شفاى چشم

یكى از اساتید محترم اخلاق و وعاظ برجسته شهر مقدس قم نقل كردند: سال ها قبل در چشم دختر بچه ام نقطه سفیدى پیدا شد. به چشم پزشك معروف شهر مراجعه كردیم و ایشان اظهار داشتند كه باید چشم او عمل شود. على القاعده نوبتى را معین نمودند و ما هم مى بایست به بچه آمادگى روحى مى دادیم، ولى همین كه متوجه مسأله گردید، كار او گریه و وحشت و ناراحتى شد و طبعاً یك حالت اضطرابى هم براى خود ما ایجاد كرد.

به هر حال نوبت جراحى و عمل فرا رسید وما بیمار را براى انجام عمل روانه مطب دكتر معالج كردیم . در مسیر از كنار حرم مطهر مى گذشتیم كه نگاه دخترم به گنبد و بارگاه نورانى حضرت معصومه افتاد و گفت: بابا برویم حرم، من شفاى چشمم را از حضرت مى گیرم! این جمله براى من حالتى ایجاد كرد كه خدا مى داند! او را به حرم بردم. همین كه وارد شدیم خودش را سراسیمه به ضریح مطهر رسانید و در حالى كه چشم خود را به ضریح مى كشید، مى گفت: یا حضرت معصومه(س) من مى ترسم، مى خواهند چشمم را عمل كنند، شاید كور شوم! و... و اشك مى ریخت.دیدن چنین حالتى از فرزند براى یك پدربه وضوح آشكاراست یعنى چه؟

نویسنده: جواد محدثی


بى‏بى جان! ... سلام.
مى‏خواستم به زیارت حرمت آیم.
مى‏خواستم بوسه به ضریح مقدست‏بزنم.
نمى‏دانستم رخصت آن را داشتم یا نه؟
وقتى‏مى‏دیدم بعضیها سر را پایین انداخته، همینطورى وارد صحن و حریم حرمت مى‏شوند، از این در وارد شده، از در دیگر بیرون روند، بى آنكه لحظه‏اى درنگ كنند و سلامى و ثنایى، ناراحت مى‏شدم.
آخر، اینجا خانه توست.
هر چند درهاى حرم گشوده است،
ولى آیا مى‏توان بى‏اجازه وارد خانه تو شد و بى سلام و درود، از در دیگر خارج گشت؟

نویسنده: محمود مهدی پور


بانوی کرامت ، تو آیت بزرگ خدایی که عارفان سترگ و عرشیان خاک نشین بر سنگ آستانه ات بوسه می زنند .
مراجع عظام از مرقد مقدست نور و نیرو می گیرند .
غرورها همه در آستان قدسی ات غروب می کند ، شاهان ، سر تسلیم بر آستانه ات نهاده اند ،و دهها شاهزاده و وکیل و وزیر ، به غلامی و چاکری این بارگاه بهشتی می بالند .
عالمان ، مفسران ، محدثان ، خطیبان ، محققان و نویسندگان ، صالحان ،صدیقان و شیدان هزاران ، هزاران ، در باغ بابلان تو نغمه سرایی دارند .
سلام ای کوثرستان سخاوت
که از دست تو می بارد کرامت
الفبای فرهنگ معصومه (ع) را به خاک پای تو تقدیم می دارم و این ستایشنامه را شایسته ایوان بلند آینه ات نمی دانم .

 

- آ -
آدم در بامداد میلادت به خویش می بالد و آسمان را آذین می بندد .
آوای زیبای "آزادی" از آستان بلندت به گوش می رسد ؛ "آزادی" در زیارت تو به "استقلال" می رسد . "پیروزی"چشم امید به آسمان کرامت تو دوخته است . آفتاب آئینه دار طلعت توست . آرزوی زائرانت زیارت مهدی (عج) است . تو آب خیات تشنگان آئین خدایی و عالمه آل محمد (ص) .

نویسنده: عبدالصمد زراعتی جویباری


نیمه‏هاى شب بود و برف همچنان مى‏بارید. تاریكى مطلق، عالم را فرا گرفته بود، اماسپیدى برف، دهكده شوط را مى‏نمایاند. باد تندى از بالاى قله‏هاى غربى دهكده سرازیر و با شدت به دیوارهاى منازل پله‏اى شكل برخورد مى‏كرد و از لابلاى در و پنجره با فشار وارد اتاقها مى‏شد. دود تیره رنگى از دودكش خانه‏ها خارج و اندكى بعد در مسیر باد قرار گرفته و ناپدید مى‏شد.

