باغ بابلان باغى متعلّق به موسى اشعرى بود وحسن قمى در کتاب تاریخ قم از آن به «مقبره بابلان» ياد کرده است، زيرا موسى بن خزرج آن باغ را پس از خاکسپاري حضرت معصومه(ع)، براى گورستان عمومى وقف کرد اين باغ کنار رودخانه و بيرون از شهر قم واقع شده بود. بديهى است که اين باغ حتّى در سال هاى هفتم و هشتم هجرى قمرى نيز خارج از شهر قم بوده است، زيرا قاضى احمد قمى وقتی از شمس الدّين صاحب ديوان ياد مى کند می گوید: «متوجّه شهر قم شد و چون به آنجا رسيد، در مشهد شريف که بيرون شهر است فرود آمد». همچنين به موجب يک وقف نامه از دوره صفويان، حرم بيرون از باروى قم بوده است.