نماز عامل رهایی از مشكلات

نماز عامل رهایی از مشكلات

68599986719888078007.jpg;
  كسی كه نماز را عامل توجه به وجه الله و دست یابی به نورانیت اسمای الهی و متاله شدن خود قرار می‌دهد، از بسیاری از مشكلات رهایی می‌یابد. از این رو خداوند نماز را عامل رهایی از مشكلات می‌داند. (بقره، آیه 54) و از بشر می‌خواهد برای رهایی از مشكلاتی چون فقر (طه، آیه 213)، بخل (معارج، آیات 12 و 52)، حرص (معارج، آیات 91 تا 12)،حزن و اندوه (بقره، آیات 727)، خوف و ترس (بقره، آیه 727)، شقاوت و بدبختی (مریم، آیات 13 و 23)، غفلت (اعراف، آیه 620)، گناه (مائده، آیه 610)، گمراهی (مائده، آیه 21)، عذاب و رنج دنیوی و اخروی (اعلی، آیات 21تا 51؛بقره، آیات 54و 84 و 717) و شهوت رانی (مریم، آیه 95) به نماز متوسل شود تا از ظلمت و تاریكی برخاسته از این امور رهایی یابد و با بهره مندی از امدادات الهی و فرشتگان مامور الهی (آل عمران،آیه 93) از نورانیتی در دنیا و آخرت بهره مند شود كه برخاسته از تجلی اسمای الهی در ذات و وجود وی است. (فتح، آیه 92)
بدین ترتیب انسان با نماز در مقام خودسازی، آماده بهره مندی از تزكیه الهی و آراستگی ظاهر و باطن به نورانیت خداوندی و اسمای متجلی در ذات خود می‌شود. (اعراف، آیه 13و فتح،آیه 92)
بسیاری از مردم به نقش كمالی و بسیار مهم نماز در زمینه سازی برای دریافت تزكیه الهی توجهی ندارند و آن را تنها یك عمل صرف عبادی برمی شمارند و نسبت به انجام آن تساهل و تكاهل روا می‌دارند (نساء ، آیات 34 و 214؛ توبه، آیه 45؛ ماعون، آیه 4 و 5) و اینگونه بهترین موقعیت و ابزار استعانت را از دست می‌دهند. (بقره، آیه 54)
تاكید قرآن برنماز به عنوان اولین واجب عبادی دركنار تاكید بر عمود دین بودن و فارق ایمان و كفر، خود بهترین گواه بر اهمیت بسیار مهم و نقش سازنده نماز در بسترسازی جهت قرارگرفتن در ظل توجهات الهی در تزكیه شدن به امر خداوند و اراده و مشیت اوست. اگر كسی بخواهد تزكیه الهی را دریافت كند و از سوی خداوند پاكسازی شود لازم است به نماز توجه ویژه ای مبذول دارد و آن را در اوقات خاص خود انجام دهد؛ زیرا در آن شرایط همه چیز برای تاثیرگذاری نماز فراهم است و درهای آسمان درآن زمان به تمام و كمال باز بوده و فرشتگان برای تاثیرگذاری از دریچه نماز به یاری نمازگزار می‌آیند. بنابراین، شخص می‌بایست با حضور قلب و توجه كامل در اوقات پنج گانه به سوی خداوند متوجه شود تا در بهترین حالت در بهترین مكان و موقعیت از تابش انوار اسمای الهی برخود بهره مند شود و زمینه متأله شدن و تحقق اسمای الهی در ذات خود و تجلی آن در وجود را به دست آورد.

اینكه درآیات قرآنی بر اوقات پنج گانه نماز وطهارت و پاكی همه ظاهر و باطن وجود (نساء آیه 34 و مائده آیه6؛ مدثر، آیه 4) تاكید شده از آن روست كه آدمی در این زمان می‌تواند آینه وجود اسمای الهی شود و خود را به عنوان مظهر و متجلی قرار دهد تا دریك فرآیندی انوار الهی برجان او نقش دایمی بندد و او را برای متاله شدن و مظهریت تمام از خداوند آماده سازد. باشد بابهره‌مندی از این فرصت بی بدیل و بی نظیر اجازه ندهیم كه با پشت كردن به قبله نماز، خود را از آفتاب وجود الهی محروم سازیم و در آخرت انگشت حسرت به دندان بگزیم و خود را نادم یابیم كه در آن زمان دیگر سودی ندارد.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 30 تیر 1394  ] [ 9:04 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