سراسر دهكده به قبرستانى مى‏ماند كه تنها نفس مرگ از آنجا برمى‏خاست! و از فاصله‏اى نه چندان دور صداى سگها و زوزه گرگهاى گرسنه به گوش مى‏رسید و كوه با قامتى برافراشته دهكده و دره و دشت را احاطه كرده و بر او عرض اندام مى‏كرد! غولى كه مورچه‏اى را در زیر پاى خود نگهداشته بود!! مردم همه در خواب بودند، و نور لرزان فانوس‏ها از پنجره تا شعاع كمى به بیرون سرایت مى‏كرد... در بالاترین نقطه دهكده و دامنه كوه منزل عین‏الله واقع شده بود. كه در آن موقع از شب، چراغ گردسوز خانه‏اش روشن بود. همسرش با خستگى مفرط اما با عشق سرشار مادرى كنار دخترك جوانش نشسته بود و حوله خیس شده را روى پیشانى‏اش مى‏نهاد و یا پاشورش مى‏كرد. پدر كنار اجاق كه با تفاله حیوانات مى‏سوخت و بوى بدى را در فضاى متراكم پراكنده مى‏كرد، به دیوار تكیه داده و لحاف كهنه و زمختى را تا دو طرف دوشش كشیده و با چشمانى متورم و حسى غریب و متفكرانه به رقیه نگاه مى‏كرد. به صورت دختر جوانى كه كمتر از دو ماه از بیمارى‏اش نمى‏گذشت كه تمام شادابى و سلامتى خویش را از دست داده بود و چشمان آسمانى رنگش در كاسه سر، جا خوش كرده بود و قد و قواره‏اش از هم پاشیده و استخوان جنبنده‏اى شده بود كه اكثر شبها، و زمانى كه مردم از سرماى سوزناك جان به لب مى‏شدند در آتش تب و شدت لرز مى‏سوخت و مى‏ساخت ....
 

نویسنده: صدیقه درویش زاده


سلام بر نوگل بوستان ولا، ریحانه روحانی خدا، افضل دختران موسی (هفتمین اختر آسمان ولا) و اخت گرامی رضا. سلام بر سیده جلیله، راضیه مرضیه، تقیه نقیه، فاطمه معصومه بنت موسی.

سلام بر آن عطیه الهی كه بعد از رضای رضوانی اش، افضل فرزندان موسی بود. در دامن پر مهر مادری برگزیده، مؤمن و مقید بالید و با قطره قطره شیره جان او، شهد مهنای عشق بر شیرازه جان گرامی پیچید و معصومه آسمان، شفیعه رضوان، عالمه محافل عرفان و یگانه دوران شد.

سلام بر كریمه نجابت، گرامی دخت امامت، و اخت معظم ولایت، عمه مكرم مصابیح هدایت.
 

نویسنده: جواد سحرخیز


بی گمان اهل بیت پیامبراعظم(صلی الله علیه و آله و سلم) چهره هایی تابناك و پرفروغ را به جهانیان عرضه كرده اند كه نامشان چونان ستارگانی نورانی در آسمان فضایل می درخشد. یكی از درخشان ترین ستاره در میان بانوان هفتمین منظومه ولایت، فاطمه فرزند بزرگوار موسی بن جعفر (ع ) است؛ بانویی كه سالهاست تشنگان معرفت از حریمش، زلال ایمان می نوشند و عارفان با گذر بر زندگی فرزانه اش و درك لحظه های آسمانی شدنش، درهای عروج را به روی خود می گشایند و بوی وصال را در گستره زمین منتشر می سازند.

آگاهى به فرهنگ و روش زندگى پرافتخار خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و آل على (علیه السلام) و پناهندگى معنوى و عملى به این پناهگاه مطمئن و استوار، یكى از اصیل ترین راه هاى شناخت اسلام ناب و بهره مندى از آن است، چرا كه تنها از سرچشمه زلال اسلام آب نوشیده اند و تبلورى از مكتب حیات بخش پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) هستند. در این میان آگاهى به زندگى حضرت معصومه (سلام الله علیها) كه گلى درخشان از گلستان خاندان نبوت است، فرهنگى پربار و سازنده است كه موجب هدایت و رشد بیشتر شده و ما را در مسیر ترقیات معنوى، مددكارى نیرومند در سطح عالى خواهد بود.هر كسى كه تشنه معرفت است و در جست وجوى درستى، فداكارى و راستى، لحظه اى قرار ندارد، گریزى از زانو زدن در پیشگاه این فرزانگان پاك سرشت ندارد تا درس چگونه زیستن را براى رسیدن به مقام قرب الهى و فناى در محبت حق از آن سروران آموخته و به روش ایشان عمل نماید.

