اَ يُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا

اى مردم در خوبى‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده‏اید، به حساب نیاورید.

(بحارالأنوار، ج 75، ص 121)

مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى‏ أهلِ العُقولِ

از نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نیك‏بختى ، همنشینى با خردمندان است.

(بحارالأنوار، ج 75، ص 119)

اَللّهُمَّ لا تَسْتَدْرِجنى بِالاِحسانِ وَ لا تُؤَدِّبْنى بِالْبَلاء

خدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى‏ها) ادبم مکن

(الدُّرًّةُ البَاهرة من الأصدَاف الطّاهِرة،ص 23)

دل من اگه نخونه، برا تو غزل ترونه

خودش اینو خوب میدونه، نباید دیگه بمونه

از خدا همیشه می خوام، که تو رو ازم نگیره

بکشه همیشه از دل، آتیش غمت زبونه

من یقین دارم که هر کس، برا تو روضه میگیره

دست مهر مادر تو، زده رو دلش نشونه

هرکسی میون روضه ت زمزمه داره دمش گرم

دعا خونه مادر تو برا هر کی نوحه خونه

هوا سرد سرده امّا، دل به یاد تو بهاره

تو رگای سینه زن هات، خون حنجرت روونه

هرکسی آتیش بگیره، میون روضه ی داغت

اونو آتیش جهنّم، نمیتونه بسوزونه

دل اهل آسمونا، همه روزه بی قرارت

شاهدم تنگ غروب و... رنگ سرخ آسمونه

ملکوتیا میمیرن، برای لبای خشکت

گل زخم و ذکر یا رب... زده از لبت جوونه

گرگا دورتو گرفتن... مادر تو ناله می زد

یوسف تشنه لب من! توی چاه پُرِ خونه

تنتو طواف کردن، نیزه دارای سواره

بگم آخرش رو یا نه... باقی روضه بمونه

زینب و با دست بسته، بعد تو اسیری بردن

دختر شیرخدا رو تا کجا برده زمونه!

با کبودی نگاهش، دخترت ازت میپرسید

چی شده لبت کبوده، جای چوبه خیزرونه؟!

* مجتبی روشن روان*

ما آب از دو دیده ی گریان گرفته ایم

از سفره ی شماست اگر نان گرفته ایم

روزی ما به دست شما میخورد رقم

پس رزق را ز دست کریمان گرفته ایم

از عشق های بی سر و سامان گذشته ایم

با عشق روضه هاست که سامان گرفته ایم

عالِم زیاد هست که کافر کند مرا

از دست روضه خوان تو ایمان گرفته ایم

ما مرده ی گناه و گناهی نداشتیم

تو آمدی و از نفست جان گرفته ایم

دردی به جز تو نیست دوایی به جز تو نیست

با درد آمدیم که درمان گرفته ایم

شرمنده ایم از غمتان جان نداده ایم

مشکل چه بود اینقدر آسان گرفته ایم

دل سنگ بوده ایم و کویری دوچشممان

همراه زخمهای تو باران گرفته ایم

**

با سایه ی سرت سر ما گرم شد أخا...

تا کوفه روی سر، مه تابان گرفته ایم

إحیا گرفته ایم همه با سرت حسین

بر روی سر ببین همه قرآن گرفته ایم

شاعر :  مهدی خیامیان

داده خدا مقام مرا خادم الحسین

ارباب خوانده نام مرا خادم الحسین

من بی حسین گمشده ای بی نشانه ام

بنویس پس تمام مرا خادم الحسین

مثل ازل در اول روز تولدم

برداشته است کام مرا خادم الحسین

هر صبح و شام همدم فطرس شود دلم

یعنی برَد سلام مرا خادم الحسین

نامردمان زنند اگر طعنه ام چه غم

دارند احترام مرا خادم الحسین

ارباب من به دستِ کریمش نوشته است

نسلِ علیَ الدوامِ مرا خادم الحسین

داده قلم به دستِ دلم صاحبِ علَم

تا بشنود پیام مرا خادم الحسین

میگفت آیه های سرِ روی نیزه ها

احیا کند قیام مرا خادم الحسین

از حنجرِ بریده صدا زد اناالغریب

تکرار کن کلام  مرا خادم الحسین

(محمود ژولیده)

