای جمهوریخواهان باقی مانده، به دلیل مشکلات مالی از این رقابتها انصراف داد.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری فارس، در ادامه فعالیتهای انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا، «ریک پری» نامزد جمهوریخواه و فرماندار سابق این کشور به دلیل پایان یافتن منابع مالی از انتخابات کنار کشید.
به گزارش پایگاه هیل، «ریک پری» نامزد جمهوریخواه انتخابات ۲۰۱۶ ریاست جمهوری آمریکا و فرماندار سابق تگزاس روز جمعه(دیروز) در اظهاراتی انصراف خود را از انتخابات پیش رو اعلام کرد.
وی سال ۲۰۱۲ هم برای انتخابات از سوی حزب جمهوریخواه نامزد شده بود اما در رقابتهای درون حزبی نتوانست از دیگر رقبای خود پیشی بگیرد.
فرماندار سابق تگزاس روز گذشته علت انصراف از انتخابات ۲۰۱۶ را پایان یافتن منابع مالی و مشکلات مالی برای ادامه دادن مبارزات انتخاباتی اعلام کرد.
در واکنش به انصراف این نامزد انتخابات ۲۰۱۶، نامزد پیشتاز جمهوریخواهان در نظرسنجیهای انجام شده در آمریکا او را «فردی بزرگ و خارقالعاده» خواند.
«دونالد ترامپ» نامزد پیشتاز جمهوریخواهان همچنین گفت: «فرماندار پری یک فرد بزرگ و خارقالعاده است و من برای او آرزوی بهترینها را دارم و میدانم که او آیندهای خوب خواهد داشت».
انتهای پیام/
ادامه مطلب
در جریان درگیری ارتش مصر با عناصر تروریستی حاضر در شمال «سیناء» 98 عنصر تروریستی کشته شدند.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری فارس، 98 تروریست و 4 سرباز در درگیریهای منطقه شمال «سیناء» واقع در مصر کشته شدند.
روزنامه «صدی» مصر به نقل از نیروهای مسلح این کشور گزارش داد که این سربازان در جریان یک انفجار در عملیاتی کشته شدند که ارتش آن را «حق الشهید» نام نهاده است.
نیروهای مسلح مصر با انتشار بیانیهای شامگاه جمعه اعلام کردند که در پنجمین روز از عملیات حق الشهید توانستند با حملات زمینی و بمباران هوایی 98 تروریست را بکشند و 23 نفر را که مظنون به ارتباط با تروریست ها بودند دستگیر کنند.
نیروهای امنیتی مصر موفق شدند 13 کمربند انفجاری را که تروریستها کار گذاشته بودند منفجر کنند. البته در جریان این عملیات 4 سرباز مصری کشته و 3 نفر دیگر زخمی شدند.
نیروهای مسلح مصر عملیاتهای خود را علیه تروریستهای تکفیری در اطراف شهرهای «رفح»، «العریش» و «شیخ زوید» ادامه میدهند.
انتهای پیام/م
ادامه مطلب
همزمان با توافق هستهای ایران، رژیم صهیونیستی اعلام کرد قصد دارد ظرفیت جنگندههای F-35 خود را تقویت سازد.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری فارس، همزمان با توافق هستهای ایران، مقامات اسرائیلی اعلام کردند، رژیم صهیونیستی به شدت در تلاش است تا تعداد جنگندههای F-35 خود را دو برابر سازد.
به گزارش پایگاه خبری «عاروتص شوع»، جنگندههای F-35 رژیم صهیونیستی ساخت شرکت آمریکایی «لاکهید مارتین» هستند که «آدیر» (Adir) نام دارند. قرار است دو فروند «آدیر» دسامبر 2016 به نیروی هوایی رژیم صهیونیستی تحویل داده شود.
در این گزارش آمده، توسعه ظرفیت نظامی اسرائیل با نگاه به ایران و سایر تحولات خاورمیانه صورت گرفته است.
یک افسر نیروی هوایی اسرائیل به «نشریه نیوز دیفنس» گفت: «ظرفیتهای پیشرفته این جنگنده نسل پنجم بدیهی است و گزینههای شما برای حمله به دشمن با این جنگندهها بسیار بیشتر است».
این افسر صهیونیستی که نامی از وی بیان نشده، مدعی شد، ایران از تهدید جنگندههای F-35 مطلع است.
بر اساس این گزارش، اسرائیل قراردادهایی برای خرید 33 جنگنده F-35 امضا کرده است که از این تعداد 19 جنگنده تحت قرار داد 2010 و 14 جنگنده تحت توافق فوریه 2015 خریداری میشود. این رژیم تاکنون جنگندهای دریافت نکرده و قصد دارد نخستین محموله جنگندههای F 35 خود را دسامیر 2016 دریافت کند. اسرائیل امکان آن را دارد تا 75 جنگنده F-35 سفارش دهد و خریداری کند.
