حضرت محمد(ص): نماز اساس و ستون دین است، پس کسی که نمازش را عمدا ترک کند پایه و اساس دینش را خراب و منهدم ساخته و هرکه اوقات آنرا واگذارد داخل ویل شود . ( ۱ )

ویل چاهی است در جهنم؛ چنانکه خدای تعالی فرماید: وای بر نمازگزاران آنانکه از نمازشان غفلت می ورزند و وقت آنرا سبک می شمرند.

از حضرت صادق (ع) پرسیده شد: چرا زناکار را کافر نمی نامید در صورتیکه تارک نماز (کسی که نماز نمی خواند) را کافر می خواند ؟ برهان و دلیل این امر چیست؟ آن حضرت (ع) فرمود: برای اینکه زناکار و امثال او چنین اعمال ناروایی را فقط به خاطر شهوت انجام می دهد، زیرا شهوت بر او دست یافته و اختیارش را سست کرده است، ولی ترک کننده نماز، ترک نماز نمی کند، مگر از روی کوچک شمردن و خفیف داشتن آن و دلیل این سخن آن است که تو زناکاری را نمی یابی که با زنی نزدیکی کند، مگر اینکه از نزدیکی با آن زن قصد لذت جویی و کامیابی داشته باشد و به این منظور به او میل کرده باشد، ولی هرکس که نماز را از روی قصد ترک می کند، منظورش از ترک آن دست یابی به لذت نیست، پس وقتی لذتی نباشد به ناچار خفیف شمردن نماز واقع گردد، و چون خفیف شمردن واقع شد، کفر واقع گشته است. ( ۲ )

پی نوشت:
۱ – جامع الاخبار صفحه ۸۶
۲ – من لایحضرالفقیه جلد ۱ صفحه ۳۰۷