دست خدا با جماعت است

  عنوان فوق، مضمون احادیثی است که از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده است؛ مانند:
«یدالله مع الجماعه؛ دست خدا با جماعت است».(1)
«الجماعه رحمه و الفرقه عذاب؛ جماعت، رحمت و تفرقه، عذاب است»(2).
«یدالله علی الجماعه فاذا اشتذا الشاد منهم اختطفه الشیطان کما یختطف الذئب الشاه الشاذه من الغنم؛ دست خداوند بر سر جماعت است، هرگاه کسی از آنها از جماعت جدا شد، شیطان او را می رباید، همان طور که گرگ ، گوسفند جداشونده از گله را می رباید»(3).
«ان الشیطان ذئب الانسان کذئب الغنم یأخذ الشاه القاصیه و الناحیه، فایّاکم و الشعاب و علیکم بالجماعه و العامهالمسجد؛ شیطان، گرگ انسان است همانند گرگ گوسفندان که همیشه میش های دور افتاده و کناره گیر را می گیرد. پس، از دسته بندی ها (گروه گرایی و خط بازی) بپرهیزید و بر شما باد حضور در جماعت و مجالس عمومی و مسجد» (4).
با توجه به احادیث فوق، به طور یقین می فهمیم که «نمازهای جماعت» مشمول این احادیث پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) خواهند بود و دست رحمت پروردگار به دست نمازگزاران در جماعت، مستدام خواهد بود؛ چون در چنین جماعاتی محور، ارتباط با خدا و تمسک به حبل الله است(5) نه نژاد، زبان، ملیت، اقتصاد و سیاست. و درباره چنین اجتماعات و جماعتی است که پیامبر (صلیالله علیه و آله و سلم) می فرماید:
«من فارق الجماعه شبراً خلع الله رقبه الاسلام من عنقه؛ هر کس یک وجب از جماعت جدا شود، خدا طوق مسلمانی را از گردنش می برد».(6)

پی نوشت ها:

1- رهگشای انسانیت (نهج الفصاحه)، هاشم صالحی، ص 133، ش 1009.
2- همان.
3. کنز العمال، ج1، ص 266.
4- همان، ج 7، ص 581؛ مسند احمد بن حنبل، ج5، ص 232.
5- آل عمران / 103.
6- رهگشای انسانیت (نهج الفصاحه)، ص 132، ش 1005.