انتهای پیام/م
ادامه مطلب
پس از تأسیس ۲ کشور هند و پاکستان در سال ۱۹۴۷ به دلیل مسائل مختلف از جمله موضوع اختلاف مرزی سیاچن، روابط دو کشور همراه با نوسانات و تحولات گوناگونى بوده که در برخی موارد منجر به درگیرى و برخوردهاى نظامى شدیدی نیز شده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلامآباد، همزمان با اوج گیری دوباره اختلافات مرزی میان 2 کشور هند و پاکستان و کشته شدن دهها نظامی و غیرنظامی ساکن مناطق مرزی، این سوال در اذهان عمومی ایجاد میشود که این اختلافات از کجا نشأت میگیرد.
بر همین اساس قصد داریم در سلسله گزارشاتی به مهمترین زمینههای اختلافی میان اسلام آباد و دهلی در طول سالهای استقلال بپردازد.
اختلافات دینی و جغرافیایی، اختلاف بر سر مسئله کشمیر، اختلاف بر سر سهم آب، اخلاف بر سر منطقه مرزی سیاچن و در نهایت اختلاف در خصوص مسائل سیاسی افغانستان بخشی از مجموعه افتراقاتی است که به اعتقاد کارشناسان؛ منجر به نشان دادن واکنشهایی از سوی هر 2 کشور در زمانهای مختلف در طول حیات استقلال پاکستان شده است؛ واکنشهایی که بعضا تنها جان مرزنشینان را هدف قرار داده و هیچ نتیجه مشخصی در بر نداشته است.
در 2 قسمت قبلی؛ به بررسی مهمترین موضوعات اختلافی 2 کشور در دهههای گذشته پرداختیم و در این بخش به بررسی نقاط اختلافی بر سر منطقه مرزی سیاچن و همچنین اختلاف هند و پاکستان برای نفوذ در افغانستان خواهیم پرداخت.
اختلاف بر سر منطقه مرزی سیاچن
حدود 30 سال پیش یعنی روز 13 آوریل 1984 ارتش هند به فاصله کوتاهی قبل از نیروهای نظامی پاکستان به ارتفاعات منطقه یخبندان سیاچن در کشمیر شمالی رسید و کنترل آن را به دست گرفت. یخچالهای طبیعی سیاچن بخشی از کوههای قراقروم از جمله رشته کوههای مرتفع هیمالایاست و بخشی از خطوط مرزی دو بخش کشمیر تحت کنترل هند و پاکستان است.
30 سال پس از آن واقعه، اختلافات و نزاع 2 کشور بر سر مالکیت این مناطق کوهستانی ادامه دارد. اما یکی از افسران واحدهای کوهستانی ارتش هند که مبتکر آن عملیات بود، می گوید که این کشور به هر قیمتی باید کنترل این منطقه را در دست داشته باشد. این اختلاف بر سر مرتفع ترین نقطه مرزی دنیا که تقریبا از دیده جهانیان پنهان بوده اکنون وارد چهارمین دهه از عمر خود می شود.
کنترل منطقه مرزی سیاچن به اندازهای اهمیت داشت که هند و پاکستان برای شناسایی این منطقه گروه های اکتشافی تشکیل دادند و تیم های کوهنوردی دو کشور یخچالهای طبیعی در این منطقه را شناسایی کردند.
اما رقابت و نبردی که با چنگک و طناب کوهنوردی آغاز شد امروزه به یک صف آرایی نظامی و سنگر بندی در این مناطق مرتفع بدل شده و نیروهای هر دو طرف در حالتی منجمد، به معنای واقعی کلمه، در همان موقعیت های سی سال قبل خود قرار دارند.
گفته میشود که در این سه دهه حدود 2700 نفر از نیروهای هند و پاکستان در این منطقه جان خود را از دست داده اند . اکثریت آنها نه در جریان نبرد بلکه به دلیل سرمازدگی، ریزش بهمن، و سایر دشواریهای مربوط به زیستن در ارتفاعات سرد و کمبود اکسیژن کشته شدهاند.
یکی از افسران ارتش هند و از کهنه سربازان مستقر در این مناطق میگوید: این ماجرای طولانی در حقیقت هدر دادن جان افراد و منابع مالی در ابعادی بسیار تکان دهنده بوده است
استفن کوهن یک صاحب نظر آمریکایی امور شبه قاره هند نیز سه دهه نزاع در منطقه یخبندان سیاچن را به «رقابت دو مرد طاس بر سر یک کلاه گیس» تشبیه میکند و می گوید که این ارتفاعات از نظر نظامی اهمیت چندانی ندارند.