نماز، عامل تنظیم وجود به سوی انوارالله

 نماز، عامل تنظیم وجود به سوی انوارالله

 الله اسمی است كه تمامی اسمای الهی را در خود مستجمع دارد؛ از این رو نام الله، به عنوان اسم جامع گفته شده است. گیرنده وجود انسانی اگر بخواهد در یك خودسازی به سمت الله نشانه رود تا همه انوار الهی را یكجا دریافت كند؛ چنان كه برخی از گیرنده‌های ماهواره‌ای همه امواج و سیگنال‌های موجود كانال‌های تلویزیونی و رادیویی را دریافت می‌كنند، می‌تواند از عامل نماز به عنوان مهمترین ابزار در تنظیم آن بهره گیرد.
خداوند در آیات بسیاری از قرآن به نقش بسیار پیچیده و مهم نماز در توجه وجه آدمی به سوی وجه الله اشاره می‌كند. از جمله در آیاتی كه درباره تعیین قبله نماز واردشده این معنا مورد تاكید قرارگرفته است كه نماز می‌تواند سمت و سوی انسان را به سوی بهترین جهت سامان دهد كه خداوند با تمام اسمای خویش در آن سمت می‌تابد. از این رو به جای توجه به همه جهات با آنكه هیچ جهتی با جهت دیگر فرق ندارد و انسان در دایره احاطه وجودی اوست و خداوند محیط بر او و همه هستی است، (بقره، آیه 511) از انسان خواسته شده تا به یك سمت خاص توجه یابد تاسیگنال‌های كامل و تمام را از انوار الهی دریافت كند. (بقره، آیات414 و 914 و510)
آدمی هنگامی كه در برابر كعبه، مسجدالحرام و شهر مكه قرار می‌گیرد، در برابر وجه الله است و می‌تواند تمامی انوارالهی را به تمام و كمال دریافت كند و خود را متاله سازد و خدایی شود. در حقیقت كاری كه نماز به سمت قبله انجام می‌دهد، ایجاد شرایطی مناسب برای دریافت كامل انوار همه اسمای الهی است. این همان ظرفیت بسیار عالی است كه نماز برای خودسازی یعنی زمینه سازی برای متاثرشدن از تزكیه الهی و بهره‌مندی از انوار اسمای الهی دارد.
خداوند در آیاتی از جمله آیه 213 سوره طه به نماز امر می‌كند تا زمینه بهره‌مندی از آثار آن برای ایشان فراهم آید. نقشی كه نماز در تحقق بسیاری از كمالات از جمله تقوا (بقره، آیات2و3 و 717) بر و نیكی (بقره، آیه 717)، احسان (هود، آیات 411و 511)، خضوع (حج، آیات 43 و 53)، صلاح و اصلاح (اعراف، آیه710)، استقامت (هود، آیات 211 و 411)، صداقت (بقره، آیه 717)، تقرب الهی( انفال، آیات 3 و 4) و كرامت (معارج، آیات 91تا 22 و 53)، خشیت قلب (انفال، آیات 2و 3) حب الهی (ابراهیم، آیه 13)، صبر و شكیبایی و بردباری (معارج، آیات 20 تا 22)، ولایت (مائده، آیه 55) و دریك كلمه نورانیت وجود (فتح، آیه 92) دارد، نقشی بی مانند است. اگر انسان بخواهد همه كمالات الهی را درخود تحقق بخشد و با نورانیت اسمای الهی خدایی شود (فتح، آیه 92) می‌بایست به نقش بی بدیل و بی مانند نماز به عنوان ذكر الله (نساء، آیه 214؛ هود، آیه 411؛ طه، آیه 41) توجه كند كه توجه آدمی را به سوی وجه الله تنظیم می‌كند.

ادامه مطلب


[ سه شنبه 30 تیر 1394  ] [ 9:02 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

تعقيبات نمازهاى روزانه‏

تعقيبات نمازهاى روزانه‏

40940447768086755109.jpg;

الف) دعاى بعد از نماز صبح‏
اَللّهُمَّ صَلِّ علَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اهْدِنى‏ لِمَا اخْتُلِفَ فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِكَ اِنَّكَ تَهْدى‏ مَنْ تَشآءُ اِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ.
بار خدايا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد، و راهنمايى كن مرا در آنچه مورد اختلاف است به حقّ، با اجازه خود؛ زيرا تو هر كه را خواهى، به راه راست، راهنمايى.

