گفتن اين ذکر در زمان خود پيامبر گرامي اسلام بود، بعد از حجه الوداع توسط سلمان و ابوذر گفته شد که به دو نمونه از آن اشاره مي­کنيم:
1. يکي از اصحاب خدمت پيامبر رسيد و عرض کرد: اي رسول خدا امروز موضوعي را شنيدم که قبلا نشنيده بودم پيامبر پرسيد موضوع چيست؟ اوعرض کرد: امروز سلمان اذان گفت و بعد از گواهي به يکتايي خدا و رسالت شما، به ولايت علي گواهي داد. پيامبر فرمودند: سمعتم خيرا، خوب چيزي شنيدي.[1]

2. يکي ازاصحاب نزد رسول خدا آمد وعرض کرد: اي رسول خدا ابوذر در اذان بعد از شهادت به رسالت شما به ولايت علي شهادت مي­دهد ومي­گويد: اشهد ان علي ولي الله. پيامبر فرمود:کذلک اونسيتم قولي في غديرخم من کنت مولاه فعلي مولاه ينکث فانما ينکث علي نفسه. همين گونه است مگر سخنان مرا در غدير خم فراموش کرده­ايد که گفتم هرکس من رهبر او هستم  پس اين علي رهبر اوست وهرکس پيمان بشکند قطعا به خودش آسيب زده است.[2]

گفتن اين ذکر در اذان اشکالي ندارد چون فقهاي شيعه نگفته ­اند اين جمله واجب و جزء اذان است که بدعت باشد وحرام.

پی نوشت
[1]. جواهراولايه ص379 – شهادت ثلاثه ص34 
[2]. همان

انجام هرکاري نياز به مقدماتي دارد. مثلا بعضي از دروس پيشنياز درس­هاي ديگر هستند يا تمرين مقدماتي يک ورزشکار براي ورود به عرصه ورزش و يا پرواز هواپيما از باند فرودگاه براي پرواز، انسان نيز براي هم صحبتي با خدا نياز به مقدمه دارد که اذان و اقامه مي­باشد.

1.  اذان اعلام آمادگي به محضر پرودگار است و اقامه بردن اين آمادگي نزد يار مهربان.

2.  هر جمعيت و ملتي براي معرفي و شناساندن خود از وسيله يا شعار و يا سرودي استفاده مي­کنند مثلا مسيحيان از ناقوس کليسا. اذان هم علامت و شعار اسلام است که آن را آشکار مي­سازد.

3.  اذان تشويق مردم به سوي بهترين عمل يعني نماز است.

4.  اذان ياد آوري مردم و بيدار باشي غافلان است.