نویسنده:علی محامد یزدی
منبع:روزنامه کیهان


 

عوامل قرب الهی
بدون تردید از عوامل مهم قرب به خدای متعال محبت و دوستی پیامبر اكرم حضرت محمد(ص) و امامان معصوم(ع) و فرزندان و ذراری آن بزرگواران است.این موضوع مستفاد از قرآن و سنت است؛ اما از قرآن، آیات زیادی بر آن دلالت دارد و روشن ترین آیات، این آیه شریفه است كه می فرماید: «قل لا اسئلكم علیه اجرا الا الموده فی القربی»(1)، ای پیامبر! به مردم بگو من از شما درخواست هیچ اجر و مزدی برای رسالتم نمی كنم، جز محبت و دوستی با خویشانم.»
روایات زیادی هم در این زمینه وارد شده است كه مضمون آنها این است كه پیامبر اكرم و امامان(ع) از مردم خواسته اند كه با فرزندان آنان دوستی نمایند. ما یك روایت را در اینجا ذكر می كنیم.از پیامبر اكرم(ص) روایت شده است كه فرمودند: «احبوا الله لما یغذوكم من نعمته و احبوا فی لحب الله و احبوا ذریتی لحبی ایاهم(2)؛ خدا را دوست بدارید به خاطر نعمت هایی كه به شمار ارزانی داشته است و مرا هم دوست بدارید به جهت دوستی با خدا (چون من پیامبر الهی هستم) و با فرزندان من دوستی نمایید، چون من آنها را دوست دارم.»
از متون بسیاری از زیارات امامان و فرزندان آنها نیز همین مطلب استفاده می شود؛ مثلا در زیارت عاشورا آمده است: «اتقرب الی الله بحبكم و البرائه من اعدائكم؛ تقرب می جویم به خداوند به واسطه دوستی با شما و بیزاری جستن از دشمنان شما(3)».

نویسنده: زهرا نساجی

گذری بر فضایل و مکارم حضرت فاطمه معصومه(س) و شهر قم

 

تربت پاکان

شهر قم که تربت پاکش گوهر گرانقدری را در دل خود جای داده و درخشندگی آن چشم همگان را مجذوب پاکی و قداست خویش نموده در طی قرون متمادی، حبل المتین اندیشمندان دینی، عالمان و وارثان ائمه اطهار(ع) به شمار می آید.
دهها سال است در حریم امن و امان فاطمه معصومه- کریمه اهلبیت- بزرگان پاک سیرت و مخلصان موحد بر سفره احسانش حاضر شده و به برکت عنایت های ویژه آن حضرت به نشر فرهنگ تشیع اهتمام ورزیده، از خرمن اهل بیت خوشه ها برگرفته اند و جرعه های جانبخش را به کام تشنگان حق و حقیقت رسانده اند خدمات برجسته و تلاش های ارزنده علماء و عارفان و مبارزان این شهر در احیای آئین محمّدی(ص) چنان بوده که مهر تاًیید و تجلیل مقتدایان راستین بر تارک آن می درخشد که فرمودند:
«لولا القمیّون لضاع الدین؛(1) اگر قمی ها (علمای قم) نبودند دیانت مردم در معرض تباهی قرار می گرفت.»
شالوده این شهر با حضور دوستان و شیعیان ائمه اطهار در سال 83 هـ.ق پی ریزی شد.(2) که این دوران به زمان امام باقر(ع) و امام صادق(ع) برمی گردد.
امام صادق(ع) فرمود: قم شهر ما و شهر شیعیان ماست، پاک و مقدّس است. اهل آن ولایت ما را پذیرفته اند(3) و امام کاظم(ع) در معرفی قم چنین فرمود: «قم عُشّ آل محمد و مأوای شیعتهم؛(4) قم مأوای آل محمّد و پناهگاه شیعیان ماست.»