اختلاف هند و پاکستان برای نفوذ در افغانستان
حکومتهای هندوستان در تمام دوران منازعه میان پاکستان و افغانستان بر سر دیورند، از موقف رسمی افغانستان حمایت کردند. روابط هندوستان همواره با زمامداران افغانستان در کابل گرم و نزدیک بوده است.
دولت هند به ویژه پس از پیوستن پاکستان به پیمان نظامی سینتو در آغاز دهۀ پنجاه میلادی سدۀ بیستم، به برقراری مناسبات نزدیک با کابل پرداخت. زمامدارانِ هر دو کشور در شروع جنبش کشورهای غیرمتعهد، در شکلگیری و قوام این جنبش در واقع با انگیزۀ واکنش در برابر پاکستان، با همسویی بیشتر عمل کردند
استراتژی هند در مناسباتش با افغانستان همیشه بر مبنای همکاری با دولتهای بر سرِ قدرت در کابل به استثنای حکومت طالبان، استوار بوده است؛ در حالی که سیاست پاکستان در جهت مخالفِ این استراتژی قرار دارد.
هند در کمک به دولتهای بر سر اقتدار در کابل، خواستار قوت و نیرومندی آن دولتها میباشد تا در برابر پاکستان توان ایستادهگی و مقاومت داشته باشند، اما پاکستان همواره در صدد آن بوده تا دولتهای ضعیف و ناتوان را در کابل مشاهده کند.
روابط و همکاری هند با دولتهای افغانستان، تنها به عرصههای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی خلاصه نمیشود؛ همکاری پنهان استخباراتی و امنیتی در برابر پاکستان، یکی از دیگر از عرصههای رابط میان دولتهای دو کشور است. اما نکتۀ اساسی و مهم در مناسبات میان افغانستان و هند، تحلیل و بررسی نقش و تأثیرِ آن در روابط میان افغانستان و پاکستان و دسترسی افغانستان به منافع ملی خویش است.
آیا افغانستان از گسترش روابط با هند سود برد و توانست خود را در برابر پاکستان حفظ کند؟
به نظر میرسد که پاسخ این پرسشها در مسیر حوادث و وقایعِ چهار دهۀ اخیرِ افغانستان روشن شده باشد. در حالی که دولتها و زمامدارانِ افغانستان از روابط خود با هند در مقابل پاکستان به هیچ چیز دست نیافتند، ولی پاکستان از این رابطه در خصومت با افغانستان بهرهگیری کرد.
زمامداران پاکستانی موفق شدند تا افکار عامه و ذهنیت بسیاری از حلقهها و گروههای سیاسی و مذهبی پاکستان را در دخالت و خصومت علیه افغانستان به بهانۀ روابط کابل با دهلی نو، آماده و قانع کنند. اما دولتمداران افغانستان هیچگاه موفق نشدند تا با اتخاذ یک سیاست دقیق و درست، از رقابت و خصومتِ هند و پاکستان در جهت منافع و مصالح افغانستان بهره بگیرند
واقعیتهای ناشی از منازعۀ دیورند و استفادۀ هندوستان در میدانِ دشمنیاش با پاکستان از این منازعه، نشان میدهد که افغانستان قبل از آنکه پیروز این میدان باشد، قربانی این میدان است.
نتیجه گیری
استراتژی سیاست خارجی هند پس از جنگ سرد، تغییر شرایط بینالمللی و افزایش قدرت این کشور، توان باز تعریف نظم منطقه ای را به آن اعطا کرده است. بحران کشمیر، یکی از نمادهای افزایش توان هند در بازتعریف نظم منطقه ای به شمار میآید.
البته در این میان، متغیرهای تاُثیرگذار بر حل این بحران، باید به ارتقای نقش اقتصاد در تعاملات میان کشورهای منطقه نیز توجه ویژه داشت؛ زیرا این امر باعث شده است تا اولاً ثبات و تداوم آن برای کشورهای منطقه حائز اهمیت شود و ثانیاً منافع مشترک و همپوش پدید آید که این دو، در ترکیب با یکدیگر، زمینه های اولیه نیل به صلح در بحران کشمیر را فراهم آوردهاند.
هند با به کارگیری دیپلماسی پیچیده و بسیار دقیق، تاکنون توانسته است در ارتباط با مسئله کشمیر که اغلب جمعیت آن را مسلمانان تشکیل میدهند، در مقابل کشورهای مسلمان قرار نگیرد و حتی رابطه خوبی با بسیاری از آنها داشته باشد.