ب) تعقيب نماز ظهر
لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ الْعَظيمُ الْحَليمُ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمُ اَلْحَمْدُ للَّهِ‏ِ رَبِّ الْعالَمينَ اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُكَ مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ وَ عَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ الْغَنيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَالسَّلامَةَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ اَللّهُمَّ لا تَدَعْ لى‏ ذَنْباً اِلاَّ غَفَرْتَهُ وَلا هَمّاً اِلاَّ فَرَّجْتَهُ وَ لا سُقْماً اِلاَّ شَفَيْتَهُ وَ لا عَيْباً اِلاَّ سَتَرْتَهُ وَ لا رِزْقاً اِلاَّ بَسَطْتَهُ وَ لا خَوْفاً اِلاَّ امَنْتَهُ وَ لا سُوءً اِلاَّ صَرَفْتَهُ وَ لا حاجَةً هِىَ لَكَ رِضاً وَلِىَ فيها صَلاحٌ اِلاَّ قَضَيْتَها يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ امينَ رَبَّ الْعالَمين
نيست معبودى به حق، جز خداى بزرگ و بردبار. نيست معبودى به حق، جز پروردگار عرش كريم. سپاس براى پروردگار عالميان است. بار خدايا! من از تو خواهم موجبات رحمتت و تصميمات آمرزش تو و بهره از هر نيكى و سلامت از هر گناه. بار خدايا! گناهى را بر من مَنِه، جز آن‏كه بيامرزى و اندوهى مده، مگر كه به شادى تبديل كنى، و همه بيمارى، مگر كه بهبود بخشى و هيچ عيبى، مگر كه بپوشى، و هيچ رزقى، مگر كه فراوان كنى، و هيچ ترسى، مگر كه امنيّت دهى، و هيچ بدى، جز آن كه بگردانى آن را، و هر حاجتى كه پسند تو و صلاح من باشد، برآور آن را، اى مهربان‏ترين مهربانان، اجابت كن اى پروردگار عالميان!

ج) اين تعقيب نماز عصر
اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذى‏ لا اِلهَ اِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ ذُوالْجَلالِ وَالْإِكْرامِ وَ اَسْئَلُهُ اَنْ يَتُوبَ عَلَىَّ تَوْبَةَ عَبْدٍ ذَليلٍ خاضِعٍ فَقيرٍ بآئِسٍ مِسْكينٍ مُسْتَكينٍ مُسْتَجيرٍ لا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً وَ لا ضَرّاً وَ لا مَوْتاً وَ لا حَيوةً وَ لا نُشُوراً اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَعُوذُبِكَ مِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ وِ مِنْ صَلوةٍ لا تُرْفَعُ وَ مِنْ دُعآءٍ لا يُسْمَعُ اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُكَ الْيُسْرَ بَعْدَ الْعُسْرِ وَ الْفَرَجَ بَعْدَ الْكَرْبِ وَ الرَّخآءَ بَعْدَ الشِّدَّةِ اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اَلِيْكَ
آمرزش جويم از خدايى كه پرستيده شايسته‏اى جز او نيست. زنده‏اى است پاينده و بخشاينده و مهربان و صاحب جلال و كرم؛ و از او مى‏خواهم مرا پذيرا گردد، چونان بنده خوارِ فروتن درويشِ فگار گداىِ وامانده پناهنده‏اى كه براى خود، مالك سود و زيان و مرگ و زندگانى و رستاخيز نيست. بار خدايا! به تو پناه برم از نفسى كه سير نشود، و از دلى كه نهراسد، و از دانشى كه بهره ندهد، و از نمازى كه بالا نرود.


د) دعاى پس از نماز مغرب‏
اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُكَ مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ وَ عَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ النَّجاةَ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ كُلِّ بِلِيَّةٍ وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ الرِّضْوانِ فى‏ دارِ السَّلامِ وَ جِوارِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلسَّلامُ اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ
بار خدايا! از تو مى‏خواهم وسايل رحمتت را، و تصميمات آمرزش تو را، و نجات از آتش و از هر بلايى را، و كاميابى به بهشت و رضوان در خانه سلامت و همسايگى پيامبرت محمّد - كه بر او و خاندانش درود باد - بار خدايا! آنچه نعمت داريم از توست، خدايى جز تو نيست، از تو طلب آمرزش مى‏كنم و به سوى تو توبه مى‏كنم.

