نسبت عشق به من نسبت جان است به تن
تو بگو من به تو مشتاق ترم یا تو به من؟

زنده ام بی تو همین قدر که دارم نفسی
از جدایی نتوان گفت به جز آه سخن

بعد از این در دل من، شوق رهایی هم نیست
این هم از عاقبت از قفس آزاد شدن

وای بر من که در این بازی بی سود و زیان
پیش پیمان شکنی چون تو شدم عهد شکن

باز با گریه به آغوش تو بر می گردم
چون غریبی که خودش را برساند به وطن

تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است
ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن

فاضل نظری 

هر روز، جهان است و فرازی و نشیبی
این نیز نگاهی است به افتادن سیبی

در غلغله ی جمعی و «تنها» شده ای باز
آنقدر که در پیرهنت نیز غریبی

آخر چه امیدی به شب و روز جهان است؟
باید همه ی عمر، خودت را بفریبی

چون قصه ی آن صخره که از صحبت دریا
جز سیلی امواج نبرده است نصیبی

آیینه ی تاریخ تو را درد شکسته است
اما تو نه تاریخ شناسی نه طبیبی!

فاضل نظری 

دلم بدون تو غمگین و باتو افسرده است
چه کرده ای که ز بود و نبودت آزرده است

به عکس های خودم خیره ام،کدام منم؟
زمانه خاطره های مرا کجا برده است

فاضل نظرى 

گر عقل پشت حرف دل اما نمی‌گذاشت
تردید پا به خلوت دنیا نمی‌گذاشت

از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست
می‌شد گذشت وسوسه اما نمی‌گذاشت

اینقدر اگر معطل پرسش نمی‌شدم
شاید قطار عشق مرا جا نمی‌گذاشت

دنیا مرا فروخت ولی کاش دست کم
چون بردگان مرا به تماشا نمی‌گذاشت

شاید اگر تو نیز به دریا نمی‌زدی
هرگز به این جزیره کسی پا نمی‌گذاشت

گر عقل در جدال جنون مرد جنگ بود
ما را در این مبارزه تنها نمی‌گذاشت

ای دل بگو به عقل که دشمن هم اینچنین
در خون مرا به حال خودم وانمی‌گذاشت

ما داغدار بوسه وصلیم چون تو شمع
ای کاش عشق سر به سر ما نمی‌گذاشت

فاضل نظری

در توبه مرا گفت که برگیر شرابی
ساقی تو که خود بیشتر از خلق خرابی

این ماهی دلمرده در این برکه ی دلگیر
جز دوری آن ماه ندیده ست عذابی

من عارف دلتنگم ، یا زاهد دلسنگ؟
هر روز نقابی زده ام روی نقابی

یک عمر ملائک همه گشتند و ندیدند
در نامه ی اعمال منِ مست صوابی

ساقی! همه بخشوده ی یک گوشه چشمیم
آنجا که تو باشی چه حسابی؟ چه کتابی؟

فاضل نظری

💠 امام خمینی(ره): 

💬 باید تمامی قدرت‌ها و ابر قدرت‌ها بدانند که ما تا آخرین منزل و آخرین قطره‌ی خون برای اعلای کلمه الله ایستاده‌ایم و بر خلاف میل تمامی آنان، حکومت نه شرقی و نه غربی را در اکثر کشورهای جهان پایه‌ریزی خواهیم نمود.

📚 صحیفه امام، جلد۲۰، ص۱۹۹

✏️ حضرت امام خامنه‌ای:

💠 پذیرش قطعنامه (598) به خاطر ترس نبود؛ به خاطر هجوم دشمن نبود؛ به خاطر تهدید آمریکا نبود؛ قبول قطعنامه از طرف امام، به خاطر فهرست مشکلاتی بود که مسئولین آن روزِ امورِ اقتصادی کشور, مقابلِ رویِ او گذاشتند و نشان دادند که کشور نمي‌کِشد و نميتواند جنگ را با این همه هزینه، ادامه دهد. امام مجبور شد و قطعنامه را پذیرفت.

💠 امام حسن علیه السلام:

✏️ در شگفتم از کسی که درباره‌ی خوراک جسمی خود می‌اندیشد چگونه درباره‌ی خوراک فکری خود نمی‌اندیشد؟
شکمش را از آنچه زیانبار است پرهیز میدهد، اما در سینه‌ی خود چیزهایی میسپارد که مایه‌ی نابودی‌اش میشود.

📚 میزان الحکمه، ج۱۱، ح۱۳۸۷۷

امام خامنه ای:

حجاب مایه‌ی تشخص و آزادی زن است؛ برخلاف تبلیغات ابلهانه و ظاهربینانه‌ی مادیگرایان، مایه‌ی اسارت زن نیست.

رفتم و بیشم نبود روی اقامت

وعده دیدار گو بمان به قیامت

 گر تو قیامت به وعده دور نخواهی
یک نظرم جلوه کن بدان قد و قامت

 بانگ اذان است و چشم مست تو بینم
در خم محراب ابروان به امامت 

قصر نمازت چه ای مسافر مجنون
کعبه لیلی است قصد کن به اقامت 

در همه عالم علم به عشق و جنونی
گو بشناسندت از جبین به علامت

 آنچه به غفلت گذشت عمر نخواندم
عمر دگر خواهم از خدا به غرامت 

پیرم و بر دوشم از ندیم جوانی
از تو چه پنهان همیشه بار ندامت

 خرمن گل ها به باد رفت و به دل ها
نیش ندامت خلید و خار ملامت

 شحنه شهری تو دست یاز به شمشیر
باری اگر شیر می کشی به شهامت 

من به سلام و وداع کعبه و صحرا
صحیه زنانم که بارکن به سلامت

 شمع دل شهریار شعله آخر
زد به سراپا که سوختن به تمامت

شهریار