شناخت حق نماز
شناخت حق نماز
![]()
و حق نماز این است که بدانى که آن کوچ کردن به سوى خدا عزّوجلّ است و تو در هنگام نماز در برابر خداى عزّوجلّ ایستادهاى. وقتی این معنى و موقعیت را دانستى، در موضع بندهاى مىایستى که ذلیل و بیمقدار و آرزومند و ترسان و امیدوار و بیمناک و فروتن و التماسکننده است و خداوند تعالی را که در برابر او ایستاده است با سکون و وقار خود، بزرگ میدارد و در این حال از صمیم قلب به نماز رو مىآورى و آن را با حدود و حقوقش به پا میدارى.1
[1]. مجلسی، بحار الأنوار، ج71، ص 4، باب 1 جوامع الحقوق
ادامه مطلب
روزى فراوان
![]()
برخى از عبادتها سبب گشايش در زندگى و روزى فراوان مى شود.
مـردى خدمت رسول خدا (ص ) اظهار داشت : دوست دارم ثروتمند شوم و وسعتى در زندگى ام پيدا شود. آن حضرت فرمود:
(دُمْ عَلَى الطَّهارَةِ يُوَسَّعْ عَلَيْكَ فِى الرِّزْقِ)[1]
هميشه با طهارت باش تا روزى ات زياد شود.
امام سجاد(ع ) درباره حجّ و عمره نيز چنين فرمود:
(حـَجُّوا وَ اعـْتـَمـِرُوا... تـَتَّسـِعْ اءَرْزاقـُكـُمْ وَ يـَصـْلُحْ ايـمـانـُكـُمْ وَ تَكْفُوا مَؤُنَةَ النّاسِ وَ مَؤُنَةَ عَيالاتِكُمْ)[2]
حـج و عـمـره بـه جـا آوريد تا روزى تان فراوان شود و ايمانتان اصلاح گردد و مخارج مردم و خانواده هاى شما تاءمين شود.
[1] ـ ميزان الحكمة ، ج 4، ص 118.
[2] ـ ثواب الاعمال ، ص 70.
ادامه مطلب
ايمنى در محشر
![]()
دومين اثر گرانقدر بندگى خدا در محشر، آشكار مى شود. قرآن مى فرمايد:
(مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ...)[1]
كـسانى كه عمل نيك و شايسته انجام دادند پاداشى بهتر از آن مى بينند و آنها از وحشت و سختى اين روز در امانند.
[1] ـ نمل (27)، آيه 89.
ادامه مطلب
ورود به بهشت
![]()
بـنـدگان شايسته خدا كه در دنيا با ايمان بوده ، خدا را پرستيده و فريب زرق و برق دنيا را نخورده اند، سزاوار بهشت خواهند بود قرآن در اين زمينه مى فرمايد:
(وَ سـارِعـُوا إِلى مـَغـْفـِرَةٍ مـِنْ رَبِّكـُمْ وَجـَنَّةٍ عـَرْضـُهـَا السَّمـواتُ وَ الاَْرْضُ اُعـِدَّتـْ لِلْمُتَّقينَ)[1]
بر يكديگر پيشى گيريد به سوى آمرزش پروردگار خويش و رسيدن به بهشت كه پهنايش بقدر همه آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران مهيّا شده است .
حضرت على (ع ) نيز فرمود:
(ثَمَنُ الْجَنَّةِ الْعَمَلُ الصّالِحُ)[2]
بهاى بهشت عمل صالح است .
[19] ـ آل عمران (3)، آيه 133، ترجمه آيتى .
[20] شرح غررالحكم ، ج 3، ص 349.
ادامه مطلب
