هم اکنون هنگام نخستین نماز است

 امام صادق(علیه السلام) می­فرماید: آن­گاه که آدم از بهشت به زمین آمد هاله ­ای سیاه سراپای او را پوشاند. آدم از این رخداد اندوهگین شد و می­گریست. جبرئیل فرود آمد و به او گفت: چرا گریه می­کنی؟ آدم گفت: از این سیاهی­ای که بدن مرا در بر گرفته است. جبرئیل گفت: هم اکنون هنگام نخستین نماز است، برخیز نماز به جای آور، آدم نماز خواند و سیاهی تا گردنش فرو کش کرد. وقت دومین نماز که شد جبرئیل فرود آمد و گفت: وقت نماز دیگر است، برخیز نماز بخوان. آدم نماز خواند و سیاهی تا ناف او پایین آمد. جبرئیل در وقت نماز سوّم فرود آمد و او را به نماز یادآور شد، آدم نماز خواند و سیاهی تا زانوانش فرو افتاد. وقت نماز چهارم باز جبرئیل پایین آمد و آدم را به نماز یادآور شد و با خواندن چهارمین نماز روزانه آن سیاهی تا [مچ] پای او پایین آمد. سخن کوتاه، با نماز پنجم که جبرئیل در وقت آن فرود آمد و آدم را به نماز رهنمون شد، سیاهی یکسره از بدنش زدوده شد و آدم از این رهایی خدا را سپاس گفت و ستایش کرد. جبرئیل گفت: آدم، نماز با فرزندان تو نیز همان می­کند که با تو کرد، هر یک از آن­ها که در شبانه روز پنج بار نماز بخواند از گناهان پاک می­شود، همان­گونه که تو از سیاهی­ای که گرفتار آن بودی رها گشتی.([1]

[1]. وسائل الشیعه، کتاب الصلاة، أبواب أعداد الفرائض، ب 2، ح 9.