دلی که نیست حسینیه ی غمت دل نیست

بدون حب تو ایمان خلق کامل نیست

هزار شکر که بر دوش ما تمامی عمر

به غیر بیرق تو بیرقی حمایل نیست

بریده ام ز همه تا رسم به درگاهت

چنان که عقربه ی دل بجز تو مایل نیست

به راه عشق تو باید که جان فدا کردن

اگر چه جان جهان در ره تو قابل نیست

به تیغ پیک اجل بوسه میزنم آن دم

که روح و جان مرا جلوه ی تو شامل نیست

چنان که نار بسوزد تمام قامت چوب

دل بدون تو را جز شراره حاصل نیست

همای اوج سعادت به بام اوست همیشه

هرآنکه در همه ی عمر از تو غافل نیست

تو آن جهاد کبیری که نیست مانندت

که راه توست حقیقت که راه باطل نیست

تویی که در رخ خود جلوه ی خدا داری

چه شدکه نقش رخت دیگر آن شمایل نیست

به جای دوش پیمبر نشسته ای تو به نیزه

چه شد که راس تو را غیر تشت منزل نیست

***

با تشکر از شاعر گرامی  آقای ناصر شهریاری

خدا برای دم تو به ما زبان داده است

برای کرببلا آمدن توان داده است

بهشت چیست فقط راه مستقیم حرم

خدا مسیر خودش را به ما نشان داده است

حدود و مرز ندارد فضیلت حرمت

چقدر پای تو حق لطف بی کران داده است

دو چشم داده اگر بهر دیدن حرم است

برای خواندن ذکر است اگر دهان داده است

نمیرد آنکه برای تو شعر می گوید

خدا به شاعر تو عمر جاودان داده است

به روز حشرگرسنه نماند آنکه حسین

به زائران ضریح تو آب و نان داده است

زهول روز قیامت دلش تکان نخورد

کسی که در غم تو پرچمی تکان داده است

بکوش تا که تو هم اربعین حرم باشی

که حق فضیلت آن را به مومنان داده است

شاعر :  رضا حمامی

چكيده :
رخداد عاشورا و شهادت امام حسين‌عليه‌السلام در رأس مهم‌ترين حوادث تاريخ بشريت قرار دارد. عظمت اين حادثه را مي‌توان با تحليل زمينه‌ها، چرايي، چگونگي وقوع، پيامدها و آثار آن بررسي كرد. يكي از نشانه‌هاي عظمت اين حادثه، رخدادهاي شگفتي است كه غالب آنها شكل خرق عادت داشته و در پي شهادت امام حسين‌عليه‌السلام به وقوع پيوست.
 بعضي از اين رخدادها، مربوط به اجزاي نظام هستي همچون خورشيد، ماه، ستارگان و زمين است. و بخشي ديگر به انبياء و فرشتگان، و بخشي هم به جنيان و حيوانات اختصاص داشته، و برخي نيز مربوط به انسان‌هاست. دراين نوشتار، با بررسي روايات شيعه و اهل‌سنت، اين رخدادها ضمن ده محور مورد بازكاوي قرار گرفته است.

نویسنده : محمدرضا جباري

بررسي رخدادهاي شگفت‌ پس از شهادت امام حسين‌عليه‌السلام

چکیده :
در اين مقاله به بحث درباره شبهاتي تاريخي در مورد شخصيت واقعي مادر حضرت امام سجاد عليه السلام پرداخته شده و نسبت آن حضرت و مقام والاي حضرت شهربانو مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرد.
نگارنده در پي اثبات يا رد گزاره هاي مربوط به نسبت سببي امام حسين (ع) و حضرت شهربانو نيست؛ بلکه در مقام بيان آراء و ديدگاههاي برخي از مستشرقان درباره تشيع و نقش اين بانوي بزرگ در استقبال ايرانيان از تشيع و پس از آن نقد و بررسي برخي از آراء آنان است نگارنده به شبهات برخي از خاورشناسان در خصوص رد اصل ازدواج شهربانو با امام حسين(ع) اشاره نموده و از کنار آن مي گذرد ولي در مورد ميزان تأثير گذاري اين بانوي بزرگ در گرايش ايرانيان به مذهب تشيع بر اثر حس ناسيوناليستي آنان مطالبي را بيان مي کند. وي همچنين به گوشه هايي از زندگي و فضايل اين بانوي گرامي مي پردازد.

نویسنده : ن‍اه‍ی‍د طی‍ب‍ی   

ديدگاه مستشرقان در زمينه جايگاه مادر امام سجاد(ع) در نزد شيعيان

جريان شناسي تاريخي رويكرد و قرائت حماسي ـ اسطوره‌اي از واقعة عاشورا (از صفويه تا مشروطه)

چكيده :
پژوهش حاضر به مطالعه، بررسي و جريان‌شناسي تاريخي يكي از مهم‌ترين و مشهورترين قرائت‌ها و برداشت‌ها از واقعة عاشورا، يعني قرائت حماسي ـ اسطوره‌اي از عصر صفويه تا مشروطه (با تأكيد بر مقاتل) مي‌پردازد. بر اين اساس، پس از بيان چيستي دو واژة حماسه و اسطوره و رابطه و نسبت ميان آن دو، به تبيين و پيشينة اين رويكرد و قرائت پرداخته شده است.
در ادامه، جريان‌شناسي تاريخي اين رويكرد، يعني تبيين و تحليل شاخص‌ها و ويژگي‌ها و زمينه‎‌ها و عوامل پيدايش و ترويج قرائت ياد شده، مورد مطالعه و پژوهش قرار گرفته است.

نویسنده : محسن رنجبر

جريان شناسي تاريخي رويكرد و قرائت حماسي ـ اسطوره‌اي از واقعة عاشورا (از صفويه تا مشروطه)

چکيده :
در ميان نظريه‌هاي مربوط به هدف امام حسين(ع) از حرکت عظيم خود، نظريه سيد بن طاووس در کتاب لهوف، شهرت زيادي يافته و امروزه گروه زيادي از اهل علم و عموم مردم بر اين باورند که آن حضرت، به‌منظور شهادت و با هدف ريختن خونش در راه خدا و براي احياي اسلام، به‌سوي کربلا رفت.
در اين مقاله به بررسي دلايل و مستنداتي مي‌پردازيم که در کتاب اللهوف ابن‌طاووس به‌عنوان يکي از پيشتازان اين نظريه وجود دارد. برخي از اين مستندات قابل توجه و برخي از نظر علمي قابل تأمل است.

نویسنده : مصطفي صادقي

بررسي مستندات نظريه شهادت‌طلبي امام حسين(ع) در لهوف