جهرو اخفات در نماز

«...‌وَ لاَتَجْهَرْ بِصَلاَتِکَ وَ لاَتُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَیْنَ ذلِکَ سَبِیلاً» (110)
درباره‌ى این قسمت از آیه بین مفسّران اختلاف است:[1]
1. حضرت پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) نماز خود را بلند مى‌خواند، مشرکان با شنیدن صداى آن حضرت به شتم و ایذاى او مى‌پرداختند. خداوند دستورمى‌دهد که نمازت را زیاد بلند مخوان و آهسته هم مخوان؛ حدّ وسط را رعایت کن.
2. تمام نمازهایت را بلند مخوان و همچنین تمام نمازهایت را آهسته مخوان؛ بلکه نماز مغرب و عشا و صبح را بلند و نماز ظهر و عصر را آهسته بخوان.[2]
3. در قرائت نماز، حدّ میانه را رعایت کن؛ نه آن قدر داد بزن که دیگران مطلّع شوند ـ‌به‌طور غیرعادى ـ و نه آن اندازه آهسته بخوان که حتّى خودت همنشنوى.[3]
در قرائتِ نماز، لازم است حدّ میانه رعایت شود. از امام صادق(علیه السلام)سؤال مى‌شود که هرگاه مأمومین در نماز جماعت زیاد باشند، آیا وظیفه‌ى امام، بلند خواندن است، به این نحو که صداى او به تمام افراد برسد؟ امام مى‌فرماید: «لیقرأ قراءة وسطًا» [4] و به همین آیه تمسک مى‌فرماید.

[1]‌. ر.ک: بحارالأنوار، ج 85، ص 70 / مجمع‌البیان، ج 5 ـ 6، ص 689‌.
[2]‌. ر.ک: بحارالأنوار، ج 85، ص 70 / مجمع‌البیان، ج 5 ـ 6، ص 689‌.
[3]‌. ر.ک: بحار الأنوار، ص 72، ح 1/ مجمع البیان، ج 5 ـ 6، ص 689‌.
[4]‌.عن عبدالله بن سنان قال: «سألت اباعبدالله عن الامام، هل علیه ان یسمع من خلفه وان کثروا» قال: لیقرأ قراءة وسطًا؛ ان الله یقول و لاتجهر بصلاتک و لاتخافت بها.» (بحارالانوار، ج88، ص 93، ح 61)