
ای که پــــیـــچیــــد شبی در دل این کوچه صدایت!
یـــــک جــــهــــان پـــنجره بیدار شد از بانگ رهــایت
تا قیامت همه جا محــــشــــر کـــبـرای تو بر پاسـت
ای شــــــب تــار عــــدم ، شــــام غــــریبان عزایت!
عطش و آتش و تنهایی و شـمشیر و شـــــــهـــادت
خــــــبـــــری مــــخــــتــصر از خاطره ی کرب و بلایت
همرهانت صـــفــــی از آینه بـــــودند و خوش آن روز
که درخــــشــــیــــد خـــــدا در هــــمـه ی آینه هایت