ه) تعقيب نماز عشا
اَللَّهُمَّ اِنَّ مَغْفِرَتَكَ اَرْجى‏ مِنْ عَمَلى‏ وَاِنَّ رَحْمَتَكَ اَوْسَعُ مِنْ ذَنْبى‏ اَللّهُمَّ اِنْ كانَ ذَنْبى‏ عِنْدَكَ عَظيماً فَعَفْوُكَ اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبى‏ اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ اَكُنْ اَهْلاً اَنْ تَرْحَمَنى‏ فَرَحْمَتُكَ اَهْلٌ اَنْ تَبْلُغَنى‏ وَتَسَعَنى‏ لِأَنَّها وَسِعَتْ كُلَّ شَىْ‏ءٍ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّحِمينَ
بار خدايا! به راستى كه آمرزشت اميد بخش‏تر از كردار من است، و به راستى رحمت تو وسيع‏تر از گناه من است. بار خدايا! اگر گناه من نزد تو بزرگ است؛ امّا عفو و گذشت تو بزرگ‏تر از گناه من است. بار خدايا! اگر من اهل نيستم كه به رحمت تو نايل شوم، وليكن رحمت تو شايسته است كه به من برسد و مرا فرا گيرد؛ زيرا رحمتِ تو همه چيز را فرا گرفته است، به مهر تو اى مهربان‏ترينِ مهربانان!
البته اين دعا، از تعقيبات مشترك است كه مى‏توان آن را پس از نمازهاى ديگر هم خواند.
منابع:
- مفاتيح الجنان، شيخ عباس قمى، افتخارى، تهران، 1375 ش، ص 19.
- همان، ص 16
- همان
- همان
- همان، ص 15.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 30 تیر 1394  ] [ 8:58 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

منازل سیر و سلوک به سوی خدا

منازل سیر و سلوک به سوی خدا

22845835567955724848.jpg;

آیت‌الله مجتبی تهرانی از اساتید برجسته اخلاق

گام اوّل، تجلیه

این سیر و سلوک چهار قدم دارد؛ اهل معرفت از قدم اوّل تعبیر می‌کنند به «تجلیه»، یعنی آراستن ظاهر به آداب شرع و عمل کردن به دستورات شارع مقدس در این ماه مبارک رمضان؛ یعنی همین روزه گرفتن و آداب ظاهریه. پس گام اول، قدم اول تجلیه است.

گام دوم، تخلیه

گام دوم و قدم دوم در این سیر «تخلیه» است. تخلیه پیراستن است نه آراستن؛ پیراستن باطن از رذائل اخلاقی و چه بسا پاک کردن و منزه کردن نفس از آثار آثام ـ‌یعنی سیئات و گناهان‌ـ است. چه بسا اولین دعایی که نسبت به اولین روز ماه مبارک رمضان وارد شده که شخص روزه‌دار می‌خواند، اشاره به همین مسأله تخلیه دارد. چون خود را تجلیه کرده، یعنی روزه گرفته و به آداب ظاهریه عمل کرده است و حالا از خدا می‌خواهد که او باطنش را از این آثار پیرایش کند.

لذا در روز اول ماه مبارک رمضان این دعا را می‌خوانیم: «اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِیَامِی فِیهِ صِیَامَ الصَّائِمِینَ وَ قِیَامِی قِیَامَ الْقَائِمِینَ وَ نَبِّهْنِی فِیهِ عَنْ نَوْمَةِ الْغَافِلِینَ وَ هَبْ لِی جُرْمِی یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ وَ اعْفُ عَنِّی یَا عَافِیاً عَنِ الْمُجْرمِینَ». این دعا به همین قدم دوم، یعنی تخلیه اشاره دارد.

گام سوم، تحلیه

گام سوم که از آن تعبیر به «تحلیه» می‌کنند، این است که انسان روح را به صفات ملکوتیه کمالیه آرایش دهد و خودش را متخلِّق به اخلاق الهیّه کند، که این هم دارای مراتبی است.

گام چهارم، فناء فی الله

گام چهارم مرحله‌ای است که اهل معرفت از آن به «فناء فی‌الله تعالی» تعبیر می‌کنند و مرادشان این است که روح سالک یعنی همان شخصی که سیر معنوی می‌کند، از إنّیّت در شهود حق فانی شود؛ چه در رابطه با فعلش، چه صفتش و چه ذاتش. این تعبیر را به کار می‌برند که فناء فی الله عبارت است از: «فانی شدن روح از إنّیّت در شهود حق». از نظر مسیر معنوی، این آخرین منزل سیر و سلوک است.


ادامه مطلب


[ دوشنبه 29 تیر 1394  ] [ 1:57 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]