همچنین هند پیوسته سعی کرده تا از بینالمللی شدن موضوع کشمیر جلوگیری کند. همان گونه که پیشتر اشاره شد، طی موافقتنامه شیملا در سال 1972 بین هند و پاکستان، هند این اختلاف را در حد اختلاف مرزی صرف، بین دو کشور نگاه داشت و سعی کرد تا از ارجاع این موضوع به سازمانها و مجامع بینالمللی جلوگیری کند، چه اینکه تاکنون در این امر، موفق نیز شده است.
ذکر این نکته لازم است که آمریکا نیز نقش مهمی در ادامه اختلاف هند و پاکستان دارد و مسئله افغانستان نیز برای دهلینو و اسلامآباد از اهمیت زیادی برخودار است.
آمریکاییها علاقه ندارند که مشکل هند و پاکستان به مرحلهای برسد که امنیت منطقه را بههم بزند. اما در عین حال مواضع آنها در مساله مبارزه با تروریسم با هند یکسان است و با پاکستان اختلافهای جدی دارند. اگر از این زاویه به موضوع روابط هند و پاکستان نگاه کنیم، نزدیکی هند و آمریکا برای پاکستانیها بسیارگران تمام شده و گران تمام خواهد شد و فشاری که امریکاییها به پاکستان میآورند در رابطه با منطقه وزیرستان شمالی است.
در منطقه وزیرستان شمالی سازمان القاعده و لشکر طیبه و طالبان افغانستان و شبکه حقانی پایگاههایی دارند و از آن محل هم نیرو جذب کرده و هم تربیت میکنند تا در نهایت به داخل افغانستان فرستاده شوند و علیه ناتو و امریکا بجنگند. این مسئله هم امریکاییها را نسبت به پاکستان دچار تردید کرده و هم هندیها را که سیاست یکدست و صادقانهای درقبال این موضوع ندارند نگران میکند.
این موضوع نیز لازم به ذکر است که افغانستان همچنان در برزخ روابط با هند و پاکستان معذب نگه داشته شده و در سایۀ این سیاست، افغانستان همچنان میدان جنگِ نیابتی هند و پاکستان باقی میماند.
انتهای پیام/
ادامه مطلب
مقامات قبرسی میگویند روسیه به آنها اطلاع داده است که قصد دارد هفته آینده در نزدیکی سواحل سوریه، رزمایش دریایی برگزار کند.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری فارس، خبرگزاری فرانسه به نقل از منابع آگاه نوشته است که روسیه مقامات قبرس را از تصمیم خود برای برگزاری رزمایش دریایی در آبهای سوریه مطلع کرده است.
بنا بر این گزارش، این رزمایش دریایی قرار است هفته آینده در نزدیکی سواحل سوریه برگزار شود.
مقامات روس هنوز این خبر را تائید نکردهاند، اما شب گذشته هم رسانهها از برنامه مسکو برای برگزاری رزمایش دریایی در نزدیکی سوریه خبر داده بودند.
بررسی مستندات رسمی موجود در سایت «اطلاعیه به هوانوردان» (Notice(s) to Airmen) نشان میدهد که نیروی دریایی روسیه از 3 روز پیش، یک رزمایش موشکی در 70 کیلومتری غرب بندر طرطوس، یعنی جایی در دریای مدیترانه آغاز کرده است.
بر اساس اعلام مندرج در این سایت، نیروی دریایی روسیه در دو نوبت از مورخه 8 تا 17 سپتامبر (17 الی 26 شهریور) و 30 سپتامبر تا 7 اکتبر (8 الی 15 مهر) رزمایشی دریایی در آبهای آزاد میان سواحل غربی سوریه و سواحل شرقی قبرس برگزار میکند.
در این اطلاعیه کد یک سری خطوط هوایی آمده و نیروی دریایی روسیه اعلام کرده با توجه به آزمایش موشکهای دریایی، این خطوط هوایی مسدود است.
همچنین پیش از این خبرهایی منتشر شده بود مبنی بر اینکه بزرگترین زیردریایی هستهای روسیه راهی آبهای سوریه شده و ظرف کمتر از یک هفته از تنگه داردانل نیز عبور کرده است.
پایگاه صهیونیستی «دبکا» نیز گزارش داده است که ناوگانی شامل 5 کشتی روسی مجهز به موشکهای هدایتشونده، برای شرکت در این رزمایش راهی آبهای سوریه شدهاند.
این پایگاه به نقل از یک منبع آگاه نوشته است که این کشتیها قرار است در عملیات پدافند در برابر حملات هوایی و دفاع از ساحل شرکت کنند، به همین جهت پیشبینی میشود که در این تمرین از توپخانه و موشکهای کوتاهبرد استفاده شود.
به گفته این منبع، این رزمایش با اطلاع و هماهنگی دولت سوریه صورت میگیرد.
انتهای پیام/ق
ادامه مطلب
